Ορφικό
Από σπίτια, φωλιές ή από κουφάλες
δεντρών, ελάτε ώ ζα που λάβρα
μεθά η ψυχή σας. Άσπρα και μαύρα
με ζέστη, κρύο ή με ψιχάλες
βροχής, της άρπας του Ορφέα τις στάλες
ρουφήξτε. Δέντρα καταπράσινα σ΄ανάβρα
λίμνες, νερά , χορτάρια μ΄αύρα
σκιρτάν απ΄ τον χαράδρων τις διχάλες.
Κι΄ αυτός στεφανωμένος μυρτοκλάδι
και μόνο από αγάπη νικημένος
σέρνει ταχύ ξοπίσω του κοπάδι.
Στο διάβα των χρονών, μυροβλημένος
τον ήλιο κοιτά που πέφτει ουρανοφλόγος,
κι΄ούτε κουβέντα τον φελά, μήτε λόγος.
Αριστομένης Λαγουβάρδος
Από την συλλογή :
΄΄Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς΄΄
Λίγα λόγια για τον Αριστομένη Λαγουβάρδου
Γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης.
Διπλωματούχος ΜΗΧ/ ΓΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας.
Ζεί στο Ηράκλειο Κρήτης.
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ (ποίηση)
1) Το τέλος της αθωότητας (Τυποκρέτα Καζανάκης Ηράκλειο)
2) Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι. ” ” ”
3) Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς ( υπό έκδοση )
