
Μπορεί σήμερα να ζούμε την τελευταία –κατά πολλούς– πράξη του ελληνικού δράματος αλλά είναι σκόπιμο να ανατρέξουμε στην έναρξη της κρίσης και τους παράγοντες που την πυροδότησαν, όπως τους αποτυπώνει ο ESM σε σημείωμά του με αφορμή την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Τη δεκαετία που προηγήθηκε της κρίσης, η Ελλάδα χρησιμοποίησε τη φθηνή χρηματοδότηση για να διογκώνει το δημοσιονομικό της έλλειμμα, το οποίο ανήλθε σε μη βιώσιμα επίπεδα. Οι συνθήκες που επικρατούσαν στην Ευρωζώνη την εποχή εκείνη ευνόησαν τον υπέρογκο δανεισμό παρά το υπερβολικό έλλειμμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να καθυστερήσει τις επώδυνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ήταν απαραίτητες και θα γίνονταν αναπόφευκτες εάν η χρηματοδότηση δεν ήταν τόσο φθηνή τη δεκαετία του 2000.
Την ώρα που οι δημόσιες δαπάνες και ο δημόσιος δανεισμός εκτοξεύονταν, τα έσοδα από φόρους μειώνονταν εξαιτίας του αδύναμου φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Την ίδια ώρα, όμως, οι μισθοί αυξάνονταν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς από τη βελτίωση της παραγωγικότητας, γεγονός που υπονόμευε την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας. Παράλληλα, η χαμηλή παραγωγικότητα και τα σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα που παρέμεναν επιδείνωσαν τις εντεινόμενες οικονομικές δυσκολίες. Το αποτέλεσμα ήταν η ελληνική οικονομία να συρρικνωθεί και η ανεργία να εκτοξευτεί σε ανησυχητικά επίπεδα.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε σε βαθμό που η χώρα δεν ήταν πλέον σε θέση να δανειστεί για να αναχρηματοδοτήσει τα δημόσια οικονομικά της, με αποτέλεσμα να προσφύγει για βοήθεια στο ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους εταίρους της, η οποία ανακοινώθηκε με την είσοδο στο πρώτο μνημόνιο στις 2 Μαΐου 2010.
http://www.gazzetta.gr Πηγή: insider.gr
Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook









