Η Ελένη Πετρουλάκη είπε όλα αυτά που όλες θέλουμε και να πούμε και να φωνάξουμε!
Η Ελένη Πετρουλάκη, στο απόσπασμα αυτό, εκφράζει την απογοήτευσή της για το πώς οι ίδιες οι γυναίκες συχνά γίνονται οι πιο σκληρές κριτές μεταξύ τους, ιδίως όσον αφορά την εμφάνιση. Αναφέρεται στη συχνή τάση σύγκρισης, αρνητικών σχολίων και επικρίσεων για τα σώματα άλλων γυναικών, αγνοώντας τις δυσκολίες, τις αλλαγές και τις μάχες που η καθεμία έχει περάσει — όπως η μητρότητα, η εμμηνόπαυση και η ηλικία. Τονίζει πως αυτός ο τρόπος σκέψης δεν είναι δίκαιος ούτε βοηθητικός, και καλεί σε περισσότερη κατανόηση, αποδοχή και ενσυναίσθηση. Κλείνει με το μήνυμα ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι σύμμαχοι, όχι ανταγωνίστριες, και να αγκαλιάζουν τόσο τον εαυτό τους όσο και η μία την άλλη με αγάπη και σεβασμό.
“Είναι θλιβερό, μα τόσο αληθινό: συχνά, οι πιο αυστηρές κριτές των γυναικών είναι άλλες γυναίκες. Καθόμαστε στην παραλία, κουβαλώντας όλες μας τα σημάδια της ζωής — τα παιδιά που φέραμε στον κόσμο, τις δυσκολίες, τις μεταβολές του σώματος, τα χρόνια που περνούν.
Κι όμως, εκείνη τη στιγμή, κάποια θα σχολιάσει την κυτταρίτιδα, την κοιλιά, το σώμα μιας άλλης, λες και η αξία μας περιορίζεται μόνο σε αυτό που φαίνεται.
Βλέπω γυναίκες που δεν γνωρίζουν τίποτα για τη ζωή μου να με συγκρίνουν με άλλες νεότερες, να παραβλέπουν το γεγονός ότι είμαι 54 ετών, στην εμμηνόπαυση, ότι έχω γεννήσει τέσσερα παιδιά. Δεν είναι εύκολο να διατηρήσεις το σώμα σου, τη διάθεσή σου, την ψυχική σου ισορροπία. Κι όμως, δεν θα ακουστεί ένα μπράβο. Μόνο η σύγκριση. Μόνο η αυστηρότητα.
Γιατί να το κάνουμε αυτό η μία στην άλλη; Γιατί να κοιτάμε την ατέλεια της άλλης και να την επισημαίνουμε, αντί να δούμε τη δύναμη, την ομορφιά που κουβαλά; Όλες μας έχουμε ατέλειες. Όλες μας δίνουμε μάχες που δεν φαίνονται.
Δεν είναι σωστό. Δεν μας αξίζει. Ούτε να κρινόμαστε έτσι, ούτε να κρίνουμε έτσι. Χρειαζόμαστε περισσότερη κατανόηση, περισσότερη ενσυναίσθηση.
Να μάθουμε να αισθανόμαστε άνετα με το σώμα μας, να το αγαπάμε όπως είναι, ακόμα κι αν θέλουμε να το βελτιώσουμε.
Και πάνω απ’ όλα, να δίνουμε χώρο και αποδοχή στις άλλες γυναίκες γύρω μας — γιατί δεν είμαστε αντίπαλες. Είμαστε σύμμαχοι!”
