
γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Οσοι από τους πολιτικούς μας και τους πονηρούς πολιτευτές συνωστίζονται διαχρονικά στις αυλές του πολιτικο-εκδοτικού κατεστημένου της χώρας για να καταθέσουν δήθεν τις σωτήριες προτάσεις τους για σοβαρά θέματα, αποσπώντας το χειροκρότημα της κοινωνίας, πλανώνται πλάνην οικτράν.
Δυστυχώς, όμως, το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβάνεται και σήμερα που το ζήτημα του κορωνοϊού έφερε στην κορυφή της επικαιρότητας το θέμα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ολοι έγιναν ξαφνικά γνώστες και σοφοί με τη λύση για το ΕΣΥ στο τσεπάκι τους. Ολοι επαναλαμβάνουν κατά γράμμα την κομματική γραμμή η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ΕΣΥ νοσεί βαρέως και απαιτείται άμεση θεραπεία!
Επειδή όλοι γνωρίζουμε και γνωριζόμαστε, ενώ πολλοί διαθέτουν καλή μνήμη και αρκετοί έχουν τη μανία να ψάχνουν, ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, να αφήσουμε το χθες και να δούμε εάν μπορούμε να σχεδιάσουμε σωστά και υπερκομματικά τη λειτουργία ενός τομέα. Εάν μπορούμε να σχεδιάσουμε ένα Σύστημα Υγείας δυναμικό και πρωτοποριακό, που θα προσφέρει εκτός των άλλων και επιπλέον έσοδα στα κρατικά ταμεία, εάν όλα τα κόμματα συμφωνήσουν ότι η Υγεία αποτελεί «χρυσοφόρο πηγή», αρκεί να τη σεβαστούμε και να την αναπτύξουμε έχοντας στο επίκεντρο τον άνθρωπο, είτε ασθενής είτε επιστήμονας είναι αυτός.
Από την εποχή της Μεταπολίτευσης έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για την Υγεία και τα προβλήματά της. Εχουν ακουστεί έξυπνες ιδέες μαζί με ανοησίες που όλες μαζί κατέληξαν στην «πολιτική χωματερή». Εκεί όπου έχουν ενταφιαστεί απόψεις και ιδέες που τώρα άλλες χώρες της Ε.Ε. επεξεργάζονται και προωθούν ως πρωτοποριακές. Οσοι σήμερα μετ’ επιτάσεως θέλουν να μετατρέψουν το θέμα της Υγείας, μάλιστα εν μέσω πανδημίας, σε μέγιστο εθνικό ζήτημα για να αδράξουν την ευκαιρία να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα, με στόχο το κομματικό και όχι το εθνικό συμφέρον, δεν συνεισφέρουν κάτι στον δημόσιο διάλογο.
Η πιο «σοφή» άποψη που ακούστηκε τις τελευταίες ημέρες για τον κορωνοϊό ήταν αυτή του μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης κ. Ανθιμου, ο οποίος εκτός των άλλων επεσήμανε: «Πιστέψαμε ότι είμαστε υπεράνθρωποι, κρύψαμε την προσβολή μας από τον ιό και οδηγηθήκαμε στον τάφο, αντί να ομολογήσουμε το λάθος μας και να σαλπίσουμε το ορθό. Δεν είναι ταπεινωτικό να παραδεχθείς ότι ως άνθρωπος και εσύ πάσχεις. Αλαζονικό είναι να το κρύψεις, μόνο και μόνο για να μη διαψευστεί δημόσια ο εγωισμός σου».
Μπορεί, άραγε, να διαφωνήσει κανείς με τη συγκεκριμένη τοποθέτηση του ιερωμένου; Σίγουρα όχι. Το ζήτημα, όμως, είναι να μην τα εναποθέτουμε όλα στον Υψιστο και να πορευόμαστε με τις βουλές του. Πρέπει στα επίγεια οι κανόνες να είναι ξεκάθαροι και σε αυτούς να μην ανακατεύεται το «ράσο», γιατί κάθε φορά που το κάνει ανοίγουν και μεγαλύτερες πληγές σε μία κοινωνία ρημαγμένη. Σε μία κοινωνία που, αντί να εφαρμόζει πιστά τα όσα λένε και ζητούν οι επιστήμονες για να αντιμετωπιστεί με τις μικρότερες απώλειες το δεύτερο κύμα της πανδημίας, αναπτύσσει θεωρίες «καφενείου» που δεν δίνουν απαντήσεις στο πρόβλημα, αλλά παρασέρνουν τους αφελείς σε ενέργειες καταστροφικές.
Η Ελλάδα πήρε τα εύσημα για την αντιμετώπιση του άγνωστου ιού κατά την πρώτη του ‘‘επίσκεψη’’ όχι γιατί το σύστημα ήταν προετοιμασμένο και άρτια εξοπλισμένο. Ούτε οι πολίτες πειθάρχησαν επειδή αντιλήφθηκαν το μέγεθος του κακού. Απλά ο «λαός των απείθαρχων και των ατάκτων» τρόμαξε. Φοβήθηκε και «λούφαξε» μπροστά στον κίνδυνο που φέρνει το άγνωστο.
Σήμερα, που ο φόβος έχει περιοριστεί, σηκώνει το μπόι του και επιλέγει να φορέσει μάσκα όχι για να προστατέψει εαυτόν και αλλήλους, αλλά για να γλιτώσει το πρόστιμο. Ολοι αυτοί που φωνάζουν και αντιδρούν στους κανόνες, κοστολογούν τη ζωή τους γύρω στα 300 ευρώ και αισθάνονται ιδιαίτερα ικανοποιημένοι εάν αποφύγουν κάποιο μπλόκο της Αστυνομίας.
Σε όλο αυτό το σκηνικό κανείς δεν έβαλε στο τραπέζι την ανάπτυξη με όχημα την Υγεία, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας υψηλών απαιτήσεων με «πελάτες» εύπορους Ευρωπαίους, και όχι μόνο, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να διαθέσουν τα χρήματά τους για υψηλού επιπέδου ιατρικές υπηρεσίες στην Ελλάδα.
REAL.GR
Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook






