Του Χάρη Τσιόκα
“..Η ανασύνθεση της προοδευτικής πλειοψηφίας ως προϋπόθεση για μια Ελλάδα της παραγωγής, της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατικής συμμετοχής…”
Οι ραγδαίες τεχνολογικές και επιστημονικές κατακτήσεις σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές αλλαγές διαμορφώνουν το περιβάλλον μιας νέας «μεταπολίτευσης» που θέτει επί τάπητος το δίλημμα αν η πολιτική θα παραδοθεί απόλυτα στις δυνάμεις του ακραίου νεοφιλελευθερισμού ή θα ξανά συνδεθεί με τις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες.
Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία για το ποια κοινωνικοπολιτική πλειοψηφία θα διαμορφωθεί και ποιες πολιτικές θα εφαρμόσει μεταξύ των άλλων για :
– το κράτος , τον ρόλο του και την προσβασιμότητα του
-την άρση των αποκλεισμών παραγωγικών δυνάμεων από τις τεχνολογίες και τα προγράμματα
-για την αντιμετώπιση της ερήμωσης των περιφερειών της χώρας με αυτοδιοίκηση θεσμικά εξοπλισμένη και χρηματοδοτικά Ισχυρή
-τη διαμόρφωση προγραμματικού πλαισίου κινήτρων αντιμετώπισης της γήρανσης του πληθυσμού
- ένα παραγωγικό μοντέλο αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας στην παραγωγή , την καινοτομία την εξαγωγιμοτητα ,την διαμόρφωση τουριστικής πολιτικής με αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των περιοχών και σε συνδυασμό με μια ολοκληρωμένη νησιωτική πολιτική!
- τη διαμόρφωση προγραμματικού πλαισίου που θα ενισχύει τη χώρα ως διαμετακομιστικού κόμβου με συνδυασμένες μεταφορές κτλ
– την εξειδίκευση ως κύρια προτεραιότητα προγράμματος που θα δίνει κίνητρα στην νεολαία προκειμένου να αξιοποιεί στη χώρα την εξειδίκευση της στα αντικείμενα που επιλέγει να αναπτύξει την επαγγελματική και εργασιακή δραστηριότητα ..κτλ
Με απλά λόγια χρειαζόμαστε μια Ελλάδα γέφυρα ειρήνης φιλίας και ανάπτυξης στην περιοχή και την Ευρώπη με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική ικανή να φέρνει πλεονεκτήματα στη χώρα και τους πολίτες …
Η Ανασύνθεση λοιπόν της προοδευτικής πλειοψηφίας είναι το ζητούμενο και όχι μικροκομματικές περιχαρακώσεις ή εξουσιοδοτισμοι
Αυτό αναζητά η αναποφάσιστη κοινωνική πλειοψηφία για να συμμετέχει στις εκλογές . Να γίνει διακριτός και αξιόπιστος ο εναλλακτικός δρόμος διακυβέρνησης! Άρα ανοιχτό τον ορίζοντα των κοινωνικοπολιτικών συμμαχιών.
Με Δεσμεύσεις συγκεκριμένες:
Ότι προοδευτικοί χώροι θα ανταγωνίζονται μεν μεταξύ τους αλλά με προτάσεις μονομερίτικου αγώνα κρατώντας με βάση τη λαϊκή εντολή ανοιχτούς τους διαύλους συνεργασιών την επόμενη μέρα!
Ότι δεσμεύονται ότι η εκλογικής δύναμης που διεκδικούν θα γίνει καταλύτης στη διαμόρφωση διακυβέρνησης προοδευτικής πλειοψηφίας !
Ότι δεν θα συνεργήσουν σε κυβερνήσεις ειδικού σκοπού για να συνεχιστούν οι άδικες πολιτικές της ΝΔ . Πολύ περισσότερο ότι δεν θα προτάξουν ανταγωνισμούς περιχαράκωσης εκχωρώντας στη ΝΔ το εκβιαστικό επιχείρημα των επαναληπτικών εκλογών περί πολιτικής σταθερότητας .
Η Ευρώπη έχει δείξει τον δρόμο και η νέα εποχή απαιτεί πλειοψηφίες με προγραμματική ενότητα .
Και αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει ότι ο προοδευτικός , σοσιαλιστικός ,αριστερός και οικολογικός χώρος θα υπερβούν επανασυγκολλήσεις και περιφερόμενες μεταγραφολογιες και θα ενισχύσουν διεργασίες αντιστοίχησης με την νέα κοινωνική συμμαχία που έχει λόγους να ενεργοποιείται για πολιτικές αλλαγής του άδικου κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου που εφαρμόζει η ΝΔ .
Κριτήριο ενίσχυσης των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να γίνει η συμβολή τους προκειμένου η πολιτική να γίνει εργαλείο λύσεων κοινωνικών και παραγωγικών ανάγκων !
Η νέα εποχή χαρακτηρίζεται από σύγχρονα προβλήματα και αποκλεισμούς:
Η επισφαλής εργασία- “precariato”-διογκώνεται και διογκώνεται η περιθωριοποίηση των πολιτών από την αγορά ! Ο πρωτογενής τομέας εγκαταλείπεται Οι κανόνες λειτουργίας της οικονομίας αντί να εκσυγχρονιστούν έχουν παραδοθεί στα αχαλίνωτα ολιγαρχικά κερδοσκοπικά κέντρα ! Τα κοινά αγαθά εμπορευματοποιούνται
2 Η ανάγκη εξέλιξης των πολιτικών οργανισμών απάντηση στη χειραγώγηση της πολιτικής
Η προοδευτική απάντηση πρέπει να απελευθερώσει την πολιτική από την ακραία νεοφιλελεύθερη χειραγώγηση . Και αυτό με τη σειρά του απαιτεί την μετεξέλιξη του παραδοσιακού πυραμιδικού κομματικού μοντέλου .
Τα κόμματα στην εποχή μας δείχνουν αποκομμένα ,
Κυριαρχεί ο άνευ όρων “εξουσιοδοτισμoς” ακόμη και στον προοδευτικό χώρο και αυτό απογοητεύει …
Οι τεχνολογίες πρέπει να ενισχύσουν τον πολίτη να συνδιαμορφώνει αποφάσεις και όχι να τον χειραγωγούν . Ανάγκη γίνεται να αξιοποιηθούν μοντέλα που δοκιμάζονται ήδη με επιτυχία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και του κόσμου . Όπως αυτό των ομόκεντρων κύκλων που παρέχει την δυνατότητα στον πολίτη να συναποφασίζει και όχι να εξουσιοδοτεί.
Προοδευτική απάντηση στον “εξουσιοδοτισμo” είναι η πρόσβαση κοινωνικών στρωμάτων στα κέντρα αποφάσεων για να έχουν ρόλο και λόγο στις κοινωνικοπολιτικές διεργασίες.
