“… τους εχθρούς του, εκείνους που τον αποκαλούσαν υποτιμητικά “Κουλη,” τον ορκισμένο αντίπαλο του (που του είπε όμως ότι δεν είναι εχθρός του,) την πάσης φύσεως αντιπολίτευση.
Κάθε λέξη του, οδυνηρό καρφί στους μικρόψυχους που ήλπιζαν και εύχονταν να μην κάνει τίποτα. Όσα εξήγγειλε, ανακουφίζουν όχι μόνο οικονομικά άλλα και κοινωνικά και πολιτιστικά τον μέσο Έλληνα.
Λιγότερος ΕΝΦΙΑ, μικρότερες εισφορές, περισσότερες διευκολύνσεις στους οφειλέτες του δημοσίου, χαμηλότεροι φόροι στο εισόδημα, και υψηλοί στόχοι εκεί που δεν υπήρξαν πότε. Αρχαιολογικό Μουσείο και Μετσόβιο, φυλακές υψίστης ασφαλείας, ο κακόφημος Κορυδαλλός γίνεται πάρκο, κατάργηση του τρομολαγνικού δήθεν “ασύλου” της στρεβλής αριστεράς, Εξάρχεια στους κατοίκους τους, ψήφο στους Έλληνες του εξωτερικού, φρέσκο βλέμμα στην αποτελματωμένη ζωή μας.
Δύσκολη πια η δουλειά (και η δολιότητα) των υστερικών αριστερών της αναξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δύσκολη και η ζωή της κυρα Φώφης με τα ΠΑΣΟΚκικα αποδιαλεούρια.
Πολιτισμένος λόγος στο Κοινοβουλιο (οι μικρόψυχοι μη νεοδημοκράτες δεν χειροκρότησαν όταν αναφέρθηκε η Ναζιστική ΧΑ) και ένας παρήγορος άνεμος ευπρέπειας για να διώξει τη μπίχλα πέντε χρόνων.”
