Γράφει η Καίτη Κουναλάκη
ερευνήτρια στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Η ρομαντική σας φύση προστάζει να επισκεφθείτε, έστω μια φορά στη ζωή σας, την Ανδαλουσία, τη βασίλισσα του πάθους, του έρωτα και του flamenco. Γιατί στη γεμάτη αντιθέσεις ευλογημένη γη του ισπανικού Νότου, οι ακτίνες του ήλιου είναι ζεστές όλο τον χρόνο, όπως και οι καρδιές των ντόπιων. Η ζωτική ενέργεια που αναδύει ο τόπος είναι εκπληκτική και δονεί την ψυχή του επισκέπτη. Οι πόλεις, κουβαλώντας τη μαγεία αιώνων πολιτισμού, εμφανίζουν δύο διαφορετικά πρόσωπα, που απηχούν τη συνεύρεση Ανατολής και Δύσης. Οι νότες από τις ανδαλουσιανές κιθάρες ακούγονται θλιμμένες, σπαρακτικές, όπως το κλάμα μικρού παιδιού, ενώ το ταμπεραμέντο των κατοίκων είναι καθαρά μεσογειακό, με την αύρα του πάθους, της ποίησης και του πνεύματος να βρίσκεται παντού.
Ο ποιητής Federico García Lorca και οι ζωγράφοι Pablo Picasso και Velasquez γεννήθηκαν εδώ, ενώ τα πανέμορφα τοπία της Ανδαλουσίας, με τις επιβλητικές οροσειρές, τις χρυσαφένιες παραλίες, τις γόνιμες πεδιάδες, τα ιστορικά αρχιτεκτονήματα και τους παραδοσιακούς οικισμούς, γοήτευσαν και ενέπνευσαν πολλούς διάσημους συγγραφείς, όπως τον Ernest Hemingway και τον Laurie Lee.
Η Ανδαλουσία, που οφείλει το όνομά της στους Άραβες, είναι μία από τις 17 αυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας. Πρόκειται για τη δεύτερη σε έκταση και την πρώτη σε πληθυσμό (8.000.000 κατοίκους) περιφέρεια της χώρας, με σημαντικότερες πόλεις τη Σεβίλλη, την Κόρδοβα, την Αλμερία, τη Γρανάδα, τη Μάλαγα και την Κάντιθ.
Με περισσότερες από 320 μέρες ηλιοφάνειας ετησίως, η Ανδαλουσία, που ενσωματώνει όλα τα χαρακτηριστικά της Ισπανίας, αποτελεί έναν αγαπημένο τουριστικό προορισμό όλο τον χρόνο.
Θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ως μια χώρα μέσα στο βασίλειο της Ισπανίας, αφού φιλοξενεί 8 εκατομμύρια κάτοικους, σχεδόν το 20% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, και εκτείνεται σε 87.300 τ.χλμ.
Γεωγραφικά, τη βρίσκουμε στο νότιο άκρο της Ισπανίας, σχεδόν να αγγίζει την Αφρική, και το γεγονός αυτό την κάνει το σημαντικότερο σταυροδρόμι των δύο ηπείρων.
Η Ανδαλουσία έχει ακτογραμμή 500 μιλίων εκ των οποίων τα 70% είναι αμμώδη. Οι πιο γνωστές της παραλίες είναι η Costa de Almería, η Costa de la Luz, η Costa Tropical και φυσικά η κοσμοπολίτικη Costa del Sol.
Εμείς φιλοξενηθήκαμε στην Αλμερία που επηρεάστηκε πολύ από το αραβικό στοιχείο. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον 11ο αιώνα η Αλμερία θεωρήθηκε στρατηγικό λιμάνι λόγω της βιομηχανίας μεταξιού που είχε αναπτύξει. Δυστυχώς, η πόλη υπέστη πολλές πολιορκίες και καταστροφές, με σημαντικότερη αυτή της Β΄ Σταυροφορίας, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει οικονομικά. Από τις 26 Δεκεμβρίου 1489 η πόλη παραδίδεται στους καθολικούς. Σήμερα η πόλη φιλοξενεί περίπου 190.000 κάτοικους.
Είναι ένα φρούριο το οποίο αποτελείται από τρεις περίφρακτους χώρους. Ο πρώτος ήταν στρατιωτική ζώνη και καταφύγιο για τον πληθυσμό, ο δεύτερος ήταν η κατοικία για τους κυβερνήτες, τους φρουρούς και τους υπαλλήλους, και ο τρίτος και πιο σύγχρονος για τις νέες στρατιωτικές απαιτήσεις και το πυροβολικό.
Το Monumento a los Mártires de la Libertad είναι ένα άγαλμα μέσα στην πόλη ,με λαμπτήρα, σύμβολο της ελευθερίας, αφιερωμένο στη μνήμη μιας ομάδας στρατιωτών που εκτελέστηκαν το 1824 στην Αλμερία, υπερασπιζόμενοι το Σύνταγμα του 1812 ενάντια στην απολυταρχία του Φερδινάρδου του Ζ΄.
Όσο και αν φαίνεται παράξενο για τον επισκέπτη, στην Αλμερία υπάρχει το άγαλμα του Τζον Λένον ο οποίος κατά την παραμονή του στην πόλη, το 1966, έγραψε το τραγούδι Strawberry Fields Forever για την ταινία Cómo gané la guerra (πως κέρδισα τον πόλεμο) και το όποιο ήταν ακριβώς έξω από το ξενοδοχείο μας!
Catedral de la Encarnación είναι ο Καθεδρικός Ναός της Αλμερίας, έκτασης 5.086 τ.μ., ο οποίος βρίσκεται στο παλιό τμήμα της πόλης. Κατασκευάστηκε το 1524 για να αντικαταστήσει τον προηγούμενο, ο οποίος καταστράφηκε ολοσχερώς από τον καταστροφικό σεισμό του 1522 που έπληξε την πόλη. Στο ναό υπάρχουν τρία παρεκκλήσια και στο ένα από αυτά βρίσκεται το μνήμα του Επισκόπου Diego Fernández de Villalán, ιδρυτή του Καθεδρικού Ναού. Εκτός από ναός χρησιμοποιήθηκε και ως οχυρό της πόλης από τις συχνές επιθέσεις των πειρατών.
Όπως είναι λογικό, υπάρχουν πολλές εκκλησίες στην Αλμερία, από τις οποίες οι πιο σημαντικές είναι οι Iglesia de San Juan Evangelista, Iglesia y Convento de las Puras, Basílica de la Virgen del Mar, Iglesia de San Pedro, η Iglesia de Santiago, Iglesia de San Sebastián και Iglesia de San Roque.
Λίγα είναι τα μουσεία που αξίζει να επισκεφτεί κάποιος….είναι το Museo Arqueológico που κατασκευάστηκε το 2006 και φιλοξενεί αρχαιολογικά ευρήματα του διάσημου αρχαιολόγου Luis Siret.
Αξιόλογο είναι και το Centro de Arte ‘‘Museo de Almería’’, το οποίο φιλοξενεί εκθέσεις σύγχρονης τέχνης.
Περπατήστε στην Plaza de la Constitución (Πλατεία Συντάγματος), γνωστή και ως Plaza Vieja (Παλιά Πλατεία), κατασκευασμένη κατά τη διάρκεια των μουσουλμανικών χρόνων και το Parque Nicolás Salmerón το οποίο βρίσκεται μεταξύ του λιμανιού και της πόλης και το οποίο είναι χωρισμένο σε δύο μέρη: Το παλιό πάρκο με τα εκατονταετή δένδρα και το νέο πάρκο με τις λίμνες και τις πηγές. Θεωρείται ο πράσινος πνεύμονας της πόλης. Επίσης αξίζει να επισκεφτείτε την πλατεία Puerta de Purchena y Paseo de Almería, η οποία είναι το νευραλγικό κέντρο για εμπορικές και τραπεζικές δραστηριότητες.
Στην περιήγηση σας στην πόλη της Αλμερίας πρέπει να δείτε ακόμη το νεοκλασικό Casa de los Puche, το παλαιότερο παλάτι της πόλης, το Palacio de los Marqueses de Cabra, το οποίο φιλοξενεί τα ιστορικά αρχεία της πόλης, το μνημειακό κτίριο Teatro Cervantes, και το Cable Inglés (Αγγλικό Καλώδιο) το οποίο ένωνε το σταθμό με τον λιμένα της πόλης.
Η πρώτη επίσκεψη μας ,εκτός από την περιήγηση στην πόλη, ήταν το φρούριο –κάστρο της Alcazaba y Murallas del Cerro de San Cristóbal για το όποιο είναι πολύ περήφανοι οι κάτοικοι της Αλμερίας.
Με σχεδόν χίλια έτη ιστορίας το φρούριο αυτό θεωρείται ως το σημαντικότερο, από αρχαιολογικής άποψης, μουσουλμανικό μνημείο της ιβηρικής χερσονήσου. Από εδώ έχεις την καλύτερη θέα της πόλης και της θάλασσας με το εμπορικό λιμάνι. Επίσης εδώ το 1930 κατασκευάστηκε η εικόνα της Ιερής Καρδιάς του Ιησού (Sagrado Corazón de Jesús). Από το 1931 το φρούριο αυτό θεωρείται μνημείο ιστορικής και καλλιτεχνικής σημασίας.
Η δεύτερη επίσκεψη στη συνέχεια την ίδια μέρα ήταν στα αρχαία τείχη του Aljibes árabes de Jairán που κατασκευάστηκε τον 11ο αιώνα από τον Jairán, βασιλιά του ταϊφά της Αλμερίας. Ήταν μία υδραυλική εγκατάσταση όπου χρησίμευε για την παροχή νερού στους 30.000 κάτοικους της πόλης. Η δεξαμενή αυτή, με αποθηκευτικό όγκο ύδατος 630.000 λίτρα, γέμιζε με βρόχινο νερό και με νερό που ανέβλυζε από τις πηγές του Alhadra.
Μια καλή ιδέα για εκδρομή είναι ο προορισμός Κάμπο ντε Γκάτα Νιχάρ (Cabo de Gata Níjar). Η περιοχή πήρε το όνομά της από το ορυκτό αχάτη (agata) που αφθονούσε στην περιοχή. Περνώντας μέσα από αυτό το Εθνικό Πάρκο θα συναντήσετε πολλά διαφορετικά τοπία – από ερημικές λωρίδες με κάκτους μέχρι όμορφες γραφικές παραλίες. Θα ανακαλύψετε χωριά που θυμίζουν κάτι από Άγρια δύση ενώ δε θα αργήσετε να καταλάβετε γιατί πολλοί γνωστοί σκηνοθέτες επέλεξαν αυτή την τοποθεσία για τα γυρίσματα των ταινιών τους.
Είναι μία παράκτια ζώνη με την μεγαλύτερη ομορφιά και τον οικολογικό πλούτο της δυτικής Μεσογείου. Εκτείνεται σε 34,000 εκτάρια, που σ αυτά πρέπει να προσθέσετε ακόμη μια παραθαλάσσια λωρίδα με φάρδος ένα μίλι και έκταση 12,000 εκτάρια . Η προέλευσή της περιοχής είναι ηφαιστειογενής και είναι η μεγαλύτερη προστατευόμενη οικολογική περιοχή της Μεσογείου.
Είναι ένα Γεωπάρκο με ζώνη προστασίας πουλιών, Υγροτόπους, αλυκές κλπ Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή της Μεσογείου μεγάλης σημασίας.
Μια άλλη ενδιαφέρουσα εκδρομή, στο θεματικό πάρκο της ερήμου Tabernas, θα σας ενθουσιάσει για την μοναδικότητα της. Συνταρακτική για την Ευρώπη έρημος, την Desierto de Tabernas. Είναι τόσο παράξενο το τοπίο εδώ, που αποτέλεσε το σκηνικό για τον Ιντιάνα Τζόουνς και τις περιπέτειές του – υποτίθεται – στην Αίγυπτο! H Desierto de Tabernas λέγεται πως είναι η μόνη έρημος της Ευρώπης και συνάμα το Χόλιγουντ της.Μακριά από τις γνωστές ηλιόλουστες ακτές τις Αλμερίας και την αρχιτεκτονική των Μαυριτανών, εξαπλώνεται η Desierto de Tabernas, μια καυτή έκταση ανάμεσα σε δυο χαμηλές οροσειρές. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία αγγίζει τους 118 βαθμούς Κελσίου, θερμοκρασία που δεν συναντάτε πουθενά στην Ευρώπη. Τα φίδια, οι σαύρες και οι κάκτοι είναι οι μόνοι κάτοικοι της περιοχής. Το άγριο τοπίο της ερήμου το κάνει δημοφιλές σκηνικό ταινίας. Η ταινία «Κάποτε στη Δύση», ήταν μια από τις πολλές που βρέθηκαν στο άνυδρο κομμάτι της Ισπανίας.
Τα σκηνικά είναι ανέπαφα και όχι μόνο είναι και σε λειτουργία διότι παρουσιάζουν καθημερινά θεατρικά σόου όμοια με τις ταινίες γουέστερν…… Στο χώρο υπάρχει εστιατόριο και ζωολογικός κήπος επίσης .Σίγουρα μπορείτε να ξοδέψετε όλη την ημέρα εκεί .Απέδειξαν οι Ισπανοί ότι ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες……..
Είναι εύκολο να γνωρίσετε επίσης, την περίφημη Κόστα Ντελ Σολ, την Ακτή του Ήλιου, που είναι ωστόσο και η πιο διαφημισμένη περιοχή, με λίγες αποκαλύψεις να σας χαρίσει.
Οι πραγματικές συγκινήσεις σας περιμένουν μόλις βγείτε προς τα περίφημα pueblos blancos, τα Λευκά Χωριά, για να συνεχίσετε την εξερεύνηση
Οπωσδήποτε θα δείτε φυσικά την Γραναδα και το Φρούριο Alhambra
Το όνομά της είναι αραβικό και σημαίνει «Κόκκινο Φρούριο». Οι μουσουλμάνοι μελετητές μιλούν για την κατασκευή του από το φως των φανών, οι αντανακλάσεις των οποίων έδωσαν στους τοίχους τον ιδιαίτερο χρωματισμό τους. Όποια και να είναι η αλήθεια το σίγουρο είναι το πρόκειται για ένα από τα πιο εμβληματικά μνημεία της πόλης, το οποίο έχει ανακηρυχθεί Κληρονομιά της Ανθρωπότητας από την Ουνέσκο το 1984. Αποτελείται από ένα αμυντικό μέρος, το φρούριο, τα παλάτια Nazaríes και τους κήπους Generalife.
Η λέξη generalife σημαίνει «κήπος του παραδείσου» ή «κήπος των γιορτών». Εδώ ο επισκέπτης, εκτός από την υπέροχη αρχιτεκτονική, θα θαυμάσει λίμνες, καταρράκτες, σιντριβάνια και φυσικά πολλά δένδρα, κυρίως ελιές. Επίσης εδώ διοργανώνεται το ετήσιο φεστιβάλ μουσικής και χορού.
Ο Καθεδρικός Ναός βασισμένος σε μεγάλο μουσουλμανικό τέμενος. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Γραναδα και κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Αναγέννησης. Ο επισκέπτης εκτός από τον κύριο ναό δε πρέπει να παραλείψει να δει τα παρεκκλήσια με τις λάρνακες, τα αγάλματα των Καθολικών Βασιλιάδων, τους υπόγειους θαλάμους και το σκευοφυλάκιο με τους θησαυρούς του ναού.
Το Albaicín και η Alhambra είναι τα παλαιότερα σημεία της πόλης. Τα αρχαιολογικά συμπεράσματά που βρέθηκαν στη γειτονιά του Albaicín καταδεικνύουν ότι κατοικήθηκε από την αρχαιότητα. Χρησιμοποιήθηκε στην αρχή ως φρούριο και μεταγενέστερα ως κατοικίες αριστοκρατών αλλά και ως δικαστήριο. Σήμερα ο επισκέπτης, εκτός από την εκπληκτική θέα, μπορεί να θαυμάσει τις εκκλησίες του San Nicolás, του San Salvador και του San Juan de los Reyes. Το 1994 ανακηρύχθηκε μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.
Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε το Palacio de Carlos I, γοτθικού ρυθμού, κατασκευασμένο το 1526, και το Palacio Dar al-Horra (Παλάτι της Κυρίας) στο οποίο ξεχωρίζουν τα έργα ζωγραφικής και η τετράγωνη δεξαμενή στο κέντρο του παλατιού.
Η Sacromonte βρίσκεται στο λόφο του Valparaíso και είναι γνωστή ως η παλιά γειτονιά των τσιγγάνων που εγκαταστάθηκαν στην πόλη μετά την κατάκτησή της. Πρόκειται για ένα από τα γραφικότερα μέρη της πόλης. Κάποιοι λένε ότι το πιο αυθεντικό φλαμένκο το παίζουν οι τσιγγάνοι μέσα στις σπηλιές που υπάρχουν εδώ.
Το Καρθουσιανό μοναστήρι Monasterio de la Cartuja, είναι ένα μοναστήρι μπαρόκ αρχιτεκτονικής, η κατασκευή του οποίου άρχισε το 1516 και συνεχίστηκε για τα επόμενα 300 έτη χωρίς όμως να ολοκληρωθεί ποτέ. Στο μοναστήρι αυτό κατοικούσαν μοναχοί και λαϊκοί οι οποίοι ζούσαν με τον όρκο της σιωπής. Στο εσωτερικό του δεσπόζει το Sagrario ή Sancta Santorum, που θεωρείται ένα από τα πιο ολοκληρωμένα συμπλέγματα μπαρόκ τέχνης της Ισπανίας. Εκεί μπορούμε να θαυμάσουμε έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχιτεκτονικής.
Το Μοναστήρι αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής Monasterio de San Jerónimo είναι ενα κτισμα των αρχών του 16ου αιώνα. Η πλούσια εσωτερική αρχιτεκτονική του με αχιβάδες, γλυπτά και εικόνες του «Gran Capitán» και της συζύγου του, Doña María de Manrique, είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μοναστηριού. Στο κέντρο του ναού δεσπόζει η εικόνα της Virgen Angustias. Αξιόλογα είναι επίσης και τα παρεκκλήσια του ναού.
Η πόλη της Γρανάδα έχει επίσης πολλές εκκλησίες. Ξεχωρίζουν αυτές της San Gily Santa Ana, του San Pedro y San Pablo και του Santo Domingo.
Θα πρέπει επίσης να δείτε το Museo Arqueológico de Granada,το Αρχαιολογικό Μουσείο της Γρανάδας που δημιουργήθηκε το 1867. Όμως το 1917 μεταφέρθηκε από την αρχική του θέση στη Βουλή Castril, η οποία υποβλήθηκε σ’ ένα ριζικό μετασχηματισμό για τις ανάγκες του μουσείου. Στο μουσείο αυτό εκτίθενται ευρήματα της Παλαιολιθικής Εποχής καθώς επίσης και ευρήματα της φοινικικής, ρωμαϊκής και αραβικής τέχνης.
Ένα άλλο μουσείο είναι το Museo de Bellas Artes που εγκαινιάστηκε στις 6 Οκτωβρίου του 1958. Οι συλλογές του μουσείου αποτελούνται από έργα ζωγραφικής και γλυπτά που χρονολογούνται από τον 15ο έως και τον 20ο αιώνα.
Το Πάρκο των Επιστημών της Γρανάδας (Parque de las Ciencias) είναι το πρώτο διαλογικό μουσείο επιστήμης στην Ανδαλουσία. Το μουσείο αυτό βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και έχει γίνει ένα από τα κυριότερα μέρη επίσκεψης των σπουδαστών όλης της Ανδαλουσίας. Εδώ θα βρείτε μία σειρά μόνιμων και προσωρινών εκθέσεων, οι οποίες αναφέρονται στις επιστημονικές έρευνες.
Το Huerta de San Vicente είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στον Federico García Lorca που ήταν το σπίτι της οικογένειας από το 1926 έως το 1936, χρονιά κατά την οποία δολοφονήθηκε ο μεγάλος αυτός λογοτέχνης. Εδώ θα βρείτε, εκτός από τις φωτογραφίες και τα έγγραφα, το γραμμόφωνο, το πιάνο, τα έπιπλα και όλα τα έργα τέχνης που είχε στην κατοχή του.
Εδώ νομίζω ότι πρέπει να σας δώσω και λίγες πληροφορίες για τις θερμοκηπιακές καλλιέργειες στην Αλμερία διότι είναι οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη . Η Ισπανία και η περιοχή της Αλμερίας έχουν επενδύσει στην έρευνα. Στην περιοχή της Αλμερίας έρευνα πάνω στον αγροτικό τομέα γίνεται από το Ινστιτούτο της Cajamar και το Πανεπιστήμιο της Αλμερίας.
Η έρευνα στο χώρο των θερμοκηπιακών καλλιεργειών εστιάζεται στις θερμοκηπιακές κατασκευές, τις καλλιεργητικές τεχνικές, τη βιολογική φυτοπροστασία, την εκμετάλλευση της παραγόμενης βιομάζας (κομποστοποίηση, καύση) κ.α.
Από τη δεκαετία του 1980 μια μικρή παράκτια πεδιάδα, 30 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της ισπανικής πόλης της Αλμερία έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο μέρος συγκέντρωσης θερμοκηπίων στον κόσμο, με έκταση σχεδόν 26.000 εκτάρια. Κάθε χρόνο αρκετές χιλιάδες τόνοι λαχανικών όπως τομάτες, πιπεριές, αγγούρια και κολοκυθάκια καλλιεργούνται σε συνθήκες θερμοκηπίου. Περισσότερο από το μισό του συνολικού όγκου των νωπών φρούτων και λαχανικών που απορροφά η Ευρωπαϊκή αγορά, καλλιεργούνται σε αυτά τα θερμοκήπια, αποφέροντας στην οικονομία της Αλμερία ετήσια έσοδα ύψους 1,5 δισ. δολαρίων. Πριν από 35 χρόνια, η περιοχή νοτιοανατολικά της Ισπανίας ήταν γνωστή μόνο για το ξηρό και σκληρό κλίμα της. Όλα εδώ ήταν σαν μια έρημος, και η ετήσια βροχόπτωση ήταν μόλις 200 χιλιοστά βροχής. Επίσης πολλές ευρωπαϊκές ταινίες γουέστερν έχουν γυριστεί εδώ, γιατί το τοπίο είναι κατάλληλο. Ωστόσο, το εισαγόμενο αλάτι και τα πλήρη υδροπονικά συστήματα που τροφοδοτούν τα φυτά με χημικά λιπάσματα τα τελευταία 35 χρόνια, επέτρεψαν σε αυτό το μέρος να μετατραπεί σε ένα πραγματικό παράδεισο της γεωργίας θερμοκηπίων.
Αυτά τα θερμοκήπια περιλαμβάνουν ένα τεράστιο αριθμό μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων. Η θερμοκρασία στο εσωτερικό μπορεί να φτάσει πάνω από 45 βαθμούς Κελσίου. Για πολλούς Ισπανούς εργαζομένους το να εργάζονται εδώ είναι πάρα πολύ σκληρό λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, οπότε η εργασία στα θερμοκήπια, γίνεται ως επί το πλείστον από νόμιμους και παράνομους μετανάστες από την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη. Εκτιμάται ότι σε αυτά τα θερμοκήπια δουλεύουν 100.000 μετανάστες, και πολλοί πιστεύουν ότι είναι η έλλειψη των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων που κάνει αυτό το μέρος να ευημερεί. Η ‘’θάλασσα’’ με τις λευκές στέγες των θερμοκηπίων στην Αλμερία είναι τόσο μεγάλη, ώστε οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλμερία διαπίστωσαν ότι αντανακλώντας το φως του ήλιου πίσω στην ατμόσφαιρα, αυτά τα θερμοκήπια θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν σαν ένας τεράστιος ανεμιστήρας για ολόκληρη την επαρχία.
Το τίμημα της ανάπτυξης βαρύ. Από την πλευρά τα καθαρά οικονομικών δεικτών όλα όμορφα !! Όσο για τις ανθρώπινες ψυχές και τη μόλυνση του περιβάλλοντος ….αφήστε το καλύτερα για μια άλλη συζήτηση.
Ανδαλουσία! Αν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αλλιώς αυτό το ταξίδι για μένα, θα ήταν: Ένα ταξίδι στον χρόνο! Υπέροχα σημεία – τοπία αξεπέραστης ομορφιάς, εικόνες που σε ταξιδεύουν στα βάθη των αιώνων. Μια εναρμόνιση του χθες με το σήμερα υπό τον ήχο του φλαμένγκο!
Ακολουθήστε το Entospolis στο Facebook
