Το λεγόμενο μπρειν ντρειν η διαρροή δηλαδή εγκεφάλων , ή η εξαγωγή μυαλών νέων επιστημόνων στο εξωτερικό είναι μια μάστιγα της εποχής. Αφορμή για να αναφερθώ σε αυτό το θέμα μου δόθηκε , πέρα από το προσωπικό ενδιαφέρον ως πατέρας δύο φοιτητών που φοιτούν σε Ελληνικά Πανεπιστήμια , από ένα γεγονός που αντιλήφθηκα να λαμβάνει χώρα στο Ηράκλειο.
Έμαθα λοιπόν για ένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα από χώρα της Β Ευρώπης, το οποίο βοηθά τελειόφοιτους σε σχολή των ΤΕΙ Ηρακλείου να μαθαίνουν τη γλώσσα της χώρας που χρηματοδοτεί το πρόγραμμα.
Σκοπός του προγράμματος είναι η απορρόφηση των φοιτητών σε δουλειές που σχετίζονται με το αντικείμενο των σπουδών τους. Οι φοιτητές υπογράφουν κάτι σαν προσύμφωνο που εξασφαλίζει εργασία , καθώς και πιθανές υποτροφίες για συνέχιση σπουδών σε ανώτατο επίπεδο.
Η αναφορά αυτής της είδησης σκοπό έχει να αναδείξει την διαφορετική προσέγγιση και αντιμετώπιση που έχουν οι νέοι στη χώρα μας και σε αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες και τις ευκαιρίες που δεν υπάρχουν στην πατρίδα μας.
Αυτό από μόνο του δημιουργεί στους νέους αίσθημα απογοήτευσης και αδικίας και αναγκαστικά η φυγή είναι μια από τις επιλογές τους. Στη σημερινή εποχή οι νέοι έχουν περισσότερες γνώσεις από τις παλαιότερες γενιές γιατί το απαιτεί η συγκυρία και ο σκληρός ανταγωνισμός.
Οι τελειόφοιτοι των ΑΕΙ ΤΕΙ σε απόλυτο αριθμό , είναι διπλάσιοι του παρελθόντος , ενώ η δυεισδηση της τεχνολογίας στη νέα γενιά είναι πλέον καθολική , δημιουργώντας εξειδικευμένους γνώστες.
Παρόλο όμως τα συγκριτικά πλεονεκτήματα , τις περισσότερες γνώσεις , υπάρχει αδυναμία απορρόφησης στην αγορά εργασίας , αυτού του μεγάλου αριθμού νέων επιστημόνων , με το ποσοστό ανεργίας στους νέους τελειόφοιτους να υπερβαίνει το 50 % με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία και την κοινωνία γενικότερα.
Βλέποντας ως γονέας αυτήν την πραγματικότητα αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου και καταλαβαίνω την αγωνία αυτών που το ζουν ήδη και αυτών που το βλέπουν να έρχεται. Ο γονέας αυτός που ζει το πρόβλημα , έχει δεχτεί και τις συνέπειες αυτής της φυγής , παρά τη δύσκολη εποχή και την κρίση , είχε κάνει πολλές θυσίες και μεγάλους κόπους , για να μην στερηθούν τα παιδιά του το δικαίωμα της μόρφωσης.
Ήδη από μικρή ηλικία ο γονέας πασχίζει τα παιδιά του , να έχουν συμμετοχή σε όλες τις δραστηριότητες που εμπλουτίζουν τον γνωστικό τους ορίζοντα, όπως η εκμάθηση δύο ξένων γλωσσών , υπολογιστών, φροντιστήρια πτυχία ανωτέρων και ανωτάτων σχολών και τέλος μεταπτυχιακών Φανταζόμαστε λοιπόν την απογοήτευση των ίδιων , αλλά και του συνόλου της κοινωνίας , όταν έρχεται η ώρα της ανταπόδωσης της επένδυσης , τότε η νεολαία να ακολουθεί το δρόμο της φυγής , χωρις εισιτήριο επιστροφής.
Δημιουργείται το φαινόμενο της διαρροής από τα μυαλά που μπορούν να τραβήξουν το και να βγάλουν το κάρο έξω από τις λάσπες. Μυαλά με όρεξη για προσφορά στην πιο παραγωγική τους ηλικία , απαρνουνται με παράπονο είναι αλήθεια , τις συνήθειες τους , τους φίλους , την οικογένεια καί την πατρίδα τους Φεύγουν όμως με στεναχώρια , ότι η χώρα τους δεν έχει τις δυνατότητες , πολύ περισσότερο τη θέληση για να εκμεταλλευτεί τις δεξιότητες τους τις γνώσεις , τα νιάτα τους και το ταλέντο τους.
Αυτά με λίγα λόγια είναι το πρόβλημα , χρειάζεται όμως και η προσπάθεια λύσης για να σταματήσουμε αυτή τη διαρροή , όπως και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για επιστροφή των νέων της κρίσης.
Όμως πρέπει η πολιτική ηγεσία να ενδιαφερθεί για το πρόβλημα και να μην προσποιείται ότι δεν συμβαίνει τίποτα . Οι ευθύνες όλων είναι μεγάλες , η χώρα μαραζώνει , το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας χάνεται , με συνέπεια να παραμένουν σε αυτή μόνο οι ηλικιωμένοι και να μετατρέπεται η πατρίδα σε χώρα γερόντων και μεταναστών , γίνοντας αλλοίωση του εθνικού κορμού.
Οι αποσπασματικές λύσεις όπως είναι τα επιδόματα και τα επιδοτούμενα σεμινάρια , απλά καθυστερούν το νέο από την δύσκολη απόφαση , δεν του αλλάζουν όμως τη γνώμη. Καθήκον της πολιτείας είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα είναι φιλικές προς την αγορά εργασίας , με ένα εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος.
Η εγκατάσταση κλίματος σταθερότητας , οι Ελληνικές και ξένες επενδύσεις και με έμπρακτη στήριξη της επιχειρηματικότητας. Η λειτουργία καλύτερης διδασκαλίας ήδη από τα γυμνασιακά χρόνια , του μαθήματος της επαγγελματικής αποκατάστασης και κατάρτισης , που να δημιουργεί νέους που θα έχουν επίγνωση των δυνατοτήτων τους , ενώ θα προσαρμόζονται σύμφωνα με τις ανάγκες που έχει η αγορά εργασίας πάντα ανάλογα τη ζήτηση και την προσφορά .
Η προχθεσινή υπόσχεση του προέδρου της ΝΔ για άρση του ασύλου στα πανεπιστήμια , από την μελλοντική κυβέρνηση του , δεν είναι άσχετη με το θέμα μας. Το κλίμα ανομίας , η εγκληματικότητα και το περιβάλλον τρομοκρατίας , δημιουργούν και στους ίδιους τους φοιτητές απέχθεια και απαξίωση , ενώ το επίπεδο μόρφωσης σίγουρα εξαρτάται και από αυτούς τους εξωγενείς παράγοντες.
Έτσι στο μυαλό των φοιτητών εξισώνεται το πανεπιστήμιο του χαβαλε με το αδιάφορο κράτος , δημιουργώντας αμφισβήτηση και τελικά
Έτσι λοιπόν αν από πρόβλημα και απειλή που είναι τώρα , εμείς το κάνουμε ευκαιρία , διορθώνοντας τα κακώς κείμενα και αντιμετωπίζοντας τα τώρα προτού η φορά γίνει μη αναστρέψιμη.
Αυτό για να γίνει χρειάζεται ένα κράτος και μια πολιτική που δεν θα βλέπει τον πολίτη σαν μονάδα , ΑΜΚΑ ,Αφμ , ή αριθμό δελτίου ταυτότητας και να σκύψει πραγματικα στα προβλήματα της κοινωνίας , αφήνοντας κατά μέρος την μόνιμη τιμωριτικη διάθεση και τις ιδεοληψιες που αποτελούν τροχοπέδη.
Ένα κράτος που θα είναι φιλικό , με απλοποιημένες διαδικασίες και θα φέρεται στους πολίτες του με αίσθημα δικαιοσύνης , τότε και ο πολίτης , ο νέος ακόμα περισσότερο που είναι αμβισβητιας , θα έχει χαρά και ικανοποίηση να το υπηρετει.
Αν οι πολιτικοί και η πολιτική , δώσουν περισσότερα δείγματα γραφής με περισσότερη προσπάθεια , ίσως καταφέρουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των νέων που τώρα κρατάνε απόσταση ασφαλείας.
Επιθυμία όλων να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες από την πολιτεία , η προσφορά στους πολίτες το υπέρτατο και το πιο πολύτιμο αγαθό την εργασία.
Γράψτε ένα μήνυμα…
*Επιχειρηματίας, Αντιπρόεδρος ΔΗΜΤΟ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ Νέας Δημοκρατίας
