Βιώνοντας σε κατάσταση λανθάνουσας κοινωνικής αφύπνισης, με τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης να υπερβαίνουν τα όρια της οικονομικής ύφεσης, καθημερινά γινόμαστε κοινωνοί της ανησυχητικά αυξανόμενης καταγραφής περιστατικών αυτοχειρίας.
Συνάνθρωποι μας, αδύναμοι να ανταπεξέλθουν στις επικρατούσες συνθήκες, με τους κανόνες συνύπαρξης να καταστρατηγούνται συστηματικά και το πολιτικό-κοινωνικό σύστημα ανίκανο να υπηρετήσει τους όρους ανταποδοτικότητας και υποστήριξης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στη διαβίωση, επιλέγουν να θέσουν τέλος στη ζωή τους.
Οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με τη λανθάνουσα πολιτική συνείδηση που τους διέπει, τρία χρόνια πριν, στο πλαίσιο μιας ακόμα πολιτικής απάτης, ως άλλοι ιεροκήρυκες ευαγγελιζόταν ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, σχίζοντας τα μνημόνια, προκειμένου «να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα κυβερνητικής αναλγησίας», των «οικονομικών δολοφόνων» όπως έλεγαν, επιρρίπτοντας ξεδιάντροπα ευθύνες στη τότε κυβέρνηση.
Όμως οι παροδικές εκφάνσεις αλληλεγγύης τους για την ανθρώπινη ζωή σιώπησαν και υποχώρησαν με το που ανέβηκαν στην εξουσία ή έλαβαν άλλο, πιο προσοδοφόρο για τις σκοπιμότητες τους, υποκείμενο έκφρασης, ενώ οι πολιτικές ακροβασίες τους που οδηγούν σε συνεχή επιδείνωση των συνθηκών ζωής, καθιστούν σαφές οτι η «ελπίδα» ποτέ δεν επισκέφθηκε τα σπίτια των Ελλήνων. Ούτε των αλλοδαπών και των προσφύγων.
Τα δημοσιευμένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ γροθιά στο στομάχι. Το 2015, σημειώθηκαν 529 αυτοκτονίες, 8.000 απόπειρες, ενώ 5.500 άτομα βίωσαν το πένθος της πρόωρης απώλειας, με σαφείς κοινωνικές, οικονομικές, ψυχικές συνέπειες στις ζωές τους. Τα έτη 2016 και 2017 οι αριθμοί κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα, με την Κρήτη να προπορεύεται ως η περιφέρεια με τον υψηλότερο δείκτη θνησιμότητας από αυτοκτονία.
Μιας ανθρώπινης πράξης με πολυπαραγοντικό χαρακτήρα που βεβαίως σχετίζεται με τη σύγχρονη ζωή, την κοινωνική απόρριψη, την ανθρώπινη υποκειμενικότητα, την αύξηση ψυχικών νόσων, λόγω γενετικών και βιολογικών παραγόντων. Σε καμία περίπτωση όμως δεν παύει να σχετίζεται με τις οικονομικές δυσχέρειες, την ανεργία, τη χείριστη πολιτική –κυβερνητική διαχείριση, όπως αναδείχθηκε στο πλαίσιο του 11ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Δημόσιας Υγείας 2016. Άλλωστε μια ύφεση και όσα κουβαλάει μαζί της (ανεργία, φτώχεια, κοινωνική απαξία κ.λπ.) μεταλλάσσουν το κοινωνικό περιβάλλον, αυξάνοντας τη γενικότερη απαισιοδοξία.
Στην Ελλάδα, υστερούμε στη λήψη μέτρων αντιμετώπισης, σύμφωνα με τις οδηγίες που έχει δώσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας», που απαιτούν ανάληψη στρατηγικών πρωτοβουλιών σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής πολιτικής, της πολιτικής της υγείας, της εργασίας, προκειμένου και η ελληνική κοινωνία να παρέμβει ουσιαστικά στην αποτροπή αυτών των πρόωρων θανάτων.
Στρατηγικές που αφορούν στην πρόληψη, παρακολούθηση και αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών που επιχειρούν αυτοκτονία, και γενικότερα των ατόμων με αυτοκτονικό ιδεασμό, τη βελτίωση των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, και ανάπτυξη των υποστηρικτικών λειτουργιών για τα άτομα που πλήττονται.
Στο πλαίσιο των παραπάνω στρατηγικών γενικότερα, αλλά και ειδικότερα μιλώντας για την Περιφέρεια της Κρήτης με τα πολλαπλά και συχνά κρούσματα, θα μπορούσαν να εντάσσονται παρεμβάσεις που αφορούν:
Στην ενημέρωση – αύξηση της ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης, και την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού των μονάδων υγείας και των ΜΜΕ, ως προς τις μεθόδους προσέγγισης του θέματος, καθώς και την εξάλειψη του στίγματος που παρεμποδίζει τη θεραπεία.
Τη λειτουργία Γραμμής 24ωρης Παρέμβασης ανά νομό, με τη συνδρομή των επαγγελματιών υγείας, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα σε κάθε εν δυνάμει αυτόχειρα ή συγγενικό του πρόσωπο, αναζήτησης, άμεσης ανταπόκρισης και εύρεσης βοήθειας, ή νοσηλείας.
Την προώθηση της ερευνητικής καταγραφής και συλλογής δεδομένων σε μηναία βάση και κατά τοπικό διαμέρισμα, όπως: αριθμό αυτοκτονιών, αριθμό εισαγωγής ατόμων στα νοσοκομεία λόγω απόπειρας, αίτια αυτοχειρίας, δείκτες νοσηρότητα και ιδιαίτερα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά περιοχών, μέσα που χρησιμοποιούνται για τις συγκεκριμένες πράξεις κ.α., με στόχο τον προσδιορισμό της συχνότητας, των μεθόδων και των χαρακτηριστικών των αυτοχείρων ή των επιχειρούμενων, ακόμα και ανά περιοχή.
Τη βελτίωση των συνθηκών νοσηλείας, τη διευκόλυνση παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας, την εκπαίδευση ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Όταν υπάρχει η πολιτική βούληση και ο σωστός προγραμματισμός, μπορεί να γίνει η αρχή. Tώρα.
Εύη Γαρεδάκη
Γραμματέας Κοι.Σ.Π.Ε Ηρακλείου
Μέλος ΝΟΔΕ Ν.Δ. Ηρακλείου
Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων 7ης Υ.ΠΕ Κρήτης
