Ε, όχι αντιπαράθεση ακόμη και για τις… μάσκες!

του Φώτη Σιούμπουρα

Σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση βρίσκεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ενώ η χώρα διανύει μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο. Μια περίοδο εκτός της «κανονικότητας», όπως αυτή είχε διαμορφωθεί έναν χρόνο πριν.

Το καλοκαίρι του 2019 και στις αρχές του φθινοπώρου, η «κανονικότητα» είχε περιεχόμενο απλούστατο: Ήταν η επιστροφή στη λογική των απλών λύσεων, το τέλος των υπερβολών, η ήρεμη και προγραμματισμένη διακυβέρνηση. Σήμερα η κανονικότητα μοιάζει να είναι απλά η νέα ουτοπία. Γυρνώντας χρόνια πίσω δεν θα βρούμε φθινόπωρο σαν και αυτό που ανατέλλει, με τέτοιον συνδυασμό παραγόντων που έρχεται προς τα πάνω μας. Πανδημία, ελληνοτουρκικά και οικονομία είναι τα σύννεφα που μας σκεπάζουν και μας απειλούν.

Και μπορεί όλα αυτά να είναι ασύμμετρα, δηλαδή η εξέλιξή τους να μη συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με τους κυβερνητικούς χειρισμούς, ωστόσο είναι αυτονόητο ότι κάθε αποτέλεσμα θα χρεωθεί ή θα πιστωθεί στον λογαριασμό του Μητσοτάκη. Αν η πανδημία «ξεφύγει» και το εμβόλιο καθυστερήσει, δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να δούμε και στη χώρα μας εικόνες «Αποκάλυψης» με σκηνές σαν εκείνες που παρακολουθήσαμε στην Ιταλία και στην Ισπανία. Θα πρόκειται βέβαια για τη χειρότερη εκδοχή του κακού σεναρίου, γιατί, από την άλλη, είναι πολύ πιθανό η πανδημία να εξελιχθεί γραμμικά και η χώρα να βαδίσει προς τη λύτρωση του εμβολίου με λίγες απώλειες και διαχειρίσιμη πίεση στο σύστημα Υγείας.

Αντίστοιχη και η εικόνα στα ελληνοτουρκικά. Οι «γείτονες» είναι πλέον τόσο απρόβλεπτοι, ώστε κάθε εκτίμηση έχει βάση. Ο Ερντογάν, που δείχνει να μην ιδρώνει το αυτί του από διεθνείς παρεμβάσεις και κυρώσεις, κλιμακώνει την ένταση μέχρις ότου δημιουργήσει συνθήκες τετελεσμένων ή «πάρει κάτι», έστω και στο επίπεδο των εντυπώσεων. Από την άλλη όμως δεν αποκλείεται ένα θερμό ή πολεμικό επεισόδιο, το οποίο και επιδιώκει, που θα δημιουργήσει μία εντελώς νέα πραγματικότητα. Είναι βεβαίως και το ζήτημα της οικονομίας, η διαχείριση της οποίας επηρεάζεται από τους δύο προηγούμενους παράγοντες. Οι συζητήσεις που γίνονται στην αγορά για την πορεία της οικονομίας μας από τον Σεπτέμβριο και μετά είναι αρκετά δυσοίωνες. Όλες οι προβλέψεις μιλούν για σημαντική υποχώρηση του ΑΕΠ, μειωμένα κρατικά έσοδα, μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, ενώ πολύ πιθανή είναι η αύξηση των επιχειρήσεων που θα βάλουν λουκέτο και οι θέσεις εργασίας που θα χαθούν.

Είμαστε στις αρχές Σεπτεμβρίου και κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το πώς θα είναι η χώρα το επόμενο χρονικό διάστημα. Αυτό που παρακολουθούμε τους τελευταίους επτά μήνες δεν είναι απλώς μία περίοδος κρίσης. Είναι μία νέα κανονικότητα, η οποία έχει διαμορφωθεί εξαιτίας της πανδημίας, της επικίνδυνης προκλητικότητας της Τουρκίας και των επιπτώσεων, που επέρχονται στην οικονομία. Και είναι εξαιρετικά πιθανό τα σύννεφα που έχουν ήδη συγκεντρωθεί από πάνω μας να φέρουν καταστροφική καταιγίδα. Μία καταιγίδα που θα δοκιμάσει εθνικές αντοχές και κοινωνική συνοχή.

Μπροστά σε αυτήν τη νέα πραγματικότητα, αντί να κυριαρχεί η «εθνική συνεννόηση», επικρατεί έντονη πολιτική αντιπαράθεση, ακόμη και για τις… μάσκες. Σε μια κανονική χώρα, που η κυβέρνηση, κάτω από ανάλογες συνθήκες δείχνει σοβαρότητα, η αντιπολίτευση δεν στοχεύει στην (κυβερνητική) αποτυχία για κομματικά οφέλη. Δεν κινδυνολογεί υποστηρίζοντας π.χ. πως «για ό,τι συμβαίνει ή θα συμβεί στο Αιγαίο ευθύνεται η κυβέρνηση», ή πως «αυτοί που κυβερνάνε ανοίγουν τα σχολεία, όπως έκαναν και με τον τουρισμό, δηλαδή χωρίς σχέδιο». Όσο αντιπολίτευση σημαίνει να ελπίζεις πως η πανδημία θα σου επιτρέψει να εισπράξεις ψήφους, η κανονικότητα είναι μακρινό όνειρο.

Για να αντιμετωπιστεί η σημερινή εθνικών διαστάσεων κρίση, χρειάζεται σοβαρότητα, σωστοί συνδυασμοί και κατάλληλοι χειρισμοί. Απαιτείται λογική, τόλμη, αποφασιστικότητα, τύχη. Μα πάνω απ’ όλα εθνική ενότητα.

του Φώτη Σιούμπουρα

PARASKHNIO.GR