Γράφει η Γιάννα Χουρδάκη,Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος
Ο έρωτας έχει εξιδανικευτεί όσο λίγες ανθρώπινες εμπειρίες. Αντιμετωπίζεται ως ανώτερη κατάσταση ύπαρξης, ως συναισθηματική κορύφωση που μας μεταμορφώνει. Αλλά αν τον εξετάσουμε προσεκτικά, θα δούμε πως δεν είναι μόνο ένα μεθυστικό συναίσθημα· είναι μια δοκιμασία. Μια κατάσταση που μας φέρνει αντιμέτωπους όχι μόνο με τον άλλον, αλλά, πρωτίστως, με τον εαυτό μας. Στην ψυχολογία, γνωρίζουμε ότι η έλξη δεν είναι τυχαία.
Δεν επιλέγουμε συντρόφους με βάση την αντικειμενική τους αξία, αλλά με βάση τις ασυνείδητες ανάγκες και τις άλυτες συγκρούσεις μας. Ο έρωτας συχνά λειτουργεί ως καθρέφτης: μέσα από αυτόν βλέπουμε τις δικές μας ελλείψεις, τις προσδοκίες που καλλιεργήσαμε από την παιδική ηλικία, τις πληγές που αναζητούν επούλωση. Η εξιδανίκευση είναι ο πρώτος μηχανισμός που ενεργοποιείται.
Όταν ερωτευόμαστε, δεν βλέπουμε τον άλλον όπως είναι, αλλά όπως θα θέλαμε να είναι. Αυτό δεν σημαίνει πως ο έρωτας είναι ψεύτικος, αλλά πως είναι, αρχικά, περισσότερο προβολή παρά κατανόηση. Γι’ αυτό και αργά ή γρήγορα, η αρχική μαγεία ξεθωριάζει. Το πραγματικό ερώτημα είναι τι απομένει μετά. Αν υπάρχει η ικανότητα να δούμε τον άλλον χωρίς εξιδανίκευση, αν μπορούμε να τον αγαπήσουμε όχι για το πώς μας κάνει να νιώθουμε, αλλά για το ποιος πραγματικά είναι. Ο έρωτας δεν μας ολοκληρώνει. Αυτή η ρομαντική ιδέα είναι ίσως η μεγαλύτερη παγίδα.
Αν ψάχνουμε στον άλλον τη σωτηρία μας, τότε δεν αναζητούμε σύνδεση, αλλά ένα συναισθηματικό δεκανίκι. Και όταν αυτό το δεκανίκι δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας, ο έρωτας θα μετατραπεί σε απογοήτευση, θυμό ή ακόμη και απόρριψη. Η ωριμότητα στον έρωτα έρχεται όταν μπορούμε να τον βιώσουμε χωρίς την ψευδαίσθηση ότι θα μας σώσει. Όταν μπορούμε να είμαστε με τον άλλον χωρίς να τον χρειαζόμαστε απελπισμένα. Όταν η παρουσία του δεν είναι όρος ύπαρξής μας, αλλά ελεύθερη επιλογή. Αυτό δεν μειώνει την ένταση του έρωτα· αντίθετα, του δίνει διάρκεια.
Ο έρωτας, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια συναισθηματική εμπειρία. Είναι μια πρόκληση αυτογνωσίας.
Αν τον ζήσουμε επιφανειακά, θα μας οδηγήσει από την έξαρση στη φθορά. Αν όμως τον χρησιμοποιήσουμε για να μάθουμε περισσότερα για τον εαυτό μας, τότε μπορεί να γίνει μια από τις βαθύτερες εμπειρίες της ζωής μας.
Και ίσως, τότε, να καταλάβουμε πως η πραγματική αγάπη δεν γεννιέται στη φωτιά του πάθους, αλλά στη στιγμή που μπορούμε να κοιτάξουμε τον άλλον κατάματα, χωρίς φόβο, χωρίς αυταπάτες, και να πούμε: σε βλέπω, σε αποδέχομαι, και επιλέγω να είμαι εδώ.
Γιάννα Χουρδάκη Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος Πλατεία Ελευθερίας 45 6947940293
