Ταξίδι στην γειτονική μας Βουλγαρία

Επιμέλεια: Καίτη Κουναλάκη

Η αλήθεια είναι ότι χώρες όπως η Βουλγαρία επιλέγονται πολύ συχνότερα ως τόπος σπουδών και φθηνών αγορών σε συνοριακές πόλεις, παρά ως τόπος διακοπών. Εμείς αποφασίσαμε να πάμε με αεροπλάνο Αθήνα – Σόφια αν και θα μου άρεσε να πάω οδικώς αλλά δεν είχαμε πολλές μέρες στη διάθεση μας δυστυχώς …εγώ όμως θα σας δώσω πληροφορίες για να πάτε και οδικώς όσοι επιθυμείτε.

Αν ταξιδέψετε στη Βουλγαρία με το όχημά σας, εκτός από το διαβατήριό σας (ή την αστυνομική ταυτότητα με τους λατινικούς χαρακτήρες), θα χρειαστείτε και την πράσινη κάρτα ασφάλισης του οχήματος.

Plovdiv_BulgariaΓια να φτάσει κάποιος στο Plovdiv (Φιλιππούπολη) μέσω Προμαχώνα υπάρχουν δύο δρόμοι: ο ένας της σύνεσης κι ο άλλος της περιπέτειας. Ο αυτοκινητόδρομος που οδηγεί στην πόλη από την πρωτεύουσα είναι ο μόνος δρόμος στη χώρα ο οποίος είναι ευρωπαϊκών προδιαγραφών, οπότε, αν κάποιος προτιμά τις ευθείες, θα πάει μέσω Σόφιας. Υπάρχουν, όμως, και οι καμπύλες που κάποιους από εμάς μας γοητεύουν περισσότερο. Αμέσως μετά τα σύνορα ξεκινά μια ορεινή διαδρομή, η οποία διασχίζει το όρος Πιρίν που ανήκει στην οροσειρά της Ροδόπης και μέσω του Gotse Delchev (ελληνιστί Άνω Νευροκόπι) φτάνει στη Φιλιππούπολη.

Το πρώτο που συναντά κανείς είναι ένας μικρός οικισμός, τα Κουλάτα, που η εικόνα του, για να είμαι ειλικρινής, μας αποθάρρυνε κάπως

Φτάνοντας στο Gotse Delchev, η ανάγκη για καφέ είναι πλέον επιτακτική, οπότε μια στάση επιβάλλεται. Η κωμόπολη μας αιφνιδίασε, την περιμέναμε μάλλον φτωχική, όμως αντικρίσαμε ένα καλοβαλμένο μέρος, με πλατείες, πεζοδρόμους και φρεσκοβαμμένα, πολύχρωμα σπίτια. Περπατώντας στον εμπορικό πεζόδρομο, εντοπίσαμε ποιοι χρηματοδοτούν την ανάπτυξη του τόπου. Οι ταμπέλες είναι γραμμένες στα ελληνικά, οι τιμές αναγράφονται και σε ευρώ και, φυσικά, υπάρχουν σουβλατζίδικα. Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει το άγαλμα του Gotse Delchev, ο οποίος θεωρείται εθνικός ήρωας στη Βουλγαρία, για την επαναστατική του δράση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 19ου αιώνα, και προς τιμήν του χάσαμε το Άνω Νευροκόπι −ως όνομα− και μείναμε μόνο με το Κάτω. Δεν ξέρω αν θα βρει κανείς ντόπιες πατάτες, αμφιβάλλω. Οι Έλληνες φαίνεται να το προτιμούν για τα φτηνά καλλυντικά του. Για να κάνει κάποιος συνάλλαγμα −η Βουλγαρία έχει λέβα−, ο πιο εύκολος τρόπος είναι η ανάληψη από οποιοδήποτε ΑΤΜ. Οι ελληνικές τράπεζες, πάντως, βρίσκονται παντού.

ΦιλιππουποληΠλησιάζοντας στο Plovdiv (Φιλιππούπολη), τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας, οι πρώτες εικόνες είναι αυτές μιας άχαρης μεγαλούπολης. Σε αυτές τις περιπτώσεις σημασία έχει ο προορισμός, το ιστορικό κέντρο. Φτάνοντας στα όριά του, το αυτοκίνητο παύει να είναι χρήσιμο και όσες μέρες μείναμε στην πόλη ακινητοποιήθηκε σε ένα πάρκινγκ. Το ότι η Φιλιππούπολη δεν μετατράπηκε σε σοσιαλιστική-βιομηχανική πόλη το χρωστάει στον Ατάνας Κράτσεφ, τον διοικητή της παλιάς πόλης από το 1969 μέχρι το 1986. Εκείνος φρόντισε να αποκαταστήσει την Παλιά Πόλη, έτσι όπως ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα, και δεν δίστασε να τονίσει την ελληνική συνεισφορά στην πολιτιστική της ταυτότητα. Η ελληνική παρουσία είναι έντονη σε κάθε γωνιά και δεν αναφέρομαι, βέβαια, μόνο στον Φίλιππο Β’ τον Μακεδόνα, που είναι ο ιδρυτής της.

Η Φιλιππούπολη συμπεριλήφθηκε στις δέκα αρχαιότερες πόλεις του κόσμου, αφού κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή. Στην κορυφή του λόφου Νεμπέτ Τεπέ, στην Παλιά Πόλη, βρίσκονται οικισμοί, οι παλαιότεροι από τους οποίους χρονολογούνται την 5η χιλιετία π.Χ. Πηγαίνοντας εκεί εντοπίσαμε μια υπαίθρια μπιραρία κάτω από τα δέντρα και τόλμησα να δοκιμάσω τηγανητές καρδιές πάπιας! Αφού τις έφαγα εγώ, νομίζω ότι μπορεί να τις φάει ο καθένας. Την περιοχή κατέκτησε ο Φίλιππος Β’ το 341 π.Χ. και ίδρυσε τη Φιλιππούπολη, φροντίζοντας να την εποικίσει με Έλληνες. Το 72 π.Χ. την κατακτούν οι Ρωμαίοι και έπονται οι Βυζαντινοί, οι Βούλγαροι και οι Οθωμανοί. Το όνομα «Plovdiv» πρωτοεμφανίζεται τον 15ο αιώνα. Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα η Φιλιππούπολη φτάνει στην ακμή της χάρη στην κατεργασία μαλλιού και το εμπόριο. Η ελληνική κοινότητα ανθεί και κατασκευάζει εξαιρετικά αρχοντικά, δημόσια κτίρια και ορθόδοξους ναούς.

Η Παλιά Πόλη είναι σκαρφαλωμένη πάνω σε τρεις λόφους, είναι διατηρητέα και τα κτίριά της είναι χαρακτηριστικά της βουλγαρικής αναγέννησης. Μπαίνοντας από την ανατολική πύλη του Κάστρου των Τριών Λόφων, Χισάρ Κάπια, που χτίστηκε τον 13ο αιώνα, το πρώτο που προσέξαμε είναι η Οικία Αργύρη Κουγιουμτζόγλου που στεγάζει σήμερα το Εθνογραφικό Μουσείο. (το Λαογραφικό & Ιστορικό Μουσείο Ξάνθης στεγάζεται επίσης στο αρχοντικό Κουγιουμτζόγλου, στην παλιά πόλη της Ξάνθης ).

Θεωρείται το ωραιότερο δείγμα μπαρόκ αρχιτεκτονικής στη Βουλγαρία και είναι αδύνατο να μη σε εντυπωσιάσει. Ο Έλληνας έμπορος για τον οποίο χτίστηκε υποθέτω ότι ήταν ελαφρώς μεγαλομανής. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κτίριο ήταν γνωστό και ως «Βασιλικό Σπίτι». Πρόκειται για ένα τεράστιο διώροφο κτίσμα, ζωγραφισμένο σε όλη του την πρόσοψη, το οποίο διαθέτει μέχρι και τούνελ διαφυγής που οδηγεί έξω από τα τείχη. Η συλλογή που στεγάζει είναι απλώς το πρόσχημα − το ίδιο το μουσείο είναι αρκετό.

Σχεδόν δίπλα του βρίσκεται άλλη μια σεμνή οικία Έλληνα εμπόρου, του Δημήτρη Γεωργιάδη, στην οποία σήμερα λειτουργεί το Ιστορικό Μουσείο Αναγέννησης. Ενδιαφέρον έχουν και οι εκκλησίες της ελληνικής κοινότητας, με σημαντικότερες τον Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και το Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Οι βόλτες στην Παλιά Πόλη είναι απολαυστικές, αρκεί να φορά κανείς άνετα παπούτσια, αφού το καλντερίμι έχει αιώνες στην πλάτη του και δεν συγχωρεί ματαιόδοξα τακούνια. Παντού υπάρχουν γκαλερί, είναι γύρω στις τριάντα, μια και η Φιλιππούπολη από τον Μεσαίωνα έχει παράδοση στη ζωγραφική.

Η Δημοτική Πινακοθήκη που στεγάζεται στο Γυμνάσιο Θηλέων της ελληνικής κοινότητας, ένα νεοκλασικό κτίριο του 1881, έχει παγκόσμια φήμη. Στην πόλη είδαμε και πολλά παλαιοπωλεία (η αδυναμία μου),στα οποία μπορεί κανείς να βρει τα πάντα.

Το πέρασμα των Ελλήνων από το Plondiv είναι ορατό, το ίδιο όμως συμβαίνει και με τους Ρωμαίους. Μια κατολίσθηση στον λόφο Τζαμπάζ Τεπέ τη δεκαετία του ’70 συνέβαλε στην αποκάλυψη του ρωμαϊκού θεάτρου, το οποίο χτίστηκε στα χρόνια του Τραϊανού και του Αδριανού. Σήμερα φιλοξενεί πολλές εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και μπορεί κανείς να τις παρακολουθήσει πίνοντας το ποτό του στο café που υπάρχει πάνω από το ψηλότερο μέρος του θεάτρου. Η θέα είναι εξαιρετική, γλιτώνεις και το εισιτήριο. Αν πάλι πάτε εκεί το πρωί, υπάρχει το κυλικείο του Πανεπιστημίου που διαθέτει και πάγκους κάτω από τα δέντρα. Σε έναν μεγάλο αρχαιολογικό χώρο μπορεί κανείς να δει το ρωμαϊκό φόρουμ και το ρωμαϊκό ωδείο-βουλευτήριο, η έκπληξη όμως είναι το ρωμαϊκό στάδιο του 2ου αιώνα μ.Χ. που χτίστηκε με πρότυπο το Στάδιο των Δελφών. Κατηφορίζοντας προς την κεντρική λεωφόρο-πεζόδρομο της πόλης, Κνιάζ Αλεξάντερ Μπάτενμπεργκ, συναντάμε το στάδιο, για την ακρίβεια το κομμάτι του που είναι ορατό, μια και το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται κάτω από τον πεζόδρομο και τα γύρω κτίρια. Η επίσημη είσοδός του και το πέταλο είναι ορατά και επισκέψιμα από την πλατεία Τζουμαγιά. Εκεί βρίσκεται και το τζαμί Τζουμαγιά, έργο του Μουράτ Β’ (1359-1385). Το εσωτερικό του είναι όλο ζωγραφισμένο, οπότε αξίζει να βγάλει κανείς να τα παπούτσια του και να το επισκεφτεί.

Στην πλατεία δεσπόζει και το Εθνικό Θέατρο «Νικολάι Μασαλίτινοφ».

Ο πεζόδρομος Κνιάζ Αλεξάντερ Μπάτενμπεργκ είναι η καρδιά της πόλης, τα κτίρια που τον πλαισιώνουν είναι εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και, όπως κάθε πεζόδρομος που σέβεται τον εαυτό του, είναι γεμάτος εμπορικά καταστήματα. Εκεί βρίσκει κανείς φυτικά καλλυντικά φτιαγμένα από τα διάσημα ρόδα της Βουλγαρίας − η χώρα διαθέτει την Κοιλάδα των Ρόδων στο Καζανλούκ, πόλη-αδελφή με τη Βέροια ,που γι αυτήν θα πούμε πιο κάτω.

Στην Κνιάζ Αλεξάντερ υψώνεται και ο ανδριάντας του Φιλίππου Β’, σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε: είναι κάπως εύσωμος και χαιρετάει τα πλήθη από ψηλά. Γλυπτά υπάρχουν διάσπαρτα σε όλο το ιστορικό κέντρο – άλλωστε, είπαμε ότι η πόλη έχει καλλιτεχνικό παρελθόν αλλά και παρόν. Ο πεζόδρομος καταλήγει στην πλατεία Καμένιτσα, στο κέντρο της οποίας κυριαρχεί ένα μεγάλο σιντριβάνι που, λόγω αισθητικής, υποψιάζομαι ότι είναι έργο του σοσιαλιστικού παρελθόντος.

 Μετά από (240 χλμ) φτάνουμε στον προορισμό μας.

Εμείς προσγειωθήκαμε στην Σόφια και από κει οργανωθήκαν οι εκδρομές .

kathedrikos-niefski-sofiaΣήμερα, μετά την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε, όταν αναφέρεται κανείς στη Σόφια, μπορεί πλέον να μιλά για μια πόλη με ευρωπαϊκή αύρα. Με εντυπωσιακά ιστορικά κτίσματα και περίτεχνους καθεδρικούς ναούς, με μνημεία σοσιαλιστικού ρεαλισμού και κρατικά κτίρια που συνδυάζουν δυτικοευρωπαϊκό και κομμουνιστικό στυλ, με κεντρικές πλατείες, πάρκα-ησυχαστήρια και φαρδιές δεντροφυτεμένες λεωφόρους, η Σόφια είναι μια πόλη κοσμοπολίτικη, με προσεγμένη αρχιτεκτονική ομορφιά, που μπορεί να συγκριθεί με τις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Μπορεί οι Έλληνες τουρίστες να ανακάλυψαν τη Σόφια μόλις τα τελευταία χρόνια, η τοποθεσία όμως στις πλαγιές του όρους Vitosha κατοικείται εδώ και 7.000 χρόνια. Ήδη από τη Νεολιθική εποχή υπήρχε ένας μικρός οικισμός, ενώ μέσα στις επόμενες χιλιετίες, ανάλογα με τον εκάστοτε κατακτητή, η πόλη αποκτούσε όχι μόνο διαφορετική πολιτισμική ταυτότητα, αλλά και διαφορετική ονομασία: την αποκάλεσαν Σέρδικα, Τριαδίτσα, Σρεντέτς, ώσπου τον 15ο αιώνα ονομάστηκε τελικά Σόφια, από τη σημαντικότερη εκκλησία της, την βασιλική της Αγίας Σοφίας. Σήμερα, με πληθυσμό 1.470.00 κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και έχει αδελφοποιηθεί με την Αθήνα.

Οι διάφοροι λαοί που κυρίευσαν τη βουλγαρική πρωτεύουσα έχουν αφήσει έντονη τη σφραγίδα τους. Άλλωστε, μια μικρή βόλτα στους κεντρικούς δρόμους της Σόφιας αρκεί για να το διαπιστώσει κανείς.

Σοφια 3Σε κάθε γωνιά κρύβεται κι ένα μοναδικής αισθητικής οικοδόμημα, που αντιπροσωπεύει μια διαφορετική ιστορική περίοδο της πόλης. Ρωμαϊκά και οθωμανικά απομεινάρια, νεοκλασικά κτίρια του 19ου αιώνα, απρόσωπα κτίσματα του σοσιαλιστικού καθεστώτος: ένα ολόκληρο συνονθύλευμα «πολιτισμού» βρίσκεται συγκεντρωμένο στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας, που ορίζεται από τις κεντρικές λεωφόρους Opulchenska, Mihail Skobelev, Patriarh Evtimiy, Vasil Levski και Slivnica.

Έντονη είναι, όμως, και η παρουσία του θρησκευτικού στοιχείου, κυρίως του ορθόδοξου, κάτι που δεν περνά απαρατήρητο στον επισκέπτη της πόλης.

Παρά τη μακρόχρονη παρουσία του κομμουνισμού, το θρησκευτικό συναίσθημα φαίνεται να κυριαρχεί στη ζωή των κατοίκων της πρωτεύουσας, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το πλήθος -αλλά και τη διαφορετικότητα- των χώρων λατρείας: εδώ υπάρχουν λαμπροί ορθόδοξοι ναοί, μια από τις μεγαλύτερες συναγωγές της Ευρώπης, το τέμενος Banya Bashi (από τα παλαιότερα στην Ευρώπη) και πολλές επιβλητικές καθολικές εκκλησίες.

Η Σόφια είναι μια ευχάριστη πόλη που πρέπει να την περπατήσετε για να τη γνωρίσετε. Όλο σχεδόν το ιστορικό κέντρο είναι ένας μεγάλος πεζόδρομος, σχεδιασμένος με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί κάποιος να επισκεφθεί όλα τα αξιοθέατα περπατώντας. Τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία και μουσεία βρίσκονται ανάμεσα στις πλατείες Sveta Nedelya, Aleksandar Battenberg, Largo και Narodno Sabranie, καθώς και στην λεωφόρο Tsar Osvoboditel, ενώ οι λεωφόροι Vitosha και Stamboliski είναι οι κύριοι εμπορικοί δρόμοι της πόλης, με κομψά καταστήματα και επώνυμα προϊόντα.

Ξεκινήστε την περιήγηση στην πόλη από την κεντρική πλατεία Sveta Nedelya (Αγία Κυριακή), σημείο συνάντησης των κατοίκων της πρωτεύουσας. Η πλατεία Sveta Nedelya, που παλαιότερα ονομαζόταν πλατεία Lenin, πήρε το όνομά της από την ομώνυμη εκκλησία που υπάρχει εδώ. Και φυσικά, ο ανδριάντας του Ρώσου ηγέτη έχει αντικατασταθεί από το άγαλμα της Σοφίας, το σύμβολο της πόλης.

Σε μικρή απόσταση βόρεια της πλατείας βρίσκονται συγκεντρωμένα το οθωμανικό τζαμί Banya Bashi (1576), τα Ιαματικά Λουτρά (Sofiiska bania), η Εβραϊκή Συναγωγή (1909) και η πρόσφατα αναπαλαιωμένη διώροφη αγορά Halite (κτίσμα των αρχών του 20ού αιώνα) που ξεχωρίζει για τη γυάλινη οροφή της.

Στην περίφημη πλατεία Largo -την πρώην έδρα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βουλγαρίας- δεσπόζουν τα κυβερνητικά κτίρια εκείνης της ιστορικής περιόδου, που στεγάζουν σήμερα το Κοινοβούλιο, το υπουργείο Εργασίας, το Προεδρικό Μέγαρο και το Υπουργικό Συμβούλιο. Σημαντικό μνημείο της πλατείας θεωρείται η εκκλησία Αγία Πέτκα των Σελοποιών, απέναντι από το πολυκατάστημα ΤΣΟΥΜ.

ρωσικη εκκλησια Αγιου ΝικολαουΣτη νότια πλευρά της Largo, περιτριγυρισμένη από το Προεδρικό Μέγαρο και το ξενοδοχείο Sheraton, βρίσκεται η ροτόντα του Αγίου Γεωργίου, το αρχαιότερο κτίσμα της πόλης, που ανεγέρθηκε πάνω σε ρωμαϊκά λουτρά του 2ου-3ου μ.Χ. αιώνα. Από την ανατολική πλευρά της πλατείας διέρχεται η λεωφόρος Tsar Osvoboditel που οδηγεί στο Μνημείο του τσάρου Αλέξανδρου ΙΙ, στη ρωσική εκκλησία του Αγίου Νικολάου των Μύρων (1926) και στον ναό της Αγίας Σοφίας (6ου αιώνα). Στο πίσω μέρος της Αγίας Σοφίας βρίσκεται ο τάφος του δημοφιλέστερου Βούλγαρου συγγραφέα, Ivan Vazov (1850-1921).

Εντυπωσιακότατος και σήμα κατατεθέν της πόλης είναι o Καθεδρικός ναός Alexander Nevski, ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός στα Βαλκάνια. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1892 και 1912 σε ανάμνηση των 200.000 Ρώσων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον ρωσοτουρκικό «Πόλεμο της Ανεξαρτησίας» (1877-78), μαχόμενοι για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.

Εξωτερικά, οι χρυσοί τρούλοι (ο μεγαλύτερος έχει ύψος 50 μ.) και το θεαματικό καμπαναριό καθηλώνουν με τη μεγαλοπρέπειά τους, ενώ τα βιτρό, οι τοιχογραφίες και οι επιβλητικοί θρόνοι από ελεφαντόδοντο κλέβουν την παράσταση στο εσωτερικό του ναού.

Στην κρύπτη του καθεδρικού φυλάσσονται περίπου 1.500 εικόνες της βουλγάρικης θρησκευτικής τεχνοτροπίας (13ου-18ου αιώνα).

Έχοντας επισκεφθεί τα σημαντικότερα μνημεία-αξιοθέατα της Σόφιας, ο περίπατος στα χνάρια του ιστορικού παρελθόντος της πόλης συνεχίζεται κατόπιν στις αίθουσες των μουσείων της.

Από τα 36 συνολικά μουσεία, επιλέξτε το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Φυσικών Επιστημών και το Εθνολογικό-Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στην Εθνική Πινακοθήκη.

Βελικο ΤαρνοβοΑλλά εξίσου ενδιαφέροντα ιδρύματα είναι η Εθνική Πινακοθήκη Ξένων Καλλιτεχνών (με έργα Πικάσο και Ντελακρουά), το Εθνικό Θέατρο Ivan Vazov, το Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού και το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας, που μεταφέρθηκε πρόσφατα στο προάστιο Boyanna, στους πρόποδες του όρους Vitosha.

Σε απόσταση μόλις 2 χλμ. από το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας βρίσκεται η εκκλησία Boyanna (10ου αιώνα), ένα κορυφαίο θρησκευτικό μνημείο της μεσαιωνικής βουλγαρικής αρχιτεκτονικής, που περιλαμβάνεται από το 1979 στη λίστα των μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Την εκκλησία κοσμούν 90 θαυμάσια διατηρημένες αγιογραφίες, που φιλοτεχνήθηκαν το 1259 και εντυπωσιάζουν με τη ζωηρή πολυχρωμία και τα αξεπέραστα καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά τους.

Το όρος Vitosha οριοθετεί σήμερα το νότιο τμήμα της Σόφιας, αφού λόγω των συνοικιών που έχουν χτιστεί τα τελευταία χρόνια στους πρόποδες του, το βουνό έχει ουσιαστικά γίνει κομμάτι της πόλης. Θεωρείται ο πνεύμονας της βουλγάρικης πρωτεύουσας και αποτελεί μέρος του ομώνυμου Εθνικού Πάρκου, το οποίο ιδρύθηκε το 1934. Το Εθνικό Πάρκο Vitosha αποτελεί έναν δημοφιλή προορισμό για τους ντόπιους και ξένους φυσιολάτρες, καθώς διαθέτει καλή υποδομή για χειμερινά σπορ και προσφέρει δυνατότητες για πεζοπορίες, αναβάσεις και εξερευνήσεις μέσα στην καταπράσινη ορεινή φύση.

Κι ενώ η πρωτεύουσα της Βουλγαρίας εκδυτικοποιείται όλο και πιο γρήγορα και το Μπάνσκο τρέχει με χίλια στο χειμερινό τουρισμό, η βουλγαρική ύπαιθρος από τη Σόφια μέχρι την Κοιλάδα των Ρόδων, στην ευρύτερη περιοχή του Kazanlak, μοιάζει να ζει δεκαετίες πίσω.

Με διαμονή την Σόφια προτείνω τις εκδρομές :

1.Σόφια – Φιλιππούπολη – Kazanlak

Η διαδρομή Σόφια- Φιλιππούπολη είναι 2 ώρες περίπου και 146 χλμ ενώ η διαδρομή Φιλιππούπολη – Kazanlak είναι 1 ώρα και 40 λεπτά περίπου, δηλαδή 104 χλμ.

Ταξιδεύοντας μέχρις εκεί (περίπου 3,5 ώρες με τρένο ή αυτοκίνητο από τη Σόφια και 234 χλμ), δεν αποκλείεται να προσπεράσετε κάρα που τα σέρνουν άλογα αλλά και πολυτελή αυτοκίνητα με φιμέ τζάμια. Εδώ, όπου το απόσταγμα τριαντάφυλλων μπαίνει στα πιο ακριβά αρώματα, αναπτύσσεται σταθερά ένας αξιόλογος αγροτουρισμός και στους πρόποδες του Αίμου φολκλορικά φεστιβάλ γίνονται κατά την περίοδο της συγκομιδής (Μάιος-Ιούνιος ). Επισκεφθείτε οπωσδήποτε ένα αποστακτήριο με προϊόντα τριαντάφυλλου (www.bulgarianroseotto.com)

2.Στη συνεχεία ξεκινήστε μια άλλη μέρα για το Veliko Tarnovo, που απέχει από την Σόφια περίπου 3 ώρες και 221 χλμ

Το Veliko Tarnovo, Βελίκο Τίρνοβο που σημαίνει Μέγα Τύρνοβο είναι μία πόλη της βορειοκεντρικής Βουλγαρίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, η πανέμορφη παλιά πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, με το κάστρο και τα μοναστήρια της.

Αναφερόμενη συχνά ως η Πόλη των Τσάρων το Βελίκο Τυρνοβο βρίσκεται στον Ποταμό Γιάντρα και είναι πασίγνωστη ως η ιστορική πρωτεύουσα της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, προσελκύοντας πολλούς τουρίστες με τη μοναδική αρχιτεκτονική της. Η παλιά πόλη απλώνεται πάνω σε τρεις λόφους: στον Τσάρεβετς, στην Τραπέζιτσα και την Σβέτα Γκορά (το οποίο μεταφράζεται στα Ελληνικά ως Ιερό Βουνό, δηλ. Άγιον Όρος), που υψώνονται μέσα στους μαιάνδρους του Γιάντρα.

Στον Τσάρεβετς είναι τα ανάκτορα των Βουλγάρων αυτοκρατόρων και το Πατριαρχείο, ο Πατριαρχικός Καθεδρικός, καθώς επίσης και μια σειρά διοικητικών και οικιστικών κτιρίων που περιβάλλονται από μεγάλα τείχη.

Η Τραπέζιτσα φημίζεται για τις πολλές εκκλησίες της και ως η πρώην κύρια κατοικία των ευγενών. Κατά το Μεσαίωνα η πόλη ήταν μία από τις εστίες του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και έδωσε το όνομά της στην αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική της Καλλιτεχνικής Σχολής του Τυρνοβο και στη φιλολογία. Το Βελίκο Τίρνοβο είναι σημαντικό διοικητικό, οικονομικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό κέντρο της Βόρειας Βουλγαρίας.

Σήμερα το Βελίκο Τύρνοβο είναι μια από τις μεγαλύτερες αστικές περιοχές της Βουλγαρίας και μια από τις λίγες πόλεις της χώρας με αύξηση πληθυσμού. Είναι βασικό εκπαιδευτικό και πολιτιστικό κέντρο και διαθέτει δύο μεγάλα πανεπιστήμια και εκτεταμένη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Η πόλη είναι κορυφαίος τουριστικός προορισμός επιδεικνύοντας σταθερή αύξηση επισκεπτών τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Την ίδια περίοδο προσελκύει συνεχώς ξένους κατοίκους και σήμερα η πόλη και τα περίχωρά της έχουν γίνει τόπς κατοικίας της μεγαλύτερης κοινότητας ομογενών στη Βουλγαρία.Θα έρθετε μέχρις εδώ είτε με τρένο είτε με αυτοκίνητο περίπου σε μία ώρα από το Kazanlak. Μετά την περιήγηση γυρίζουμε στην Σόφια σε 3 ώρες αφού διανύσουμε  221 χλμ

3.Αυτό που πρέπει επίσης να επισκεφθείτε σε άλλη εκδρομή είναι το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Ρίλα, που είναι η μεγαλύτερη και πιο φημισμένη ορθόδοξη μονή στη Βουλγαρία και απέχει 1,30 ώρα από την Σόφια και 117 χλμ. Εγώ πήγα με ΤΑΧΙ.

Βρίσκεται στα Όρη Ρίλα, σε ύψος 1.147 μέτρων και 117 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας, Σόφιας, στη βαθειά κοιλάδα του ποταμού Ρίλσκα. Το μοναστήρι έχει πάρει το όνομά από τον ιδρυτή του, τον ερημίτη Ιωάννη (Ιβάν) της Ρίλα (876 – 946 μ.Χ. Ολόκληρο το συγκρότημα της μονής καταλαμβάνει μια έκταση 8.800 m² και αποτελείται από μια μονόκλιτη βασιλική, κελιά όπου μένουν οι μοναχοί και έναν πύργο.

Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 10ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά πολιτισμικά, ιστορικά και αρχιτεκτονικά μνημεία της Βουλγαρίας και σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο τόσο για τη Βουλγαρία, όσο και για τη Νότια Ευρώπη. Το 1976 ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό μνημείο της Βουλγαρίας και το 1983 χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Από το 1991 υπάγεται εξ’ ολοκλήρου στην Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Βουλγαρίας. Το 2008 προσέλκυσε 900.000 επισκέπτες. Το μοναστήρι απεικονίζεται στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος του 1 λεβ, που εκδόθηκε το 1999.

Η ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε. δεν σημαίνει ότι η γειτονική χώρα μπήκε και στην Ευρωζώνη. Αν και οι περισσότερες συναλλαγές γίνονται πλέον σε euro, υπάρχουν περιπτώσεις που το τοπικό νόμισμα είναι αναγκαίο (1 euro = 1,95 lev).

Μπορεί να μην είναι η μεγάλη μητρόπολη η Σόφια , αλλά είναι μια μοντέρνα και νεανική πόλη, μια πόλη που συνδυάζει την Ανατολή και τη Δύση με το δικό της τρόπο, μια πόλη που από τη μία έχει πεντάστερα ξενοδοχεία και εμπορικά κέντρα και από την άλλη οθωμανικά τζαμιά και μνημεία Κόκκινου Στρατού, μέσα σε μια γκρίζα, αστική αρχιτεκτονική, με μια δόση σοβιετικής χροιάς και αρκετό πράσινο. Μεγάλα πάρκα και κήποι δίνουν μια πνοή ζωής στο γεμάτο ζωή και κίνηση κέντρο και τους δρόμους της, ενώ οι πλαγιές για σκι και τα πεζοπορικά μονοπάτια στο όρος Vitosha είναι σε μικρή απόσταση με το λεωφορείο από το κέντρο της πόλης. Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που έχει βουνά τόσο κοντά. Εν μέρει είναι αλήθεια, αφού στην Αθήνα τα βουνά τα έχουμε χτίσει…..

  1. Και λίγα λόγια για το Μπάνσκο, που απέχει 2 ώρες από την Σόφια και 155χλμ. και είναι το αγαπημένο μέρος των επισκεπτών κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου.

Το Μπάνσκο βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες της οροσειράς Πίριν, σε υψόμετρο 925 μέτρων, και κατοικείται από 9.500 ανθρώπους. Είναι 6 χλμ νότια του Ραζλόγκ, 60 χλμ νοτιοανατολικά του Μπλαγκόεβγκραντ και 160 χλμ νότια της Σόφιας. Ο ποταμός Γκλαζάνε τρέχει δίπλα στην πόλη και χύνεται λίγο πιο κάτω στον ποταμό Μέστα. Το όνομά του προέρχεται από την παλαιά Βουλγαρική λέξη ‘Μπαν’, που σημαίνει ‘Κύριος’.

Στο παρελθόν χτίστηκαν εδώ σπίτια διώροφα, παρόμοια με πύργους, με ψηλούς τοίχους, μεγάλα πρόστεγα (γείσα) και ενισχυμένες πύλες. Η πόλη βρίσκεται κάτω από την ψηλότερη και ωραιότερη κορυφή του βουνού. Το όμορφο περιβάλλον της πόλης, σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης, το κάνουν πολύ δημοφιλές στον έξω κόσμο. Στο Μουσείο της πόλης θα δούμε ένα αμάλγαμα της αρχαίας και της σύγχρονης ιστορίας. Τα τρία παλαιότερα από τα 41 παραδοσιακά αρχοντικά της πόλης χτίστηκαν τον 19ο αιώνα και φέρουν τα ονόματα των ιδιοκτητών τους (όπως και τα Αρχοντικά της Μακεδονίας), τα Χατζηβάλχοβατα, Χατζηρούσκοβα και Βελίανοβα. Έχουν υπόγεια και πολεμίστρες και τα εσωτερικά τους είναι πλούσια διακοσμημένα με τοιχογραφίες. Τα αρχοντικά της Σιάτιστας, της Καστοριάς και της Κοζάνης είναι περίπου ίδιας κατασκευής, αν και παλιότερα. Το άλλο αρχιτεκτονικό αριστούργημα της πόλης είναι ο ιερός ναός της Αγίας Τριάδας, χτισμένος το 1885.

Η Σόφια διαθέτει ένα διεθνές αεροδρόμιο, το Letishte-Sofia Vrazhdebna (SOF).  Ταξιδέψτε με φθηνά αεροπορικά εισιτήρια για Βουλγαρία με απευθείας πτήσεις των αερομεταφορέων  Olympic Air σε συνεργασία με Aegean Airlines και Cyprus Airways, με Bulgaria Air και Air Malta, από Αθήνα προς Σόφια.

Η διάρκεια του ταξιδιού  είναι μία ώρα και δέκα πέντε λεπτά. Εκτός από ταξί, οι ταξιδιώτες που φθάνουν στο αεροδρόμιο της Σόφιας μπορούν να επιλέξουν για τη μετάβαση τους στο πανεπιστήμιο ή στον πλησιέστερο σταθμό μετρό, λεωφορείο (Νο 84 & 384 αντίστοιχα). Υπάρχει και ένα πούλμαν (Νο 30), το οποίο πραγματοποιεί τακτικά δρομολόγια από τον αερολιμένα προς το κέντρο της πόλης.

Με μουσεία, γκαλερί, εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης και φθηνή ζωή, η Σόφια μοιάζει να τα έχει όλα. Ανακαλύψτε τις ομορφιές της Βουλγαρίας που προκύπτουν μέσα από πλήθος αντιθέσεων με προεξέχουσα αυτή μεταξύ της κοσμοπολίτικης Σόφιας και της ανεπιτήδευτης υπαίθρου, όπου εκτείνονται παρθένα δάση, εντυπωσιακά μοναστήρια και αγροτικά χωριά. Αν και οι τιμές αυξήθηκαν αισθητά από τότε που η Βουλγαρία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κόστη για τους ταξιδιώτες (μετακινήσεις, φαγητό, διασκέδαση, διαμονή, είσοδοι σε μουσεία) παραμένουν εξαιρετικά χαμηλά σε σύγκριση με τις δημοφιλείς ευρωπαϊκές χώρες της δύσης. Μη χάνετε λοιπόν καιρό, αποκτήστε τα πιο φθηνά αεροπορικά εισιτήρια για Σόφια και εξορμήστε στη μυστηριώδη και γοητευτική Βουλγαρία!