Πέθανε ο Κρητικός πιλότος που απέδρασε με μια ντακότα επί Χούντας

Σε ηλικία 84 ετών άφησε την τελευταία του πνοή η Μιχάλης Μανιαδάκης, ο Κρητικός πιλότος ο οποίος επί χούντας είχε αποδράσει με μια ντακότα.

Ο Μιχάλης Μανιαδάκης υπήρξε εμβληματική μορφή της αντίστασης. Η πράξη του έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στη νεότερη ελληνική ιστορία καθώς ήταν ο πιλότος που οδήγησε το αεροπλάνο του ως τη Ρωσία, στα χρόνια της επταετίας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ  Η  ΙΣΤΙΟΡΙΑ ΤΟΥ

Γεννήθηκε στο Καλό Χωριό της επαρχίας Μεραμπέλου, Λασιθίου Κρήτης το 1933 και καταγόταν από δημοκρατική οικογένεια. Αποφοίτησε από την Σχολή Αεροπορίας (Εκπαιδευτικό Κέντρο Εφέδρων Χειριστών). Μετά το πραξικόπημα της 21 Απριλίου 1967 υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες (Τανάγρα, Αραξος, Λάρισα, Σούδα). Αρνούμενος να ενσωματώσει στη στολή του τα σύμβολα της χούντας και διαβλέποντας ότι του ετοίμαζαν νέες διώξεις, αποφάσισε να διαφύγει. Λίγο πριν την μετάθεσή του από την 115 Π.Μ. Σούδας στη Σχολή Πολέμου στο Τατόι σχεδιάζει και πραγματοποιεί το σχέδιο απόδρασης του στην ΕΣΣΔ.

MANIADAKIS AΗ ΠΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΣΣΔ

Λίγο πριν την μετάθεση στην Σχολή Πολέμου είτε μη θέλοντας να υπηρετήσει ως επιτελικός, είτε φοβούμενος ότι η μετάθεση στην σχολή ήταν το πρόσχημα για να συλληφθεί, αποφασίζει να δραπετεύσει. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιλογή της ΕΣΣΔ έγινε όχι για πολιτικούς ή ιδεολογικούς λόγους αλλά για ιστορικούς.

Το βράδυ της 9ης προς 10 Σεπτεμβρίου 1970 στην πίστα της 115 Πτέρυγας Μάχηςστην Σούδα είχε σταθμεύσει ένα στρατιωτικό μεταγωγικό C-47 Dakota. Το αεροσκάφος αυτό ήταν γεμάτο καύσιμο μιας και βρίσκονταν σε επιφυλακή για τυχών αεροδιακομιδές ασθενών κτλ.

Ο Μ. Μανιαδάκης επιβιβάζετε στην Dakota. Για να καλύψει τον θόρυβο των κινητήρων του ακολουθεί την προγραμματισμένη πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας για Αθήνα και απογειώνεται μαζί και πίσω από αυτήν.

Παίρνει πορεία προς ανατολικά αρχικά ενώ στο ύψος του Ηρακλείου άλλαξε πορεία προς βόρεια και 12 λεπτά αργότερα επανέρχεται σε ανατολική πορεία προς Ρόδο. Πάνω από την Ρόδο έχει την τελευταία επαφή με τις ελληνικές αρχές και περνά στο τουρκικό FIR. Για να αποφύγει τα τουρκικά ραντάρ αλλά και για να έχει φυσική οξυγόνωση πετούσε σε χαμηλό ύψος.

Μετά από 5 ώρες πτήσης πάνω από την Τουρκία και την Μαύρη Θάλασσα εισέρχεται στο Σοβιετικό εναέριο χώρο όπου τον συνοδεύει ένα σοβιετικό MiG 19 και τον οδηγεί στο αεροδρόμιο του Μπελμπέκ  κοντά στην Σεβαστούπολη, στην Κριμαία.

Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Στην Σεβαστούπολη παρέμεινε 18 μέρες και αφού ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Σοβιετική Ένωση μεταφέρθηκε στην Τασκένδη όπου ήδη υπήρχε μεγάλη ελληνική κοινότητα (των πολιτικών προσφύγων).

Μετά από ένα χρόνο παραμονής στην Τασκένδη, χορηγήθηκε στον Μανιαδάκη κανονικό διαβατήριο και πλέον ήταν ελεύθερος, όπως κάθε σοβιετικός πολίτης, να ταξιδέψει ανεμπόδιστα στη χώρα. Έμαθε τη ρωσική γλώσσα και ξεκίνησε – έπειτα από προτροπές των ντόπιων – σπουδές στην αγγλική φιλολογία. Ωστόσο, οι σπουδές του δεν του άρεσαν, με αποτέλεσμα να τις παρατήσει και να γίνει οικοδόμος. Κατά την παραμονή στην Τασκένδη έγινε μάρτυρας των συγκρούσεων μεταξύ των μελών του ΚΚΕ προσπαθώντας να μην συμμετάσχει σε αυτές.

Το Ιούλιο του 1974 παρουσιάστηκε στην Ελληνική Πρεσβεία ζητώντας να επαναπατριστεί στην Ελλάδα για να υπηρετήσει στην Κύπρο χωρίς όμως να του χορηγηθεί βίζα επαναπατρισμού.

Στην Ελλάδα επέστρεψε στις 2 Οκτωβρίου 1976 μετά από σχετική επερώτηση στην Βουλή.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΕΔΑΦΗ

Αμέσως μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα παρέμεινε 12 μέρες φυλακισμένος στον Κορυδαλλό και κατόπιν καταδικάστηκε σε 10 μήνες για εσχατη προδοσία. Εκεί, έξι συνάδελφοί του καταθέτουν ότι δεν ήταν κομμουνιστής αλλά απλός ψηφοφόρος της Ένωσης Κέντρου κι ότι κακώς τέθηκε υπό διωγμό από την πρώτη ημέρα του πραξικοπήματος.Στο δικαστήριο, που διήρκεσε πάνω από 5 ώρες, ο δικηγόρος (ο αργότερα βουλευτής και υπουργός) Γιαννόπουλος χαρακτήρισε το δικαστήριο αναρμόδιο να δικάσει τον Μ. Μανιαδάκη, Το Αεροδικείο τελικά τον αθώωσε για τη λιποταξία, αλλά τον έκρινε ένοχο για την «απόρρητη συσκευή IFF», με το σκεπτικό ότι ίσως έλαβαν γνώση γι’ αυτή οι Σοβιετικοί. Στην δευτεροβάθμια εκδίκαση της υπόθεσης αθωώθηκε.

Στην Ελλάδα συνέχισε να πετά στους αεροψεκασμούς και παντρεύτηκε τη Μαρία Καφετζάκη.Το 1981 αποκαταστάθηκε πλήρως στο βαθμό του επισμηναγού και πήρε σύνταξη.

Από το 1982 ασχολήθηκε με τα κοινά του τόπου και για 4 θητείες υπηρέτησε ως κοινοτάρχης της Κοινότητας του Καλού Χωριού μέχρι η κοινότητα να γίνει καποδιστριακός δήμος οπότε και διαφώνησε με αυτή τη μεταρρύθμιση.

Πηγή:  wikipedia