![](https://entospolis.gr/wp-content/uploads/2026/04/thumbnail-51.jpg")
Τελειώνοντας η φετινή τουριστική σεζόν και αφού σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου τουρισμού είχαμε ρεκόρ αφίξεων όλων των εποχών , όπως και στην Κρήτη 5.500.000 επισκέψεις τουριστών , ενώ το αεροδρόμιο Ηρακλείου κατέγραψε και αυτό ρεκόρ.
Όπως όλοι θα περίμεναν οι εισπράξεις και τα κέρδη των επιχειρήσεων που ασχολούνται με τον τουρισμό θα έπρεπε να είναι αυξημένα. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που τεχνηέντως παρουσιάζεται.
Με έπεισε για το αντίθετο μια βόλτα στον κεντρικό δρόμο της πόλης μου με τα δεκάδες εμπορικά καταστήματα. Η εικόνα με ενοικιαστήρια και άδεια καταστήματα είναι κάτι ξένο προς την περιοχή , όμως από τις πρώτες ημέρες της Χειμερινής σεζόν περίπου 15 καταστήματα κλείνουν.
Κάτι πολύ ασυνήθιστο που ενώ ήταν δύσκολα στο παρελθόν να μπορέσεις να ενοικιάσεις κατάστημα, τώρα οι ενοικιαστές τα εγκαταλείπουν. Μιλάμε βέβαια για καταστήματα που οι ενοικιαστές τους ήταν πολλά χρόνια επαγγελματίες και έμπειροι στο χώρο και στον τουρισμό να μην αντέχουν άλλο.
Μειωμένους τζίρους , αυξημένες ασφαλιστικές, φορολογικές και άλλες υποχρεώσεις ανάγκασαν τους επαγγελματίες να παραδώσουν τα όπλα , κάτι που στο παρελθόν ήταν αδύνατο να συμβεί αφού το κατάστημα ήταν η ζωή τους , πολλά παιδιά μάλιστα συνέχιζαν τη δουλειά των γονιών τους.
Τώρα μη έχοντας ελπίδα και προκειμένου να γλιτώσουν από καινούργια χρέη ή χάσιμο χρόνου σε μια εργασία που δεν αποδίδει και φέρνει μόνο άγχος και προβλήματα , τα εγκαταλείπουν ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω τους. Αυτοί οι οποίοι μένουν και συνεχίζουν την προσπάθεια , είναι οι επόμενοι υποψήφιοι για να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Ας φύγουμε όμως από τη μονοπώληση του τοπικού ενδιαφέροντος , αναλύοντας το θέμα στην Πανελλαδική του διάσταση , θεωρώντας ότι υπάρχουν παρόμοια προβλήματα , με διάφορες παραλλαγές ανάλογα τις τοπικές ιδιαιτερότητες.
Η εικόνα της αγοράς και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων , φαίνεται ήδη από την άνοδο των ληξιπρόθεσμων από τα στοιχεία Σεπτεμβρίου. Περίπου μισό δις απλήρωτων φόρων προστέθηκαν στα προηγούμενα , φτάνοντας στο δυσθεώρητο νούμερο των 104 δις , ενώ ταυτόχρονα είχαμε και αύξηση των οφειλετών κατά περίπου 500.000 , φτάνοντας τα 4.500.000.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι έχουμε ένα λαό εξουθενωμένο και μια κοινωνία στα όρια της που έχει εξαντλήσει τη φοροδοτική της ικανότητα. Σε πρόσφατη έρευνα τα αποτελέσματα για την απώλεια εισοδήματος από τη λεγόμενη μικρή και μεσαία τάξη να ξεπερνά και το 50% , απώλεια που δε συναντάς σε φυσιολογικές συνθήκες παρά μονάχα σε πόλεμο.
Τα στοιχεία για το κλείσιμο καταστημάτων όπως και τις απώλειες θέσεων εργασίας από τον ιδιωτικό τομέα δείχνει κλείσιμο πλέον των 400.000 επιχειρήσεων , ενώ οι καταγεγραμμένοι άνεργοι του ιδιωτικού τομέα υπερβαίνουν κατά πολύ το 1.000.000. Την ίδια ώρα βέβαια οι απώλειες θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα δεν υπερβαίνουν το 2%, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι η κρίση χτύπησε αλύπητα τον ιδιωτικό τομέα με δυσανάλογο τρόπο και δυσανάλογο βάρος.
Ενώ η κυβέρνηση με τα ματωμένα πλεονάσματα και τη σκληρή φορολογική πολιτική αδιαφορεί και αφήνει τον μαγαζάτορα , τον μικρό βιοτέχνη τον ελεύθερο επαγγελματία στη μοίρα του.
Ούτε βέβαια είναι στις προτεραιότητες της να αλαφρύνει τον φορολογούμενο , ο οποίος πέρα από τις οικονομικές ζημιές στις επιχειρήσεις , τελικά καταγράφει χρέη στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία.
Το χειρότερο όμως πέρα από την αδιαφορία είναι οι ιδεοληψίες και οι κομματικές αγκυλώσεις που τους οδηγούν σε λάθος σκέψεις και πρακτικές. Γιατί σίγουρα είναι λάθος να χρεώνεις σε μια τάξη δυσανάλογους φόρους και χρέη , ενώ την ίδια ώρα κάνεις παροχές με επιδόματα και μικρορουσφέτια .
Γιατί είναι άδικο και αναποτελεσματικό συγχρόνως η κυβέρνηση να επιλέγει να μοιράσει κάποια μικρά ποσά σε αρκετούς συμπολίτες μας με τάχα εισοδηματικά κριτήρια στους υποθετικά ασθενέστερους.
Η επιλογή και ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η χορήγηση αυτών των βοηθημάτων , αυτομάτως αποκλείει μια μερίδα συμπολιτών μας που πιθανώς να το είχαν ανάγκη λόγω όμως τεκμαρτών εισοδημάτων.
Έτσι αποδέκτες γίνονται μόνο αυτοί που δεν φαίνονται με εισοδήματα , ενώ η πλειοψηφία των δικαιούχων τυγχάνει να είναι αλλοδαποί
Πέρα δηλαδή από τον λάθος και άδικο τρόπο που αυτά τα εισοδήματα μοιράζονται στους δικαιούχους , είναι σίγουρο ότι η δράση που αυτά επιφέρουν στην οικονομία είναι στιγμιαία και παροδική χωρίς κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα και χωρίς αναπτυξιακό πρόσημο.
Γιατί αν πέρα από τις ιδεοληψίες τη λογική ρουσφετιού και της προσωρινού, υπήρχε η σκέψη να χρηματοδοτηθούν επιχειρήσεις που θα έφερναν νέες θέσεις εργασίας και κίνητρα σε νέους για να μην μεταναστεύουν .
Η στήριξη επίσης με φοροαπαλλαγές για καινούργιες επιχειρήσεις , μικρού και μεσαίου μεγέθους θα άλλαζε το κλίμα στην αγορά εργασίας. Αντ αυτού προτιμάται η λογική των επιδομάτων , του άμεσα κομματικού κέρδους αφήνοντας στην άκρη το μέλλον σκεφτόμενη το εφήμερο και παροδικό.
Έτσι το κακό που γίνεται στην κοινωνία είναι διπλό, διότι οι επιδοτούμενοι γίνονται εξαρτώμενοι , συνηθίζουν στην αδράνεια και περιμένουν σαν μάνα εξ ουρανού την βοήθεια. Δημιουργείται έτσι στασιμότητα και αδράνεια αφού τα χρήματα επενδύονται με λάθος τρόπο και για λάθος σκοπούς.
Έτσι δημιουργώντας μια κοινωνία στην οποία γίνεται εξίσωση προς τα κάτω , συνηθίζοντας το λαό υποσυνείδητα σε αυτού του Σοβιετικού τύπου πρακτικές. Όμως εν έτη 2018 , δεν μπορεί η χώρα αν θέλει να ανταγωνιστεί τουλάχιστον τις γειτονικές χώρες , για τις Ευρωπαϊκές δεν το συζητάμε , να πάψει να κυνηγάει την ουρά της όπως ο σκύλος , βάζοντας τα με τη ραχοκοκαλιά του έθνους που είναι ο μικρός και ο μεσαίος επιχειρηματίας.
Μόνο αν υιοθετηθεί η λογική ότι με σκληρή δουλειά , ανθρώπους που θέλουν να προκόψουν μέσα σε ένα δίκαιο κράτος το οποίο θα φέρεται στους πολίτες με τα ισοδύναμα , ίσως στο μέλλον υπάρξει ελπίδα.
Ελπίδα όμως δεν μπορούν να τη φέρουν αυτοί που την πούλησαν με ψεύτικες υποσχέσεις , ενώ εχθρεύονται όσους ξέρουν και μπορούν να προσφέρουν στη χώρα.
*Επιχειρηματίας, Αντιπρόεδρος ΔΗΜΤΟ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ Νέας Δημοκρατίας
Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook
