Το Πάσχα με τον Covid, η Βαβέλ και η Ανάσταση

Μάκης Πολλάτος

Οι λοιμωξιολόγοι, πνευμονολόγοι, ειδικοί και άλλοι παθολόγοι είναι διχασμένοι για το άνοιγμα των δραστηριοτήτων. Άλλα λέει ο ένας, άλλα ο δεύτερος, άλλα ο τρίτος. Προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι η πολυφωνία, ούτε οι διαφορετικές απόψεις.

Αυτό θα μπορούσε να είναι δημιουργικό και παραγωγικό, εάν υποθέσουμε ότι όλες οι απόψεις μπορούσαν να τεκμηριωθούν επιστημονικά. Διότι πλέον οι περισσότεροι πολίτες είναι επιφυλακτικοί απέναντι σε όσα ακούν απ΄τους ειδικούς και φτάνουν -κάποιες φορές- να κλείνουν τα αυτιά ή να αποστρέφουν το βλέμμα. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι ξέρει τα πάντα για την πανδημία του κορωνοϊού, ενάμιση χρόνο μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης. Οι αβεβαιότητες παραμένουν πολλές. Τα social media και η ανωνυμία του διαδικτύου κάθε άλλο παρά βοηθούν να επικρατήσουν οι εμπεριστατωμένες απόψεις αφού ο κάθε ένας από μας μπορεί να πει την παρόλα του και να προσπαθήσει να πείσει το ακροατήριό του. Από παλαβομάρες για το τι μπορεί να περιέχουν τα εμβόλια, για το πόσο φονικός είναι ο κορωνοϊός μέχρι και ισχυρισμούς για παγκόσμιες πλεκτάνες από τους συνωμοσιολόγους.

Το αλαλούμ επιτείνουν στη χώρα μας οι επίσημες δηλώσεις υπουργών και άλλων κυβερνητικών παραγόντων. Άλλες φορές αντικρουόμενες, συνήθως βιαστικές, αφού τις περισσότερες φορές ο καθένας από τους αρμόδιους λειτουργεί μα βάση το ακροατήριο ή το χαρτοφυλάκιό του και πολλές φορές σπεύδει να τοποθετηθεί χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τους συναρμόδιους ή τους ειδικούς.

Ποιος αποφασίζει; Οι «σοφοί» που μοιάζουν πολλές φορές δι…αγνοούμενοι; Οι παράγοντες της οικονομίας που θέλουν τουρίστες για να αυξηθούν τα έσοδά τους; Το Γενικό Λογιστήριο που ό,τι και να πούμε δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ζημίες; Οι ψεκασμένοι; Οι νέοι που θυμίζουν νεο-αγανακτισμένους και κάποιοι εξ αυτών βάλθηκαν ήδη να δικαιώσουν όσους προέβλεπαν έκλυση των ηθών και νέα σεξουαλική επανάσταση μετά τον Covid;

Και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οι συγκεντρωμένοι στις πλατείες για ποτό και λαϊκό γλέντι; Με επέμβαση των ΜΑΤ; Με αστυνομικές αύρες; Με κινητοποίηση άλλων κοινωνικών στρωμάτων; Πολύ μυαλό θέλει για να αντιληφθούμε ότι όπως πάει το πράγμα είναι σαν να έχει αποφασίσει η κοινωνία -ή έστω ένα μέρος της- να παίξει ρώσικη ρουλέτα με τον κορωνοϊό επιδιώκοντας ανοσία της αγέλης, ακόμη κι αν δεν το έχουν καλά-καλά συνειδητοποιήσει;

Τα εμβόλια, οι αποστάσεις και η τήρηση των μέτρων είναι τα καλύτερα εφόδια που έχουμε στη διάθεσή μας, προς το παρόν. Και για τον εμβολιασμό όμως χρειάζονται μήνες. Αυτή την περίοδο πλήττονται οι ηλικίες 30-55 με 60, που φαίνεται ότι δεν θα έχουν εμβολιαστεί πριν από τον Ιούλιο, αν όλα πάνε καλά.

Δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός, δεν έχω τις καλύτερες απαντήσεις. Πώς όμως βιαζόμαστε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι η πανδημία δεν πρέπει να μας αφορά και κάποιοι λειτουργούμε σαν να προκαλούμε την τύχη μας; Είναι ώρα να ξεχυθούμε σε εμπορικά κέντρα, συναυλιακούς χώρους, τόπους συνάθροισης σαν να μην υπάρχει αύριο; Ή μήπως πρέπει να λειτουργήσουμε με καρτερία και υπομονή για λίγο καιρό ακόμη και να αντιληφθούμε ότι πρέπει να δείξουμε ατομική και συλλογική ευθύνη; Καλό είναι να γιορτάσουμε το Πάσχα. Αλλά η Ανάσταση από την νόσο Covid θέλει δουλειά πολλή.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ