Οι συνεχείς και επαναλαμβανόμενες καθυστερήσεις στην υλοποίηση αποφάσεων και έργων από το Δημόσιο, ήταν και είναι ένα από τα κυριότερα προβλήματα της χώρας. Πρόβλημα το οποίο δεν έλυσε αποτελεσματικά κανείς, όσοι και εάν προσπάθησαν.
Κάποιες προσπάθειες κατέβαλε και η νυν κυβέρνηση (π.χ. με την αξιολόγηση) αλλά αποδείχτηκαν πολύ κακό για το… ελάχιστο. Όπως όμως γνωρίζουν όλοι όσοι κινούνται στην αγορά και επανειλημμένα εκφράζεται από σημαντικούς παράγοντες της οικονομίας (π.χ. Εξάρχου της Thrinvest, Intrakat κ.λπ., στο πρόσφατο συνέδριο του ΤΜΕΔΕ), πρόκειται για κατάσταση κάτι περισσότερο από απαραίτητο να αλλάξει και ν’ αλλάξει άμεσα και ριζικά.
Διαφορετικά η Ελλάδα θα χάσει και αυτό τραίνο. Με την πιθανότητα να μην μπορέσει να επιβιβαστεί σε κανένα άλλο μελλοντικά, να παραμένει εξαιρετικά μεγάλη.
Τα μέτρα που σχεδιάζει η κυβέρνηση είναι θετικότατα αλλά, μιας και η πλειονότητά τους χρειάζεται τη διαδικασία της αναθεώρησης του Συντάγματος για να θεσμοθετηθεί και να λειτουργήσει, θα αργήσουν εξαιρετικά (4-5 χρόνια). Αλλά η ανάγκη να υπάρξει βελτίωση στους χρόνους που υλοποιούνται πράγματα στη χώρα, είναι άμεση και απόλυτα απαραίτητη. Μόνο τα κέρδη χρόνου που έχουν επιτευχθεί σε όλες τις πλευρές μιας οικονομίας τις τελευταίες δύο δεκαετίες, λόγω των επιτευγμάτων της τεχνολογίας και που η Ελλάδα δεν έχει εκμεταλλευτεί να σκεφτεί κάποιος, καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Κι όποιος επιμένει στα παλιά συστήματα διοίκησης και διαδικασίες, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες. Και να υπολογίσει που βρίσκονταν συγκριτικά με την Ελλάδα από πλευράς παραγωγικότητας, βιοτικού επιπέδου κ.λπ. στις αρχές του αιώνα και που βρίσκονται τώρα. Εάν το κάνει ορθολογικά, είναι εξαιρετικά πιθανόν να υποστεί καταθλιπτικό επεισόδιο…
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον δημόσιο τομέα αλλά και τον ιδιωτικό, κατά ένα σημαντικό μέρος. Είναι χαρακτηριστικό ότι, με βάση τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερες ώρες από όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, τα επίπεδα παραγωγικότητάς τους βρίσκονται (περίπου) στο 1/3 του Ευρωπαϊκού μέσου όρου! Προφανέστατα το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κάκιστης απόδοσης, οφείλεται στις παθογένειες του δημοσίου, συμπαρασύροντας και μεγάλο κομμάτι του ιδιωτικού τομέα. Αλλά είναι αδύνατον να μην συμβάλλει και ο δεύτερος με δικές του κακές πρακτικές και… αρρυθμίες.
ΑΠΟ CAPITAL.GR
