Η λιτότητα ως εσωτερική ελευθερία: Όταν το «έχω» παύει να ορίζει το «είμαι».

14
Κοινοποίηση :

Στην εποχή της κατανάλωσης και της εξωτερικής προβολής, η έννοια της λιτότητας συχνά παρερμηνεύεται. Στο συλλογικό ασυνείδητο, έχει ταυτιστεί είτε με την οικονομική στενότητα είτε με μια μορφή στέρησης. Κυρίως, όμως είναι μια βαθιά συνειδητή επιλογή και μια εσωτερική ποιότητα ελευθερίας.

Η διαφορά ανάμεσα στη στέρηση και τη λιτότητα Η ένδεια —η αναγκαστική έλλειψη— φέρει μέσα της το βάρος της ανάγκης, του φόβου και της προσκόλλησης σε όσα λείπουν.

Αντίθετα, η λιτότητα γεννιέται από την πληρότητα. Δεν σημαίνει απλώς «να έχεις λίγα πράγματα», αλλά να μην ανήκεις στα πράγματα που έχεις. Όταν επιλέγουμε τη λιτότητα, μετατοπίζουμε το κέντρο βάρους μας από την ποσότητα στην ουσία. Αναγνωρίζουμε ότι τα υλικά αγαθά είναι χρήσιμα εργαλεία για την καθημερινότητά μας, αλλά δεν περιμένουμε από ένα νέο απόκτημα, έναν τίτλο ή μια κοινωνική επιβεβαίωση να γεμίσει τα εσωτερικά μας κενά.

Η ψυχολογική απεξάρτηση από τα σύμβολα του Εγώ. Στη σύγχρονη ψυχολογική πραγματικότητα, τα αντικείμενα λειτουργούν συχνά ως προεκτάσεις της ταυτότητάς μας. Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το «φαίνεσθαι» ως πανοπλία για να προστατεύσουν ένα εύθραυστο «είναι». Όσο μεγαλύτερη είναι η εσωτερική ανασφάλεια, τόσο πιο έντονη γίνεται η ανάγκη για εξωτερικά σύμβολα ισχύος, κύρους ή πλούτου.

Η λιτότητα έρχεται σημαίνει να μην εξαρτάσαι ψυχολογικά από τα υλικά αγαθά και να μην τα χρησιμοποιείς ως καθρέφτη για την αξία σου. Όταν ένας άνθρωπος γνωρίζει ποιος είναι, δεν χρειάζεται να το διαφημίσει.

Η εσωτερική του συγκρότηση δεν απειλείται αν δεν ακολουθεί τις επιταγές της εποχής, ούτε η αυτοεκτίμησή του αυξομειώνεται ανάλογα με το περιεχόμενο της γκαρνταρόμπας ή του τραπεζικού του λογαριασμού. Η συνειδητοποίηση ότι είσαι «φιλοξενούμενος». Υπάρχει μια σπάνια αρχοντιά στη στάση του ανθρώπου που πορεύεται στη ζωή με λιτότητα. Είναι η στάση του συνειδητού «φιλοξενούμενου»: εκείνου που απολαμβάνει την ομορφιά του κόσμου, εκτιμά όσα του προσφέρονται, φροντίζει τον χώρο στον οποίο βρίσκεται, αλλά δεν προσκολλάται με μανία στην ιδιοκτησία, γνωρίζοντας την παροδικότητα των πάντων.

Αυτή η αποδέσμευση απελευθερώνει τεράστια ψυχική ενέργεια. Ο χρόνος και η σκέψη που παλαιότερα δαπανώνταν στην απόκτηση, τη συντήρηση και την επίδειξη του περιττού, επιστρέφουν στον ίδιο τον άνθρωπο. Γίνονται χώρος για ουσιαστικές σχέσεις, για σιωπή, για δημιουργία, για βαθύτερη επαφή με τον εαυτό και τους άλλους. Επιλέγοντας το ουσιώδες Η λιτότητα, τελικά, δεν αφαιρεί χρώμα από τη ζωή· αφαιρεί τον θόρυβο.

Είναι η γενναία απόφαση να αφήσουμε στην άκρη ό,τι βαραίνει την ψυχή μας, ώστε να κρατήσουμε μόνο ό,τι την τρέφει. Και μέσα σε αυτή την απλότητα, ανακαλύπτουμε την πιο αυθεντική μορφή πλούτου: την ελευθερία του να είμαστε ολόκληροι, χωρίς να χρειαζόμαστε τίποτα περιττό για να το αποδείξουμε.

 

Γιάννα Χουρδάκη Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος

Πλατεία Ελευθερίας 45, 6947940293

Κοινοποίηση :