Γράφει η Τένια Σταμπούλου
Ένα άρθρο για τη μητέρα .Όχι τη δική μου.Ούτε τη δική σου.Τη Μητέρα που δεν θα γιορτάσει σήμερα,ούτε ποτέ. Σήμερα είναι η μέρα της μητέρας.
Γιορτάζει κάθε μητέρα.
Θετή,βιολογική, γλυκιά, αυστηρή,συντηρητική, προοδευτική,νεαρή,ηλικιωμένη,έμπειρη,πελαγωμένη κ.λ.π.
“Άραγε πόσο να πονάει μια γέννα ;”
Δεν γέννησα ποτέ.
Όμως κάποτε γεννήθηκα κι εγώ.Μου έχουν πει πως πονάει πολύ.
Σκίζεται λέει το σώμα σου και βγαίνει από μέσα σου ένας νέος άνθρωπος.Σαν κι εσένα Και γίνεσαι μητέρα .
“Α ρ α γ ε π ο σ ο κ ο σ τ ι ζ ε ι ν α α ν α θ ρ ε ψ ε ι ς ε ν α π α ι δ ι;”.
Δεν έχω μεγαλώσει κανένα παιδί.Με ανέθρεψαν όμως εμένα. Είναι λέει πολύ δύσκολο, χρονοβόρο,ψυχοφθόρο και απαιτεί θυσίες.Δεν υπάρχει σχολείο πως να γίνεις σωστός γονιός.
Δοκιμάζεις. Κάποιες φορές κάνεις λάθη.Κάποιες άλλες το εγχείρημα σου έχει απόλυτη επιτυχία.Αλλά πάντα στο τέλος της μέρας ξέρεις ότι προσπάθησες να φτιάξεις έναν καλύτερο άνθρωπο .Αυτή είναι λέει η ομορφιά του να είσαι μητέρα.
“Α ρ α γ ε π Ω ς ν α ν ο ι Ω θ ε ι ς ο τ α ν β λ ε π ε ι ς τ ο π α ι δ ι σ ο Υ ν α γ ε λ α;”. Ούτε αυτό το έχω νιώσει.Αλλα θαρρώ πως η δική μου μάνα το έχει ζήσει.Λυτρωτικό να βλέπεις το σπλάχνο σου να είναι ευτυχισμένο.Γιατί αυτή η ευτυχία ταυτίζεται με την ευτυχία του να είσαι μητέρα.
“Α ρ α γ ε π Ω ς ν α ν ι Ω θ ε ι ς ο τ α ν τ ο π α ι δ ι σ ο Υ Κ λ α ι ε ι, π ο ν α, λ Υ π α τ α ι;”. Ακόμα δεν το έχω νιώσει.Αλλά ξέρω ότι η μαμά μου το έχει ζήσει κι αυτό .Θα πονάς,θα κλαίς,θα λυπάσαι κι εσύ μαζί .Γιατί νιώθεις πως δεν μπόρεσες να προλάβεις τον πόνο του,να τον απομακρύνεις.Αυτή είναι η δυσκολία του να είσαι μητέρα.
“Α ρ α γ ε π ο σ ο Μ ε γ α λ ο ς να ε ι ν α ι ο π ο ν ο ς ο τ α ν Χ α ν ε ι ς τ ο π α ι δ ι σ ο υ;”.
Δεν έχω χάσει.Όμως ξέρω κάποιες που έχουν και ακόμα δεν έχω καταλάβει πως επιβιώνουν(γιατί αποκλείεται να ζούνε).
Σαν να κόβεται ένα κομμάτι από το σώμα σου,την ψυχή σου ταυτόχρονα.Ένα κομμάτι που δεν μπορείς να αντικαταστήσεις .
Ούτε να υποκαταστήσεις.
Ένας πόνος και δεκάδες γιατί,μέχρι να χαθείς κι εσύ.
Για πάντα.Να λυτρωθείς.Αυτό είναι η μεγαλύτερη δυστυχία που μπορεί να συμβεί αν είσαι μητέρα. Δεν ξέρω αν έχει νόημα όλη αυτή η γιορτή όσο ακόμα εκεί έξω υπάρχει κάποια ορφανή μητέρα .
Αφιερωμένο σε όλες εκείνες που δεν θα λάβουν λουλούδια,δεν θα ακούσουν ευχές,δεν θα τους πούνε ” Σ αγαπώ πολύ Μανούλα”
