γράφει η Έλενα Κοντουράκη,συντάκτης Εntospolis.gr
Πρόταση τοπικού βουλευτή να επανέλθει η πρόβλεψη για συνταξιοδοτική παροχή στους Προέδρους Κοινοτήτων και να επεκταθεί και στους Προέδρους Δημοτικών Ενοτήτων με βρίσκει σύμφωνη με κάποιες όμως προϋποθέσεις και κριτήρια. Μάλιστα η αντίστοιχη χορηγία για προέδρους κοινοτήτων υπήρχε και στο παρελθόν και καταργήθηκε το 2012.
Η δική μου άποψη αν σας ενδιαφέρει βέβαια!
Το επιχείρημα υπέρ είναι ισχυρό, γιατί οι πρόεδροι των κοινοτήτων δεν είναι απλώς «τίτλοι». Στην πράξη είναι συχνά το πρώτο πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται οι κάτοικοι για καθημερινά προβλήματα, παρεμβάσεις στον δήμο, ζητήματα υποδομών, κοινωνικά θέματα και έκτακτες ανάγκες. Ακόμη και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο αναγνωρίζει τους Προέδρους Δημοτικών Κοινοτήτων ως όργανα διοίκησης ενδοδημοτικής αποκέντρωσης.
Όμως δεν θα έλεγα απλώς «να πάρουν σύνταξη». Αυτό μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικά και πολιτικά λάθος εντύπωση.
Το σωστό ερώτημα είναι:
Όταν κάποιος αφιερώνει σημαντικό μέρος του επαγγελματικού και προσωπικού του βίου στην αυτοδιοίκηση, πρέπει η πολιτεία να αναγνωρίζει ασφαλιστικά αυτή την υπηρεσία;
Υπάρχει όμως και μια σημαντική ένσταση
Δεν μπορεί να δοθεί μια σύνταξη μόνο και μόνο επειδή κάποιος εξελέγη Πρόεδρος Κοινότητας για μία θητεία.
Θα πρέπει να υπάρχουν σαφείς προϋποθέσεις, όπως:
- ελάχιστα χρόνια υπηρεσίας,
- συγκεκριμένος αριθμός θητειών,
- ασφαλιστικές εισφορές,
- ηλικιακά και ασφαλιστικά κριτήρια,
- αναλογικότητα ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας.
Άλλωστε, ιστορικά η χορηγία των προέδρων κοινοτήτων συνδεόταν με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
Οπότε η έκφραση ” αυτονόητη η χορήγηση σύνταξης σε Προέδρους Κοινοτήτων “που χρησιμοποίησε ο συγκεκριμένος βουλευτής είναι μια έκφραση λίγο παρακινδυνευμένη θα λέγαμε.
