Ο ηθοποιός Κωσταντίνος Πολοπετράκης μας μιλάει για την νέα θεατρική παράσταση «Το Παράπονο του Νεκροθάπτου’’του Εμμανουήλ Ροίδη και όχι μόνο!
Τον συναντήσαμε και μιλήσαμε μαζί του για το θέατρο,τα σχέδια του και για τις ανησυχίες του!
-Κωνσταντίνε, μίλησε μας για την νέα θεατρική παράσταση «Το Παράπονο του Νεκροθάπτου’’του Εμμανουήλ Ροίδη ,που κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 29 Μαΐου. Μέχρι πότε θα παίζεται;
Το Παράπονο του Νεκροθάπτου είναι ένα διήγημα του Εμμανουήλ Ροΐδη που δημοσιεύτηκε το 1895 σε εφημερίδα της εποχής. Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο κείμενο.
Γράφτηκε πριν από σχεδόν 130 χρόνια και πολύ δυνατό. Ένας, θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω, αφελής άνθρωπος, βασίστηκε στα γλυκά λόγια και στις υποσχέσεις των πολιτικών, σε περίοδο βουλευτικών εκλογών, με αποτέλεσμα, από εύπορος νοικοκύρης που ήταν, να καταντήσει νεκροθάφτης.
Σε καμία περίπτωση ο συγγραφέας δεν αναφέρει υποτιμητικά το επάγγελμα του νεκροθάφτη, δεν είναι αυτός ο σκοπός του, αλλά έχει έναν συγκεκριμένο λόγο που διάλεξε αυτό το επάγγελμα για τον ήρωα του και όχι κάποιο άλλο.
Πάντα υπάρχει κάποιος ή κάποιοι λόγοι που συμβαίνει κάτι. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να ανακαλύψεις. Είναι ένα κείμενο με άπειρες πτυχές.
Το έργο θα κάνει πρεμιέρα στις 29 Απριλίου και θα γίνουν κάποιες παραστάσεις στις 30 Απριλίου, 6-7, 13-14 και 20-21 Μαΐου στον πολυχώρο Comeet που βρίσκεσαι στην οδό Λουκά Πετράκη 3, κάθετη της Χρυσοστόμου μετά την Έβανς.
Την σκηνοθεσία την έχει αναλάβει ο Αντώνης Ντουράκης και τους ρόλους εγώ με τον Γιάννη Τσαγκαράκη. Στα Φώτα και τον ήχο θα είναι η Δάφνη Di Gregorio.
-Το θέατρο, το αγαπάει ο Ηρακλειώτης;
Πιστεύω, ότι ο Ηρακλειώτης το αγαπάει το θέατρο, πιστεύω επίσης πως θα ήθελε να βλέπει συχνά παραστάσεις, περισσότερο τους χειμερινούς μήνες, που δυστυχώς τον χειμώνα το θέατρο δεν είναι τόσο έντονο όσο το καλοκαίρι.
Για μένα προσωπικά, το ιδανικό θα ήταν θα ήταν να υπάρχει θεατρική δραστηριότητα όλο τον χρόνο. Όσο περισσότερο υπάρχει η τέχνη τόσο καλύτερα θα γίνονται τα πράγματα.
-To γεγονός ότι η πολιτεία δεν έχει μεριμνήσει για την ύπαρξη ενός σταθερού θεατρικού σανιδιού στην πόλη του Ηρακλείου σε προβληματίζει? Γιατί συμβαίνει αυτό νομίζεις;
Με προβληματίζει έντονα που δεν υπάρχουν θεατρικοί χώροι στο Ηράκλειο, ιδιαίτερα τον χειμώνα. Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Δεν γνωρίζω τους λόγους που η πολιτεία δεν έχει μεριμνήσει γι αυτό, αλλά δεν μπορούμε όμως να ρίχνουμε το βάρος μόνο στην πολιτεία, αλλά έχουμε και εμείς οι καλλιτέχνες ένα μερίδιο ευθύνης γι αυτό.
Εμείς είμαστε αυτοί που θα είναι καθήκον μας να το κυνηγήσουμε, αν εμείς τα αφήνουμε όλα στην πολιτεία, τότε το αποτέλεσμα είναι αυτό που υπάρχει σήμερα. Πιστεύω πως όλες οι ομάδες χρειάζεται να δραστηριοποιούνται θεατρικά όλο τον χρόνο και όχι να κάνουν μόνο μία παράσταση, που συμβαίνει τώρα.
Όταν βρισκόμουν στην Αθήνα, έκανα πάνω από τέσσερις παραστάσεις τον χρόνο, εδώ δυστυχώς γίνονται ελάχιστες. Βρίσκομαι στο Ηράκλειο από το 2018, ήλθα με την πρόφαση της εργασίας μου, είμαι εκπαιδευτικός, αλλά η αλήθεια είναι πως ήθελα να φύγω από την Αθήνα, επειδή ο ρυθμός της ζωής εκεί είναι απλά για να επιβιώσεις, μέσα στο άγχος, στην ταλαιπωρία και στην αποπνικτική καθημερινότητα.
Πλέον, ζω μόνιμα εδώ και θα συνεχίσω την καλλιτεχνική μου πορεία στο Ηράκλειο, με παραστάσεις καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου.
Είμαι αισιόδοξος και πιστεύω πως αν υπάρχει συνέχει δραστηριότητα από όλες τις ομάδες του Ηρακλείου, τότε το θέατρο, η τέχνη, θα ανεβαίνει…
-Με βάση το βιογραφικό σου επιλέγεις δύσκολες θεατρικά δουλειές.
Σου αρέσουν οι προκλήσεις;
Στο σανίδι βρίσκομαι από παιδί. Ξεκίνησα από ένα εργαστήρι στην περιοχή που μεγάλωσα στην Αθήνα και αργότερα έγινα δεκτός στο υπουργείο πολιτισμού και σε μία ιδιωτική Ανώτερη Δραματική Σχολή. Έχω περάσει από όλα, ας πούμε, τα είδη θεάτρου. Δεν στέκομαι στις ευκολίες μου, μου αρέσει να αλλάζω, να μεταμορφώνομαι, αυτά που ίσως θεωρούνται δύσκολα, αυτό είναι υποκειμενικό, αυτά είναι που με έλκουν. Όλα είναι θέμα δουλειάς, όσο πιο πολύ δουλεύεις, τόσο καλύτερα χτίζεις ένα ρόλο. Πάντα μαθαίνεις και θα συνεχίσεις να μαθαίνεις, αυτό είναι που με συναρπάζει. Όταν ήμουν μικρός, έκανα ότι ρόλους που έδιναν, δεν μου άρεσαν όλοι, αλλά έμαθα πολλά από αυτούς και συνεχίζω να μαθαίνω.
Πλέον έχω φτάσει σε μία “Θεατρική Ηλικία” που λέω όχι σε κάτι που δεν με εκφράζει και έχω πει πολλές φορές.
Δεν με εκφράζει η τηλεόραση, γι αυτό και δεν βρίσκομαι εκεί.
Ξέρω τι κάνω και ξέρω τι θέλω, με όποιο κόστος.
-Υστερεί το Ηράκλειο σε θεατρικά δρώμενα σε σχέση με άλλες πόλεις της Ελλαδας;
Με αφορμή τις νέες αυτοδιοικητικες εκλογές τι θα συμβούλευες τον νέο υποψήφιο Δήμαρχο;
Ναι, όπως ανέφερα παραπάνω, το Ηράκλειο στερείται από θεατρικά δρώμενα σε σχέση με την Αθήνα, που έχω δουλέψει για περισσότερα από 15 χρόνια.
Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει σε άλλες πόλεις γιατί δεν έχω ζήσει την θεατρική τους ζωή, αλλά μπορώ να πω για την Αθήνα και το Ηράκλειο που έχω ζήσει και ζω.
Πιστεύω πως είναι στο χέρι να ανέβουν οι καταστάσεις, όπως είχε πει ο μεγάλος μας συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, σύμφωνα με τον Νίτσε, ” Να αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ μοναχός μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί εγώ θα φταίω “.
Στο χέρι μας είναι όλα, αν θέλουμε μπορούμε να κάνουμε θαύματα, αρκεί να θέλουμε. Δεν θα έλεγα κάτι ιδιαίτερο στον νέο υποψήφιο δήμαρχο, θα του τα πει όλα η τέχνη.
Δεν μένω στα λόγια, αλλά στις πράξεις. Είμαστε οι πράξεις μας και όχι τα λόγια μας.
-Ποια είναι τα επόμενα θεατρικά σου βήματα;
Τα επόμενα μου θεατρικά βήματα θα αναφερθούν αργότερα. Το σίγουρο είναι πως το διήγημα του Εμμανουήλ Ροΐδη “Το Παράπονο του Νεκροθάπτου “ θα κάνει περιοδεία στην Κρήτη, στην Αθήνα και στη Σύρο. Υπάρχουν προτάσεις για άλλες πόλεις της Ελλάδας. Θα ανακοινωθούν σύντομα. Το επόμενο θεατρικό μου βήμα θα ανακοινωθεί όταν έρθει η ώρα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!
Να ‘στε καλά!
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟ ΠΟΛΟΠΕΤΡΑΚΗ
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου το 1985 και κατάγεται από το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία και Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση. Σπούδασε σε ιδιωτική Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης και παρακολούθησε σεμινάρια σκηνοθεσίας, υποκριτικής και χορού σε Ελλάδα και Ιταλία.
Είναι ιδρυτής της ” Καλλιτεχνικής Εταιρείας Παραστατικής Τέχνης ΘΕΑ.Τ.Η “. Έχει συνεργαστεί με ποικίλα επαγγελματικά θεατρικά σχήματα και με αξιόλογους καλλιτέχνες.
Ορισμένα έργα που έχει λάβει μέρος είναι : Όρνιθες, Λυσιστράτη, Βάτραχοι, Πλούτος και Ιππής του Αριστοφάνη. Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή. Τρωάδες του Ευριπίδη. Όνειρο Θερινής Νυκτός, Οθέλλος και Άμλετ του Σαίξπηρ. Φυλάργυρος, Ταρτούφος και Γιατρός με το Στανιό του Μολιέρου. Το Μεγάλο μας Τσίρκο του Ιακώβου Καμπανέλλη. Αγαπητέ Θεέ του Έρικ Μανουέλ Σμιτ. Ο Βροχοποιός του Ρίτσαρντ Νας. Άνθρωποι και Ποντίκια και Τα Σταφύλια της Οργής του Τζον Στάινμπεκ. Ο Καλιγούλας του Αλμπέρ Καμύ. Το Όνειρο ενός Γελοίου του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Ψυχολογία Συριανού Συζύγου του Εμμανουήλ Ροΐδη.
