Ορέστεια του Αισχύλου σήμερα στο Κηποθεατρο Νικος Καζαντζακης

Η Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόρες, Ευμενίδες) του Αισχύλου είναι η μόνη σωζόμενη τριλογία, της εποχής άνθησης της τραγωδίας τον 5 αιώνα π.Χ. Διδάχθηκε το 458 π.Χ. και κέρδισε το πρώτο βραβείο.

ΥΠΟΘΕΣΗ
Στον Αγαμέμνων,ο Αγαμέμνονας επιστρέφει στο Άργος μετά από τη δεκάχρονη πολιορκία της Τροίας, κατακτητής και τροπαιούχος . Δολοφονείται από τη σύζυγο του Κλυταιμνήστρα, η οποία είχε σχεδιάσει την δολοφονία από κοινού με τον εραστή της Αίγισθο. Στις Χοηφόρες ο Ορέστης, γιός του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, επιστρέφει από την εξορία, βρίσκει την αδελφή του Ηλέκτρα και σχεδιάζει τον κατάλληλο τρόπο να μπει στο παλάτι για να σκοτώσει τον Αίγισθο και την μητέρα του προκειμένου να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του. Κυνηγημένος από τις Ερινύες τρέπεται σε φυγή. Στις Ευμενίδες, ο Ορέστης βρίσκεται στους Δελφούς και εξαγνίζεται από τον Απόλλωνα για τη μητροκτονία που διέπραξε. Παρ’ όλα αυτά οι Ερινύες συνεχίζουν να τον καταδιώκουν ως την Αθήνα όπου προσπέφτει ικέτης στον ναό της θεάς Αθηνάς ζητώντας βοήθεια.Εκεί παραπέμπεται στον Άρειο Πάγο όπου λαμβάνει χώρα η πρώτη εκδίκαση υπόθεσης για φόνο.Αν και προκύπτει ισοψηφία ο Ορέστης απαλλάσσεται από την κατηγορία χάρη στην ψήφο της Αθηνάς η οποία προήδρευε στο δικαστήριο. Ο Αισχύλος χρησιμοποιώντας τον μύθο των Ατρειδών, γνωστό από τον Όμηρο, διατηρεί αλλά και παραλλάσσει τα συστατικά στοιχεία της δράσης και τους χαρακτήρες στον τρόπο που ενεργούν. Δημιουργεί το δικό του έργο απεικονίζοντας έναν κόσμο σε ηθικό χάος, που δεν έχει απομείνει καμιά σταθερή αξία στην οποία να μπορεί κανείς να βασιστεί.Δεν εξυμνεί μόνο τους ήρωες αλλά τους θέτει υπό αμφισβήτηση. Τους τοποθετεί στο σταυροδρόμι μιας επιλογής και τους φέρνει αντιμέτωπους με τις συνέπειες των πράξεων τους.
Χρησιμοποίησε την γλώσσα του μύθου και δεν ξέχασε εκείνο που όλοι μας έχουμε λησμονήσει για τόσο πολλά χρόνια: αυτήν την αρχέγονη αίσθηση της ενότητας, της συνάφειας ανάμεσα στα στοιχεία της φύσης,στους θεούς,στο φυσικό περιβάλλον και στην ανθρωπότητα.

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
σκηνικά: Κατερίνα Βασιλειάδη
κοστούμια: Ανθή Οικονόμου
πρωτότυπη μουσική- σύνθεση ήχων- μελοποίηση: Έρη Ζερβάκη
μουσικοί επί σκηνής: Έρη Ζερβάκη, Γιάννης Λιόκαλος
μακιγιαζ: Κατερίνα Ριζούλη
φωτογραφιες: Λευτέρης Πιπεράκης
παίζουν:
Φύλακας, Αίγισθος: Γιάννης Λιόκαλος
Κλυταιμνήστρα: Αναστασία Σακέτου
Κήρυκας, οικέτης: Δημήτρης Κολοτούρος
Αγαμέμνονας, Απόλλωνας: Αντώνης Ντουράκης
Κασσάνδρα: Δάφνη Di Gregorio
Ορέστης: Γιάννης Καββαλάκης
Πυλάδης: Γιώργος Διβόλης
Ηλέκτρα: Γεωργία Μαλαξιανάκη
Κορυφαία: Κατερίνα Βασιλειάδη
Πυθία προφήτης: Αθηνά Αρμενάκη
Αθηνά: Ελένη Χριστοδούλου- Αρναουτάκη
Προπομπός: Αναστασία Σιμόνη
Χορός- Χορός αιχμαλωτιδων- Χορός Ευμενίδων: όλοι οι ηθοποιοί