Σάββατο, 2 Μαΐου, 2026
Αρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Η αδυναμία των Ευρωπαίων πολιτικών!

Η αδυναμία των Ευρωπαίων πολιτικών!

96
Κοινοποίηση :

γράφει ο Χάρης Φιλιππάκης

Οι πρόσφατες Ευρωεκλογές και τα απότοκα τους, κατάφεραν έστω και με δυσκολία να μας κάνουν να βγάλουμε κάποια στοιχειώδη συμπεράσματα. Συμπεράσματα που από την δική μου οπτική οδηγούν σε ένα κυρίαρχο επίδικο την στιγμή αυτή.

Το υπάρχον πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης, αδυνατεί σε βαθμό αξιοθρήνητο σχεδόν, να κάνει τους πολίτες να επανασυνδεθούν με την πολιτική τους υπόσταση, να εμπιστευτούν τα υπάρχοντα ιδεολογικά μοντέλα και να πιστέψουν στα «προγράμματα» τους.

Η Ευρώπη βαδίζει σε ένα δρόμο που δεν θέλω να φαντάζομαι που καταλήγει πολιτικά. Σε επίπεδο οικονομίας και εξωτερικής πολιτικής βαδίζει με βήμα ταχύ προς την ολοκληρωτική της εξάρτηση από εξωγενείς παράγοντες οι οποίοι στο κοντινό μέλλον θα καθορίζουν πλήρως τις πολιτικές της και θα την καταστήσουν μαριονέτα διεθνώς. Αυτό είναι εύκολα αντιληπτό.

Το κάνουν ήδη σε κάποιο βαθμό. Η Ευρώπη είναι δευτερεύουσα δύναμη όλως επιεικώς και όσον αφορά την παραγωγική αυτάρκεια της και όσον αφορά την οικονομική της κατεύθυνση και όσον αφορά φυσικά την εξωτερική της πολιτική.

Αν θες να δεις που βαδίζει η Ευρώπη, καλό είναι να ρίξεις μία ματιά στο που και στο πως βαδίζει η Γερμανία και όχι η Γαλλία που ακούω συχνά. Η Γαλλία εμπνέει. Η Γερμανία καθοδηγεί ως «ατμομηχανή».

Το πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης χαρακτηρίζεται από γραφειοκρατική στενομυαλιά, χαμηλού επιπέδου ρητορεία, ανεπάρκεια πολιτικού σθένους και εν τέλει μια διάθεση απλώς διαχειριστικής διεκπεραίωσης των συμβάντων και τίποτα παραπάνω.

Εν ολίγοις, έχουμε σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας. Διαθέτουμε πολλούς ικανούς γραφειοκράτες μεσαίου και χαμηλού πολιτικού βεληνεκούς που διεκπεραιώνουν και ελάχιστους, ίσως και κανέναν ή καμία χαρισματικό ή χαρισματική σε ανώτερο επίπεδο.

Αυτή την στιγμή βιώνουμε τα πρώτα στάδια της ανάβασης των τσαρλατάνων στην εξουσία, οι οποίοι θα παραμερίσουν με τους θεατρινισμούς και την πολιτική μπουρδολογία τους γραφειοκράτες σταδιακά, οδηγώντας και την Ευρώπη σε επιλογές τύπου Αργεντινής.

Έρχεται ολοταχώς θεωρώ η στιγμή αυτή. Η στιγμή που οι σχετικά εχέφρονες πολίτες θα βρίσκουν την Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν τον Όλαφ Σόλτς και τον Εμανουέλ Μακρόν, πολιτική «όαση» μπροστά σε αυτά που θα βιώνουν.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Το «ναυάγιο» της Ευρώπης ξεκίνησε από την στιγμή που άρχισε να λειτουργεί σαν πολυεθνική και όχι σαν κρατική οντότητα, έστω μεγάλη και πολυδαίδαλη μέσα στις αντιθέσεις που την συγκροτούν.

Όταν το τιμόνι της κράτησαν οι απόφοιτοι των ονομαστών δυτικών πανεπιστήμιων με τα σπουδαία βιογραφικά, τα MBA και τις άριστες γνώσεις excel. Όταν το τιμόνι της άφησαν οι μεταπολεμικοί τύπου ηγέτες, με τις αδυναμίες τους, αλλά με την σύνδεση τους με την κοινωνία και το πολιτικό τους αισθητήριο υψηλό ή έστω ικανό να αναλύει τις εκάστοτε συνθήκες με όρους κοινωνικούς και όχι αυστηρά οικονομοτεχνικούς.

Καλά τα νούμερα και συχνά αποτυπώνουν την αλήθεια όταν δεν χειραγωγούνται, όμως η ικανότητα ενός ηγέτη και του επιτελείου του, να αφουγκράζονται τα κοινωνικά αιτήματα και εν συνεχεία να τα θέτουν σε πορεία υλοποίησης ακόμα και με λάθη και «κακοτεχνίες», είναι που κάνει τους πολίτες να συνδέονται με την πολιτική, να μετέχουν και να την εμπιστεύονται όσο αυτό είναι εφικτό και όχι να την απαξιώνουν πλήρως.

Να φτάνουν στο σημείο να εκλεγούν υποψηφίους οι οποίοι αυτοαποκαλούνται αναρχοκαπιταλιστές αγνοώντας πλήρως τον όρο και οι οποίοι δεν μπορούν να συγκροτήσουν ένα στοιχειώδες πολιτικό επιχείρημα και μια συλλογιστική που να καταλήγει κάπου.

Μακάρι να συγκρούονταν ιδεολογίες και προγράμματα. Αυτό είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας και της πολιτικής εν γένει. Σε λίγο καιρό όμως ακόμα και στην Ευρώπη, θα συγκρούονται η μία παραδοξολογία με την άλλη και θα κερδίζει η πιο παράδοξη, η πιο αντισυστημική φαινομενικά.

Αυτή που κατά κανόνα καταλήγει συστημικότερη όλων.

Και δεν αναφέρομαι στην Λε πεν ή την Μελόνι ή τον Ορμπάν.

Αυτοί είναι ο προθάλαμος όσων μας περιμένουν στο επόμενο δωμάτιο.

 

 

Χάρης Φιλιππάκης

Απόφοιτος του τμήματος ιστορίας και αρχαιολογίας του
πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Ειδίκευση στην Ιστορία)
Απόφοιτος μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα πολιτικής επιστήμης του
πανεπιστημίου Κρήτης (ΠΜΣ «Πολιτικό σύστημα και Δημόσιες
πολιτικές»). Κάτοχος πιστοποιητικού επιμόρφωσης του σεμιναρίου (Δημοσιογραφία,
Δημοσιογραφική έρευνα και social media) του Εθνικού
καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών (3 μήνες) 

 

Κοινοποίηση :