Κυβέρνηση: Μέτρο ύστατης καταφυγής η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια

Για τα θέματα ασφάλειας και προστασίας στα Πανεπιστήμια οι περισσότεροι συμφωνούμε στη διαπίστωση πως η κατάσταση δεν είναι καλή.

  • Από άποψη ασφάλειας υποδομών έχουμε θέμα. Πυρασφάλεια, σχέδια εκκένωσης, ασκήσεις ετοιμότητας, φοιτητικές εστίες χωρίς καταγραφή, πάσχουν. Δεν έχουμε σχέδια, ετοιμότητα, πρέπει να βιαστούμε, πριν γίνει κανένα κακό.
  • Από άποψη ασφάλειας προσώπων, επίσης συμφωνούμε πως εδώ και δεκαετίες υπάρχει, σε σχεδόν σταθερή βάση, υπέρμετρη βία που ασκείται κατά καθηγητών, αλλά και φοιτητών, από ακραία στοιχεία, που συμπεριλαμβάνουν και φοιτητές των σχολών.

Εκεί που δεν συγκλίνουμε, είναι στο πώς θα αλλάξουν τα παραπάνω. Η δε κόκκινη γραμμή για ορισμένους είναι η παρουσία αστυνομίας στα Πανεπιστήμια. Όμως, για να αλλάξουμε την κατάσταση έχουμε θεωρητικά τέσσερις επιλογές:

  1. Με την ευθύνη του Πρύτανη αλλά με σεκιούριτι, όχι με Αστυνομία.
  2. Με την ευθύνη του Πρύτανη, στον οποίο θα υπάγεται η Αστυνομία.
  3. Με την συνεργασία Αστυνομίας – Πρύτανη αλλά με υπαγωγή στην Αστυνομία.
  4. Με την ευθύνη της Αστυνομίας χωρίς συνεργασία με τον Πρύτανη.

Η τελευταία πρόταση δεν συζητιέται, δεν έχει νομιμότητα και νομιμοποίηση. Οι άλλες τρεις έχουν υπέρ και κατά.

Αυτό που θα κάνει το νομοσχέδιο πετυχημένο θα είναι αν ξεκινώντας από την πρόταση 3 (υπαγωγή στην Αστυνομία και συνεργασία με τον Πρύτανη) καταλήξουμε σταδιακά, το δυνατόν συντομότερο, στην πρόταση 1. Δηλαδή ευθύνη του Πρύτανη και σεκιούριτι. Στην κατάσταση, δηλαδή, που επικρατεί στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και του κόσμου. Αυτός είναι ο στόχος, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να είναι το πρώτο βήμα.

  • Η ευθύνη του πρύτανη, δυστυχώς, δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα. Ο πρότερος βίος δεν είναι υπέρ τους. Γιατί θα πετύχουν σήμερα, εκεί που αποτυγχάνουν επί δεκαετίες;
  • Ίσως η πιο θλιβερή και κραυγαλέα απόδειξη των παραπάνω είναι ότι την πρόσφατη βαρβαρότητα της ΑΣΟΕΕ τη μάθαμε από ανάρτηση των εγκληματιών. Όχι από καταγγελία ή κινητοποίηση των πρυτανικών αρχών.
  • Η εικόνα της ΑΣΟΕΕ συγκλόνισε και αφύπνισε. Το «ως εδώ» συνοψίζει πιστεύω την κοινή και ομόθυμη κατακραυγή. Αυτό που έγινε συνιστά ντροπή. Όχι για τους πρυτάνεις αλλά για την πολιτεία διαχρονικά. Οι πρυτάνεις είναι ακαδημαϊκοί, η δουλειά τους δεν είναι η αντιμετώπιση της βίας. Εδώ που φτάσαμε, αυτό είναι δουλειά της Αστυνομίας, με την έννοια, της ύστατης καταφυγής.

Η συγκεκριμένη απόφαση της κυβέρνησης, όπως έγινε και σε τόσα άλλα θέματα, βάζει τέλος στον παραλογισμό. Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί κάποιος να καταλάβει και το παράδοξο με την κοινή γνώμη.

  • Η πλειοψηφία των Πανεπιστημιακών, τα περισσότερα κόμματα να αντιδρούν στον νόμο.
  • Η πλειοψηφία των πολιτών, με τους μισούς και παραπάνω από τους ψηφοφόρους της αντιπολίτευσης συμφωνεί. Ο κόσμος ξέρει, ζει και καταλαβαίνει το αναγκαίο κακό.

Το δίλημμα δεν είναι δημοκρατία ή αστυνομικό κράτος, αστυνομία ή όχι στα πανεπιστήμια. Το δίλημμα είναι συνεχίζουμε να κάνουμε τα στραβά μάτια ή έχουμε το θάρρος να λύσουμε το θέμα γιατί δεν ανέχεται άλλο η δημοκρατική μας συνείδηση αυτόν τον ευτελισμό; Η απάντηση για αυτή την κυβέρνηση είναι αυτονόητη. Κάτω από το χαλί δεν έκρυψε ούτε κρύβει, ούτε θα κρύψει πρόβλημα.