Ποιος θα ασχοληθεί με τη μεσαία τάξη;

Γράφει ο Σωτήρης Παπαδημητρίου
Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, και ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Ελλάδος στην ΕΟΚ, η εικόνα της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας άλλαξε. Και μαζί άλλαξε και το μοντέλο δημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας.

Η Ελλάδα αναπτύχθηκε, έστω και με ένα στρεβλό μοντέλο. Η Δημοκρατία και οι θεσμοί του κράτους εκσυγχρονίστηκαν.  Οι Έλληνες είδαν στη μεγάλη πλειοψηφία τους να βελτιώνεται κατακόρυφα το επίπεδο ζωής τους, παρά το γεγονός ότι σε πολλούς τομείς, που αφορούν την πρόσβαση σε κρίσιμης σημασίας υπηρεσίες όπως η Παιδεία και η Υγεία, εξακολουθούσαμε να υστερούμε σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες.

Αυτό που καθόρισε δραματικά τον μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας ήταν η «άνοδος» της μεσαίας τάξης. Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που δεν βρίσκονταν ούτε στην κορυφή, αλλά ούτε και στο κατώτατο επίπεδο από πλευράς εισοδήματος. Οι οποίοι ήταν περισσότερο μορφωμένοι και απέκτησαν τη δυνατότητα να κατέχουν είτε ακίνητη περιουσία είτε διαρκή αγαθά ή να έχουν δική τους επιχείρηση.

Η άνοδος της μεσαίας τάξης οδήγησε στην ενίσχυση της δημοκρατικής σταθερότητας.

Άλλωστε, από την εποχή του Αριστοτέλη, έχει διατυπωθεί η ισχυρή άποψη ότι η σταθερή δημοκρατία στηρίζεται σε μια ευρεία μεσαία τάξη. Καθώς και ότι οι κοινωνίες που παρουσιάζουν ακραίο πλούτο και φτώχεια είναι ευάλωτες είτε στην ολιγαρχική κυριαρχία είτε στη λαϊκή επανάσταση.

Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ιστορικά, πως όταν μεγάλο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου κατόρθωσε να δημιουργήσει κοινωνίες μεσαίας τάξης, η απήχηση της Αριστεράς μειώθηκε.

Γι’ αυτό λοιπόν σήμερα ο μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατική σταθερότητα της κοινωνίας μας είναι η σταδιακή συρρίκνωση της μεσαίας τάξης. Όσο αυτή συμπιέζεται, με την επιβολή άδικων και αντιπαραγωγικών μέτρων και πολιτικών, τόσο απειλούνται η συνοχή και η σταθερότητα της κοινωνίας. Και μια χώρα που δεν διαθέτει κοινωνική συνοχή και πολιτική σταθερότητα είναι ευάλωτη σε εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους.

Η Αριστερά δοκιμάστηκε στην Ελλάδα και αποδείχθηκε μέσα σε τρία χρόνια περίτρανα ότι πάσχει από έλλειμμα αξιόπιστων απαντήσεων. Και αυτό το έλλειμμα το πληρώνουμε ακριβά.

Οφείλουν λοιπόν οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις που εκφράζουν τις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας , με πρώτη τη Νέα Δημοκρατία, να προτείνουν και να εφαρμόσουν αξιόπιστες εναλλακτικές πολιτικές, που θα οδηγήσουν στην ανάταξη της μεσαίας τάξης.

Χρειάζεται να ξεκινήσει άμεσα ένας σοβαρός δημόσιος διάλογος, που θα λάβει υπόψη του τα ρεύματα σκέψης που αναπτύσσονται παγκόσμια και αμφισβητούν τη σημερινή μορφή του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, γιατί διαβρώνει την κοινωνική βάση της μεσαίας τάξης, πάνω στην οποία στηρίζεται η φιλελεύθερη δημοκρατία μας.

Αν δεν γίνει αυτό, οι δυνάμεις του λαϊκισμού και των άκρων θα αποκτούν τα επόμενα χρόνια όλο και μεγαλύτερη πολιτική απήχηση, κι αυτό μακροπρόθεσμα θα αποδυναμώσει τη χώρα, την οικονομία, τους θεσμούς και την κοινωνία.

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook