Παραμύθι… παραμύθι…

Γράφει η Τένια Σταμπούλου
Συνιδιοκτήτρια του παιδικού σταθμού “Ουράνιο τόξο”

Φαντάζομαι πως όλοι μικροί και μεγάλοι, έχουμε έρθει είτε από τη θέση του αναγνώστη είτε του ακροατή σε επαφή με τα παραμύθια.

Πολλές φορές έχουμε κλάψει, συγκινηθεί, θυμώσει, φοβηθεί μα και μαγευτεί από τις ιστορίες και τις περιπέτειες των ηρώων τους.

Τα παιδιά τραβολογούν τη γιαγιά να τους πει ένα παραμύθι, η δασκάλα στην τάξη και τα παιδιά γύρω της, ο μπαμπάς ακουμπισμένος στο κρεβάτι να διηγείται την ιστορία μέχρι να αποκοιμηθεί το παιδί, είναι κάποιες από τις εικόνες που φέρνουμε στο μυαλό μας όταν μιλάμε για παραμύθια.

Ήρωες, ηρωίδες, βασιλιάδες, βασίλισσες, ξωτικά, μητριές, άγρια και ήμερα ζώα εμφανίζονται μέσα σ αυτά.

Οι αδελφοί Grimm χαρακτήρισαν το παραμύθι ” ποιητικό” ,γιατί τα παραμύθια έχουν πάντα ευτυχισμένο τέλος και δεν είναι ρεαλιστικά.

Λειτουργούν και σ’ ενα χώρο μαγείας, ελεύθερο από τα όρια του χρόνου. Οι άνθρωποι, τα ζώα, τα πουλιά και τα ψάρια έχουν τη δυνατότητα μεταμόρφωσης. Ακόμα και τα φυσικά στοιχεία, ο ήλιος, το φεγγάρι, τα αστέρια, το νερό και τα δέντρα έχουν μια υπερφυσική δύναμη.

Το παραμύθι έχει μια ρομαντική και συγκινησιακή γοητεία. Και βέβαια το κυριότερο χαρακτηριστικό του παραμυθιού: το ευτυχισμένο τέλος.

Το παιδί ταυτίζεται με τον ήρωα ή την ηρωίδα του παραμυθιού, παίρνει ένα συγκεκριμένο ρολό μέσα από τον οποίο προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του. Θέλει να ζήσει την ” περιπέτεια” να αντιμετωπίσει ” επικίνδυνες” καταστάσεις για να χαράξει το δικό του δρόμο. Η ταύτιση του με τους ήρωες του επιτρέπει να δοκιμαστεί να ενηλικιωθεί και να ωριμάσει.

Τα παραμύθια λειτουργούν και σαν μέσο επικοινωνίας μεταξύ μεγάλων ( γονιών, παιδαγωγών) και παιδιών. Τους αρέσει να ακούν ιστορίες που είτε του τις διαβάζουν οι μεγάλοι είτε τις επινοούν. Το πιο σημαντικό όμως όταν ο μεγάλος διηγείται μια ιστορία, είναι η επαφή, η επικοινωνία και η ζεστασιά…. ( τα ματάκια γουρλώνουν τα αυτάκια μεγαλώνουν τα χειλάκια μαζεύονται, θυμώνουν, χαμογελούν…βιώνουν τη στιγμή του ήρωα και της ηρωίδας…και πιστέψτε με είναι απολαυστικότατα).

Δεν χρειαζόμαστε ιδιαίτερες γνώσεις ή ικανότητες για να αξιοποιήσουμε το υλικό των παραμυθιών. Αρκεί να έχουμε όρεξη και διάθεση να διαβάσουμε στα παιδιά και να αφεθούμε.

Έτσι όχι μόνο θα έρθουμε πιο κοντά στο παιδί μας αλλά και με το π α ι δ ι μέσα μας.

Μια φορά κι ενα καιρό…..