Η δημόσια τοποθέτηση του επικοινωνιολόγου του Δημάρχου Ηρακλείου, Μανώλη Φούμη, με αφορμή τη διεθνή μουσικοχορευτική παράσταση και τη συμμετοχή εκατοντάδων χορευτών από την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, προκαλεί εύλογο προβληματισμό.
Άλλο πράγμα η κριτική σε μια διοργάνωση και άλλο η δημιουργία εντυπώσεων μέσα από εκφράσεις όπως «τουρκική εισβολή στο Ηράκλειο». Μια τέτοια διατύπωση, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα προσωπικό σχόλιο στα κοινωνικά δίκτυα.
Η Κρήτη έχει βαριά ιστορία, μνήμες, αγώνες και ιδιαίτερες ευαισθησίες. Δεν σημαίνει βέβαια ότι κάθε παρουσία ανθρώπων από την Τουρκία σε μια πολιτιστική εκδήλωση πρέπει να μετατρέπεται σε ζήτημα «εισβολής». Ο πολιτισμός δεν καταργεί την Ιστορία, αλλά μπορεί να δημιουργήσει γέφυρες χωρίς να ακυρώνει τις εθνικές μνήμες. Και πολύ σωστά!
Όμως!
Η διαφορετική άποψη είναι απολύτως θεμιτή. Η επιλογή των λέξεων έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Η υπερβολή δεν είναι πάντα επικοινωνία. Και ειδικά για έναν άνθρωπο που ασχολείται επαγγελματικά με την επικοινωνία, η επιλογή των λέξεων έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία: όταν μια πόλη θέλει να προβάλλεται διεθνώς ως τουριστικός και πολιτιστικός προορισμός, χρειάζεται εξωστρέφεια, αυτοπεποίθηση και σοβαρότητα.
Ο πολιτισμός θέλει μνήμη, αλλά θέλει και μέτρο. Και κυρίως, θέλει να ενώνει τους ανθρώπους χωρίς να σβήνει την Ιστορία.
