δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Ο Αργύρης Κουμτζής όταν ακόμα ήταν 10 μηνών βρέφος, διαγνώστηκε με ατροφικό οπτικό νεύρο.
Η όρασή του ήταν κάτω από το ένα εικοστό πέμπτο του φυσιολογικού. Αυτό έμελλε να τον καταστήσει τυφλό σε όλη του την ζωή, όπως και ο πατέρας του που είχε την ίδια πάθηση. Επίσης η μητέρα έχει ασθενή οπτική όραση.
Το γεγονός αυτό όμως δεν ήταν αρκετό, για να τον σταματήσει. Από μικρό παιδί ρωτούσε τον πατέρα του αν «είναι δύσκολη η Νομική». «Το μόνο που θέλει είναι διάβασμα!», του απαντούσε εκείνος. Μεγαλώνοντας, ωστόσο, ο Αργύρης έστρεψε αλλού το ενδιαφέρον του. Όλοι γύρω του διέκριναν την κλίση του στις θετικές επιστήμες.
Αργύρης Κουμτζής: Η αρχική απόρριψη από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Αν κάθε παραμύθι έχει και ένα δράκο, κάθε ελληνικό success story στον χώρο της Παιδείας έχει και αρκετά εμπόδια από τα αναπαραγόμενα στερεότυπα και τη γραφειοκρατία που μαστίζουν την ελληνική εκπαίδευση.
Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Αργύρη, που πριν από τρία χρόνια -και για ενάμιση χρόνο- προσπαθούσε επίμονα να καταφέρει το αυτονόητο:
Να αποδείξει ότι μπορεί να σπουδάσει στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Ο Αργύρης Κουμτζής κατάφερε να εισέλθει στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση με μεγάλη δυσκολία. Από το ΑΠΘ του είχαν επισημάνει πως είναι πολύ δύσκολο να τον δεχτούν καθώς θα υπάρξει δυσκολία στον τρόπο παρακολούθησης του μαθήματος αλλά και ανάγνωσης των συγγραμμάτων.
Ύστερα από σχετική παρέμβαση του τότε Υπουργού Παιδείας ωστόσο, Ανδρέα Λοβέρδου κατόρθωσε ο Αργύρης να γίνει δεκτός από τον Αριστοτέλειο Πανεπιστημίο Θεσσαλονίκης. Μάλιστα μέχρι τώρα σημειώνει μέσο όρο μαθημάτων 9,555.
Αργύρης Κουμτζής: Πως κατάφερε να γίνει δεκτός από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Tο καλοκαίρι του 2016 ο Αργύρης παρακολούθησε πρόγραμμα στο αμερικανικό MIT. Ενώ ένα χρόνο αργότερα έκανε αίτηση για τα θερινά προγράμματα στο Caltech, στο Yale, στο Max Planck, σε δύο ολλανδικά πανεπιστήμια και στην Οξφόρδη. Από την τελευταία οποία έλαβε την πρώτη θετική επιστολή.
Μετά από πολλούς κόπους και βάσανα, ο Αργύρης πρίν από λίγες μέρες θα λάμβανε την παρακάτω αναφορά από το θερινό σχολείο της Οξφόρδης:
«Αγαπητέ Αργύρη, είμαι στην ευχάριστη θέση να σε πληροφορήσω ότι η αίτησή σου για το θερινό σχολείο της Οξφόρδης στην Αστροφυσική έγινε δεκτή. Έχεις επιλεγεί στη διερεύνηση των μεσογαλαξιακών μαγνητικών πεδίων».
Ο Αργύρης κόντεψε να μείνει εκτός των πανεπιστημίων λόγω του πατροπαράδοτου παρωπιδισμού που κυνηγάει το ελληνικό κράτος.
Οι θέσεις ήταν μόλις 20 και οι αιτήσεις άγγιξαν τις 500. Μία από αυτές που έγιναν δεκτές, ανήκε στον Αργύρη, ο οποίος επιλέχθηκε με βάση πολύ απαιτητικά κριτήρια:
Την προηγούμενη ερευνητική εμπειρία, το βιογραφικό, το motivation letter, την ύπαρξη συστατικών επιστολών και τη βαθμολογία του στο πανεπιστήμιο.
Οι δυσκολίες τις οποίες έπρεπε να αντιμετωπίσει ο Αργύρης, για να φτάσει μέχρι την Οξφόρδη, δεν ήταν λίγες. «Τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπισα αρχικά, ήταν τρία:
Η παρακολούθηση στο αμφιθέατρο, το διάβασμα των συγγραμμάτων που δεν ήταν γραμμένα και για τυφλούς φοιτητές και η παρακολούθηση των εργαστηρίων.
Το πρώτο αντιμετωπίσθηκε, καθώς οι καθηγητές διαβάζουν ό,τι γράφουν στον πίνακα και περιγράφουν τα σχέδια που κάνουν, ώστε να τα ακούω. Για το θέμα των βιβλίων, υπάρχει ειδικό λογισμικό που βοηθάει στη “μετατροπή” των συγγραμμάτων. Τρόπος βρέθηκε και για τα εργαστηριακά μαθήματα», είπε ο ίδιος στην Καθημερινή.
Τα παιδικά χρόνια του Αργύρη Κουμτζή
Ο Αργύρης είναι παιδί του Σωτήρη και της Διονυσίας Κουμτζή. Ο πατέρας του Αργύρη είναι επίσης τυφλός, ενώ η μητέρα του μερικώς βλέπουσα. Ο ίδιος από μικρός αγαπούσε τη λογοτεχνία. Όμως, ακόμη και γι’ αυτό, η οικογένειά του έπρεπε να κάνει υπέρβαση.
Συγκεκριμένα, από την εποχή που ο Αργύρης ήταν ακόμη έφηβος, οι γονείς του έπρεπε να ξενυχτούν για να του σκανάρουν τα βιβλία που ήθελε να διαβάσει σελίδα-σελίδα. Έτσι ώστε να τα ακούει στη συνέχεια μέσα από ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή.
Λάτρης του σκακιού και μαθητής του 20 παρά κάτι στα εφηβικά του χρόνια, ο Αργύρης θέλει σήμερα να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Θεσσαλονίκη.
