ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΥΛΟΣ(ΙΕFIMERIDA.GR)
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του στη ΔΕΘ εκτός από τα μέτρα στήριξης για συνταξιούχους, δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους που ήταν λίγο ως πολύ αναμενόμενα, παρουσίασε τον κουμπαρά της νέας γενιάς, μία πρωτοβουλία της κυβέρνησης με άμεσους ωφελημένους τα παιδιά, την επόμενη γενιά της χώρας.
Ενα μέτρο που πρωτίστως απευθύνεται στη μεσαία τάξη και δεν επιχειρεί απλώς να αντιμετωπίσει μία σημερινή ανάγκη, αλλά να δημιουργήσει μία δυνατότητα για το αύριο. Από την εξειδίκευση του μέτρου προκύπτει το εξής ενδιαφέρον συμπέρασμα: ο «κουμπαράς» μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία για την επιστροφή μίας πρακτικής που για δεκαετίες αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομικής ζωής της ελληνικής οικογένειας: της αποταμίευσης.
Η προηγούμενη γενιά μεγάλωσε με μία απλή λογική: «να βρω μία δουλειά, να μαζέψω χρήματα, να αγοράσω σπίτι ή ακόμα και εξοχικό, για να τα αφήσω στα παιδιά μου» ή «να έχω κάτι στην άκρη για μία ώρα ανάγκης». Από τα μέσα της δεκαετίας του 80 έως και τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000, η αποταμίευση ήταν για πολλές οικογένειες αυτονόητη πρακτική και όχι πολυτέλεια.
Υστερα ήρθε η οικονομική κρίση και ανέτρεψε τα πάντα. Η αποταμίευση για πολλούς μετατράπηκε σε ένα «μαξιλάρι» που τους επέτρεψε να αντιμετωπίσουν έστω και προσωρινά την ανεργία, τις μειώσεις μισθών και τη γενικότερη οικονομική ασφυξία, η οποία έπνιγε εκείνα τα χρόνια την Ελλάδα.
«Τρώμε από τα έτοιμα», «ζούμε με ό,τι έχουμε στην άκρη» ήταν φράσεις που περιέγραφαν την πολύ δύσκολη πραγματικότητα της εποχής. Τα «έτοιμα» όμως τελείωσαν και μαζί τους περιορίστηκε δραστικά και η δυνατότητα αποταμίευσης των Ελλήνων.
Ο «κουμπαράς» για τη νέα γενιά δεν έρχεται να ενισχύσει το οικογενειακό εισόδημα, αλλά έχει στόχο να δημιουργήσει ένα κεφάλαιο για το μέλλον των παιδιών, επαναφέροντας παράλληλα την έννοια της συστηματικής αποταμίευσης σε μία εποχή που για πολλές, αν όχι για τις περισσότερες οικογένειες είναι σχεδόν αδύνατη.
Η λογική του είναι απλή. Πρόκειται για έναν ειδικό επενδυτικό λογαριασμό για παιδιά έως 2 ετών, στον οποίο οι γονείς μπορούν να καταθέτουν όποιο ποσό έως 1.200 ευρώ και η Πολιτεία θα καταθέτει κάθε χρόνο, ισόποσο ποσό, έως την ενηλικίωση του του παιδιού. Το όριο θα αυξάνεται 10% ανά 5ετία, ενώ στον λογαριασμό θα μπορούν να συνεισφέρουν και άλλοι συγγενείς, όχι μόνο οι γονείς.
Στα 18 του χρόνια το παιδί-δικαιούχος του λογαριασμού θα έχει ένα κεφάλαιο εκκίνησης είτε για τις σπουδές του, είτε για την έναρξη μία επαγγελματικής δραστηριότητας, είτε απλώς για το ξεκίνημα της ενήλικης ζωής του.
Το μέτρο απευθύνεται σε όλους. Σίγουρα δεν υπόσχεται πως θα εξαφανίσει τα οικονομικά προβλήματα, όμως δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός κεφαλαίου για το μέλλον των παιδιών.
Προφανώς και η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στη δεκαετία του 80, -πώς το είπε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη Τύπου την Κυριακή- «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια», και θα όλοι θα ξοδεύουν χωρίς όριο και έλεγχο, αφού οι εποχές και οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει.
Σίγουρα θα χρειαστούν παρεμβάσεις, αλλαγές, ενδεχομένως και διορθώσεις, όμως η βασική ιδέα του μέτρου που φέρνει η κυβέρνηση δείχνει να κινείται σε μία σωστή κατεύθυνση, να έχει προοπτική και γι αυτό θα πρέπει να στηριχθεί.
Εξάλλου με τον κουμπαρά η κυβέρνηση απαντάει και στους επικριτές της που μιλούν για μέτρα-επιδόματα, αφού δεν πρόκειται μέτρο αποταμίευσης.
