Αρκετά πληρώσαμε έως τώρα την πόλωση και τον διχασμό

του Φώτη Σιούμπουρα

Εισήλθαμε σε μια εξαιρετικά σκοτεινή και τρικυμιώδη περίοδο, κατά την οποία θα πρωταγωνιστήσει και θα κλιμακωθεί η σκανδαλολογία, υπαρκτή και μη και που, προφανώς, θα κρατήσει μέχρι τις εκλογές.

Ήδη το «κουτί της Πανδώρας» έχει ανοίξει. Το «Κολοσσαίο» στήθηκε. Μπορεί να μην προσφέρει λύσεις για το σήμερα ή το αύριο, προσφέρει όμως θέαμα με πραγματικά αλλά και κατασκευασμένα θύματα.

Η κυβέρνηση, ακολουθώντας αντιθεσμικές πρακτικές, επέλεξε βιαστικά τον δρόμο των σκανδάλων, πιστεύοντας πως έτσι θα μαζέψει το «χαρτί» και θα προσελκύσει αντισυστημικούς ψηφοφόρους. Σε μια στιγμή μάλιστα που θα έπρεπε να υπάρχει συνεννόηση για το μεταμνημονιακό μέλλον της χώρας και τις σημαντικές εθνικές προκλήσεις. Ο πρωθυπουργός, μιλώντας στους βουλευτές του την περασμένη Δευτέρα, προσπάθησε, έως έναν βαθμό, να αποφορτίσει κάπως το κλίμα που έχει διαμορφωθεί και, αφού υποστήριξε ότι χρειάζεται σεβασμός στον νόμο και νηφαλιότητα, θεώρησε αναγκαίο να υπογραμμίσει ότι δεν αποσκοπεί στην εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων, ότι δεν έχει ως στόχο ένα κυνήγι μαγισσών και λαϊκά δικαστήρια.

Όμως το πολωτικό και διχαστικό κλίμα που έχει ήδη διαμορφωθεί δεν επιτρέπει ιδιαίτερη αισιοδοξία για αποφόρτιση της δύσοσμης αυτής ατμόσφαιρας. Όταν έχουν ριχτεί στην «αρένα» δέκα ονόματα πρώην πρωθυπουργών και υπουργών, με καθημερινές διαρροές δεκάδων άλλων ονομάτων, η κατάσταση δύσκολα αντιστρέφεται. Όλο αυτό το σκηνικό διαφθοράς και διασπάθισης δημόσιου χρήματος, που αναδύεται καθημερινά, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μεγαλύτερη απαξία τους πολιτικούς και σε μεγαλύτερη αποστράτευση τους πολίτες. Ενισχύει τις πιο ακραίες θεωρίες συνωμοσίας, που ενδημούν άλλωστε διαχρονικά στη χώρα μας, και τροφοδοτεί αισθήματα μίσους απέναντι σε αυτούς που θεωρούνται υπεύθυνοι για την οικονομική και κοινωνική κατάρρευση της χώρας.

Όμως στις παρούσες συνθήκες η Ελλάδα έχει ανάγκη, αν μη τι άλλο, από σταθερότητα. Χωρίς σταθερότητα θα χαθούν οι όποιες ευκαιρίες αντιμετώπισης των εθνικών θεμάτων και μαζί υπάρχει κίνδυνος, αντί εξόδου από τα μνημόνια, να διολισθήσει η χώρα σε νέα οικονομική κρίση. Γι’ αυτό και η ευθύνη της κυβέρνησης είναι μεγάλη. Δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε χρόνος για παιχνίδια εξουσίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι το σκάνδαλο, που αφορά κυρίως τη διατίμηση και διακίνηση του φαρμάκου στη χώρα μας, πρέπει να μείνει αδιερεύνητο και οι ένοχοι, οι όποιοι ένοχοι, να κρυφτούν πίσω από τις ανάγκες της χώρας. Το αίτημα για πλήρη διαλεύκανση παραμένει ισχυρό και η απαίτηση του ελληνικού λαού για θωράκιση των «θεσμών», ώστε να μην επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα σε τέτοια ένταση και έκταση, είναι δεδομένη.

Ωστόσο, τίποτε δεν δικαιολογεί τη μεθόδευση και τις θεσμικές ακροβασίες, εξαιτίας των οποίων δημιουργήθηκε ένα βορβορώδες σκηνικό, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές αμφιβολίες αν θα μάθουμε πραγματικά την αλήθεια και κυρίως αν καταλογιστούν οι ευθύνες σε αυτούς που ανήκουν. Το σίγουρο είναι ότι μπήκαμε σε μια πολιτική περίοδο, όπου θα κυριαρχούν οι επιθέσεις, η λάσπη και ο πόλεμος μέχρι εξοντώσεως του αντιπάλου.

Ό,τι χειρότερο, δηλαδή, για μια κοινωνία που έχει υποστεί τα πάνδεινα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Με πολίτες που έχουν γυρίσει την πλάτη στην πολιτική, που έχουν σε μεγάλο βαθμό απαξιώσει το πολιτικό σύστημα.

Ένας νέος φαύλος κύκλος ανοίγει, επειδή δεν πρυτανεύει το εθνικό συμφέρον, αλλά οι μικροκομματικές σκοπιμότητες. Μόνο που δεν καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες σήμερα ότι με αυτόν τον τρόπο, με αυτές τις μεθόδους δεν υπονομεύουν την αξιοπιστία των αντιπάλων τους, αλλά απαξιώνουν συνολικά την πολιτική και δίνουν τροφή στους υπονομευτές της δημοκρατίας και των «θεσμών». Και δεν υπολογίζουν ότι, για ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, το κυνήγι μαγισσών δεν περιορίζεται μόνο στο παλιό πολιτικό σύστημα, όπως διατυμπανίζουν. Η διαχείριση της κρίσης απέδειξε ότι δεν υπάρχουν καθαροί και άφθαρτοι. Η απαξία απλώνεται σε όλο το φάσμα της πολιτικής και κομματικής ζωής, υπονομεύοντας τα θεμέλια της δημοκρατίας. Όμως αρκετά πληρώσαμε έως τώρα τους «διεφθαρμένους» και τους «καθαρούς», την πόλωση, τον διχασμό και τον ακραίο λαϊκισμό.

Η διαχείριση του σκανδάλου της Novartis ας αποτελέσει την ευκαιρία, πρωτίστως για την κυβέρνηση αλλά και για την αντιπολίτευση, να δείξουν αν μπορούν να προστατεύσουν όσο κύρος και όση αξιοπιστία έχουν απομείνει στο πολιτικό μας σύστημα.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook