Μέτρα, αντίμετρα και όποιος αντέξει…

Γράφει ο Ζώης Τσώλης
Και ξαφνικά πολλοί από αυτούς που ήθελαν να κλείσει η αξιολόγηση «με κάθε κόστος», όπως έδειξε το μεγάλο ποσοστό του «Ναι» στο ερώτημα που έθεσε το vima.gr προκειμένου να καταγραφούν οι τάσεις της κοινής γνώμης, αναζητούν πολιτικά επιχειρήματα προκειμένου να καταδικάσουν τη συμφωνία στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας.
Η αλήθεια όμως είναι μία.
Ναι τα «μέτρα δαγκώνουν» αλλά χωρίς συμφωνία η χώρα θα έμπαινε σε μια τραγική περίοδο.
Οπως λένε ευρωπαϊκές πηγές που έχουν εμπλακεί ενεργά στον τελευταίο γύρο των διαπραγματεύσεων όσο βέβαιο είναι ότι τα μέτρα που αποφασίστηκαν «πονάνε» άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι το αποτέλεσμα αυτής της δύσκολης συμφωνίας εξασφαλίζει ηρεμία που τόσο ανάγκη έχει η ελληνική οικονομία και «ήρεμα νερά» στην ευρωζώνη που θα δοκιμαστεί από τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σε μεγάλες χώρες – Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία.
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά που είχαν περιγραφεί επανειλημμένως στην αρθρογραφία του σκληρού του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν είναι διαρθρωτικά – στον βαθμό που διευρύνουν τη φορολογική βάση – και κρατάνε έτσι μέσα στο πρόγραμμα το ΔΝΤ.
Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα της κυβέρνησης θα τα ψηφίσει – καθώς απέχουν από τη ρητορική της – και ειδικά το νέο «ψαλίδισμα» των παλιών συντάξεων. Ακόμη πώς θα πείσει ότι θα έχουν «ουδέτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα» αφού αυτό θα προκύψει έναν χρόνο μετά την εφαρμογή τους.
Κι αυτό γιατί τα μέτρα που θα πρέπει να νομοθετηθούν τις επόμενες εβδομάδες θα ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου του 2019, αλλά τα «αντίμετρα», οι ελαφρύνσεις φόρων και εισφορών, θα εφαρμοστούν όταν αποδειχθεί ότι επιτεύχθηκε ο στόχος και το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπέρασε το 3,5% του ΑΕΠ.