Στα σημερινά νέα κυκλοφορεί μια είδηση για την απάντηση που απέστειλε ο πρωθυπουργός , στην επιστολή που είχε λάβει από την μητέρα του Ζακ Κωστοπουλου , που αφορούσε τον τρόπο που έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια ληστείας.
Στην επιστολή ζητούσε από τον πρωθυπουργό την προσωπική του μέριμνα για την δίκαιη τιμωρία όσων συμμετείχαν στην δολοφονία του γιου της.
Η σημερινή εφ.συντακτων , αναφέρει την απάντηση που έδωσε ο πρωθυπουργός στην επιστολή που έλαβε αναφέροντας περίπου τα εξής:
ότι δεσμεύεται για τη διερεύνηση όλων των πτυχών της υπόθεσης , εκφράζοντας επίσης τη βούληση οι αρμόδιες αρχές , θεσμοί του κράτους και δικαιοσύνη όπως κινηθούν προς αυτόν τον άξονα.
Γίνεται ακόμα αναφορά ότι η ωμή βία είναι αυτή που προκάλεσε το θάνατο ,όταν ακόμα και οι ίδιοι οι ιατροδικαστές δεν έχουν καταλήξει σε ασφαλές πόρισμα.
Συνεχίζει στην επιστολή κατηγορώντας τα ΜΜΕ ότι κανιβαλιζουν πάνω στον αδύναμο τον διαφορετικό , τον άλλο , τροφοδοτώντας τη βία.
Αυτά με λίγες λέξεις ανέφερε μέσα σε απολογητικό και δηκτικό ύφος ο πρωθυπουργός , δίνοντας περίπου τον τόνο πως αντιλαμβάνεται τα πράγματα , δείχνοντας επιλεκτική ευαισθησία σε μια αμφιλεγόμενη περίπτωση που απασχόλησε την κοινωνία.
Το ερώτημα που θέτουμε , κατά πόσο ένας πρωθυπουργός μπορεί να υπερβαίνει τον πολιτειακό του ρόλο, βγάζοντας πόρισμα , προλαμβάνοντας τη δικαιοσύνη , όταν αναφέρει ότι το άλλο , το διαφορετικό, πρέπει να έχει δίκιο , χωρίς να εξετάζει όλες τις πτυχές του γεγονότος , όπως και τις πιθανές εκνομες πράξεις του θανόντος, όταν ακόμα και οι ιατροδικαστές δεν έχουν ασφαλές αποτέλεσμα .
Πέρα από τους πολιτικούς λόγους της αστοχίας των λόγων και της μεροληψίας των πράξεών , όπως και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις , κάνει ακόμα ένα μεγάλο λάθος.
Ξεχνά ότι έχει εκλεγεί για να προσφέρει υπηρεσίες και για να ενδιαφέρεται για το σύνολο των κατοίκων αυτής της χώρας και όχι μονάχα για τους διαφορετικούς ή τους άλλους όπως τους αποκάλεσε , δείχνοντας ενδιαφέρον για θέματα που τους απασχολούν , ενώ για ανάλογα θέματα που αφορούν το σύνολο αδιαφορεί.
Θα γίνει μια μικρή προσπάθεια αιτιολόγησης κάποιων σκέψεων , παραθέτοντας κάποια παραδείγματα για τη στάση του πρωθυπουργού σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Μέσα στον Αύγουστο είχαμε μια ληστεία στο χώρο του Φιλοπάππου , που κατέληξε σε δολοφονία από μια συμμορία μεταναστών , ενός νέου Έλληνα του Ν. Μουστάκα.
Ο νέος αυτός είχε και ονοματεπώνυμο και μητέρα που τον αγαπούσε .
Η μητέρα λοιπόν αυτού του άτυχου νέου , έστειλε και αυτή επιστολή στον πρωθυπουργό , αναφέροντας τον τρόπο που ο γιός της έχασε τη ζωή του .
Στην επιστολή ανέφερε επίσης τη δράση των κακοποιών στοιχείων , το αφύλακτο κέντρο της Αθήνας που η ανομία το έχει μετατρέψει σε άβατο.
Ζητούσε λοιπόν από τον πρωθυπουργο αστυνόμευση , φωτισμό και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την περιοχή , προκειμένου καμία οικογένεια στο μέλλον να βιώσει τη δικιά της τραγωδία.
Όπως είναι γνωστό δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον και καμιά απάντηση στην επιστολή της μητέρας του Ν. Μουστάκα , ούτε κάποια έκφραση συμπάθειας και απολογίας ούτε κάποια λύση στα προβλήματα που ανέφερε.
Όπως επίσης δεν είδαμε καμία προτροπή προς τους φορείς και στη δικαιοσύνη για ικανοποίηση των αιτημάτων της μητέρας , όπως έχουμε με τη μητέρα του Ζακ Κωστοπουλου.
Μάλιστα αντί η μητέρα του Ν.Μουστακα να αντιμετωπιστεί με κατανόηση , κάποια φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ , της επιτέθηκαν χαρακτηρίζοντας τη με διάφορα επίθετα , δείχνοντας αναλγησία αντί για ευαισθησία.
Όπως δεν είδαμε τον πρωθυπουργό να ενοχλείται από τη βία που στην επιστολή του καταδικάζει , να ασχολείται με τη βία που άσκησαν οι αναρχικοί με το δολοφονικη ρηψη φωτοβολίδας σε μια αθώα μαθήτρια που βρίσκονταν σε διάλειμμα από τα μαθήματα της στο Αγρίνιο.
Είναι επειδή η ευαισθητοποίηση του πρωθυπουργού , όπως βέβαια και της κυβέρνησης του , που πάντα θα βρουν μια δικαιολογία για μια παράνομη πράξη αν ο δράστης εχει αριστερό ιδεολογικό προσημο , ενώ θα είναι αδιάφοροι η πολύ σκληροι αν το θύμα ή δράστης δεν ανήκει στο χώρο τους.
Αυτό ούτε ευαισθησία δείχνει ούτε κάνει το σύνολο να αισθάνεται ασφάλεια , όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός , δεν ενδιαφέρεται για το σύνολο της κοινωνίας αλλά εξυπηρετεί ένα μέρος αυτής , αποσκοπώντας σε πιθανά πολιτικά και κομματικά κέρδη.
Σίγουρα όμως κάνοντας πολιτική με βάση την εκλογική πελατεία ή τις ιδεολογικές αγκυλώσεις , δημιουργείται κενό στην Ελληνική κοινωνία.
Τα κενά όμως στην πολιτική όπως και στη ζωή η φύση τα απεχθάνεται για αυτό και καλύπτονται.
Γιατί είναι σίγουρο ότι υπάρχει μεγάλο κενό μεταξύ στα θέλω και τις ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας στα οποία ο αριστερός πρωθυπουργός λόγω ιδεοληψιων , ούτε ξέρει , ούτε μπορεί , ούτε θέλει να τα καλύψει.
Ευχή όλων ο επόμενος πρωθυπουργός να καλύψει αυτό το κενό, λειτουργώντας υπέρ της κοινωνίας, αντιλαμβανοντας τις πραγματικές ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της εποχής , έχοντας ανεπτυγμένο το αίσθημα της ευθύνης και να λειτουργήσει υπέρ του συνόλου, ενδιαφερόμενος για όλα τα παιδιά του χωρις να τα ξεχωρίζει.
Έτσι πρέπει να λειτουργεί ένας υπεύθυνος πρωθυπουργός φροντίζοντας για ισονομία και αγάπη για όλα τα παιδιά του και όχι να τα ξεχωρίζει δημιουργώντας συνθήκες διχασμού , όπως επίσης η αντιμετώπιση της μητέρας του καθενός , να μην έχει να κάνει με την πολιτική της τοποθέτηση .
Τότε η κοινωνία θα είναι με πιο στέρεες βάσεις και σε όλα τα περιστατικά δεν θα υπάρχει καχυποψία ούτε μεροληψία.
