Γράφει η Γιάννα Χουρδάκη ,Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος
Οι συνθήκες της ζωής δεν είναι πάντα ευνοϊκές και συχνά απέχουν πολύ από ό,τι ονειρευτήκαμε. Όχι μόνο κατά την ενήλικη περίοδο, που οι ευθύνες είναι μεγαλύτερες, αλλά και κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, συχνά καλούμαστε να ξεδιπλώσουμε το δυναμικό μας και να ανθίσουμε σε αφιλόξενες συνθήκες, σε προβλήματα, δυσκολίες ή καταστάσεις που προκαλούν αγωνία και πόνο.
Η ζωή είναι μεστή από προκλήσεις και μας φέρνει συχνά αντιμέτωπους με πολλές πρακτικές, κοινωνικές και συναισθηματικές αντιξοότητες. Όμως, δεν ανταποκρινόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Yπάρχουν κάποιοι που καταρρέουν ψυχολογικά, καταβάλλονται από τα συμβάντα και από τις συνέπειες τους και για μεγάλο διάστημα, καμιά φορά και για όλη την υπόλοιπη ζωή, δυσκολεύονται να ανακτήσουν την ψυχολογική τους ισορροπία.
Άλλοι δείχνουν ότι μπορούν, μετά από κάποιο διάστημα, να συνεχίσουν τη ζωή τους στον κανονικό της ρυθμό. Παρόλα αυτά, οι τραυματικές καταστάσεις που έζησαν έχουν αφήσει τα ίχνη τους και εμφανίζονται στην πορεία με τη μορφή ψυχοσωματικών διαταραχών, όπως κοινωνική φοβία, κατάθλιψη, έλλειψη αυτοεκτίμησης ημικρανίες ή αϋπνίες.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων που μοιάζουν να μην καταβάλλονται από τις αντιξοότητες και τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής και να παραμένουν υγιείς και σταθεροί ψυχικά και σωματικά, παρά τις αντιξοότητες.
Στην πραγματικότητα, η ανθεκτικότητα δεν είναι απλώς η ικανότητα προσαρμογής στις δύσκολες καταστάσεις, αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. O άνθρωπος, δεν δείχνει ανθεκτικότητα παρά τις δυσκολίες, αλλά χάρη σε αυτές. Οι δυσχερείς και αντίξοες καταστάσεις μοιάζει να χαλυβδώνουν τον ψυχισμό κάποιων ανθρώπων και τους βοηθούν να ενεργοποιήσουν δυνατότητες που δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι διαθέτουν.
Οι δύσκολες καταστάσεις, στην περίπτωση αυτή, αντί να καταρρακώσουν το άτομο, γίνονται το εφαλτήριο για εσωτερική ανάπτυξη. Σημαντική προϋπόθεση είναι η κατάλληλη νοητική στάση απέναντι στα γεγονότα της ζωής. Οι ανθεκτικοί άνθρωποι δε νιώθουν έρμαια των περιστάσεων, αλλά γνωρίζουν ότι πάντα υπάρχει μια διέξοδος. Δεν αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες ως κάτι μόνιμο, αλλά ως παροδική κατάσταση, που κάποια στιγμή έχει ένα τέλος.
Επίσης, δεν αναλώνουν την ενέργεια τους σε μεμψιμοιρίες και παράπονα. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τα γεγονότα, αλλά μόνο τον τρόπο που σκέφτονται και αντιδρούν σε αυτά και διατηρούν την πεποίθηση ότι μπορούν να επηρεάσουν πρόσωπα και καταστάσεις. Αποποιούνται δηλαδή, το ρόλο του θύματος, διατηρούν ενεργητική στάση, αρνούνται την παθητικότητα και παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους. Διατηρούν το μέλλον στο οπτικό τους πεδίο, τρέφοντας στόχους και επιθυμίες, που τους δίνουν δύναμη και σθένος να παλέψουν.
H διατήρηση μιας πιο μακροχρόνιας προοπτικής, που δεν περιορίζεται σε αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, αλλά λαμβάνει υπόψη ολόκληρη τη ζωή, κάνει την παρούσα δύσκολη κατάσταση φαίνεται λιγότερο απειλητική.
Η δύναμη αυτή δεν είναι αυτονόητη. Είναι ένα εσωτερικό άνθισμα μέσα στις κακουχίες που μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους υπόλοιπους και να γίνει το δημιουργικό πρότυπο που θα βοηθήσει και άλλους ανθρώπους να κατανοήσουν ότι δε χρειάζονται ιδανικές συνθήκες για την εσωτερική μας ανάπτυξη και την αυτοπραγμάτωση μας.
Ο άνθρωπος μπορεί να βρει τον τρόπο να ανθίσει, όπως το λουλούδι που ανθίζει στην έρημο, και καταφέρνει όχι απλά να επιβιώσει, αλλά να χαρίσει ξεχωριστή ομορφιά στο άνυδρο έδαφος και το δύσβατο τοπίο, με τις ακραίες και καθόλου φιλικές καιρικές συνθήκες. Ένα τόσο μικρό και τρυφερό άνθος, επιδεικνύει τέτοια αντοχή και ομορφιά και γίνεται πηγή έμπνευσης.
Hymenocallis ή spider lily: το λουλούδι που ανθίζει στην έρημο και ενέπνευσε αρχιτεκτονικά το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο (Burj Khalifa, Ντουμάϊ).
Γιάννα Χουρδάκη, Ψυχολόγος- Παιδοψυχολόγος
Πλατεία Ελευθερίας, 6947940293
