
γράφει ο ΜΑΚΗΣ ΤΖΙΦΡΑΣ
Μία αποκλιμάκωση μέτρων προστασίας, χωρίς φυσικά να επέλθει χαλάρωση σε σχέση με τον εμβολιασμό ή την υποβολή σε τεστ για τον κορωνοϊό, ήτο επιβεβλημένη και, μάλιστα, όσον αφορά τη μη διατήρηση της χρήσης μάσκας, ειδικά σε ανοικτούς χώρους σε περίπτωση υψηλών θερμοκρασιών. Γιατί η εμμονή σε ένα τέτοιο μέτρο μπορεί να προκαλούσε σε άτομα με αναπνευστικά προβλήματα και όχι μόνο κίνδυνο υγείας.
Να λοιπόν ένα «παράδειγμα» όπου η προστασία του συνόλου από τον κορωνοϊό σχετικοποιείται προς προστασία μας από έναν άλλο κίνδυνο σε βάρος της υγείας μας. Μία περίπτωση που σπάει τη λογική ότι ο απέναντί μου με τον οποίο συναντιέμαι σε ανοιχτούς χώρους είναι αξιωματικά επικίνδυνος. Οσοι ενστερνίζοντο μέχρι τώρα αυτό το δόγμα έθεταν ως βάση στοχασμού των κάτι ακραίο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο σκέψης οι πολίτες ως αποτελούντες κίνδυνο ο ένας για τον άλλον εύκολα διχάζονται και κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να γίνουν διακρίσεις.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα μέτρα είναι έκτακτα σε βάρος ελευθεριών μας. Σκέψεις περί «υγιεινής» του πληθυσμού που πρέπει να προστατευτεί με μέτρα έκτακτα δεν πρέπει να συνδυαστούν με αποκλεισμούς ή με προνόμια.
Γιατί σε ανάλογες περιπτώσεις, όταν η εξουσία στο παρελθόν θέλησε να αποκτήσει επικυριαρχία στο σύνολο της ζωής μας και στα σώματά μας, απέβη άκρως επικίνδυνη για τις ελευθερίες μας. Κάποιοι βλέπουν εδώ μόνο ένα νέο πεδίο συζήτησης σχέση έχον με τη βιοηθική. Ομως αν ο νόμος επιστρατευτεί ως εργαλείο προς διαίρεσή μας σε άτομα ανεμβολίαστα και μη, μη καθαρά και καθαρά, οπότε μόνο αυτά να δικαιούνται «προνόμια», τότε ο κόσμος για λόγους δημόσιας ασφάλειας-υγείας θα πάψει να είναι «ίσος» με μία τέτοια ακραία αιτιολόγηση.
Γιατί ακόμα και υπό καθεστώς κατάστασης έκτακτης ανάγκης δεν πρέπει να κατακερματίζεται η διά του νόμου κι εντός του νόμου μεταξύ μας ισότητα, εκτός αν η μη διαίρεση έχει πάψει και ως σκέψη να μας απωθεί!
ΑΠΟ REAL.GR
Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook






