Το προλαμβάνειν καλύτερο του θεραπεύειν

Άντζελα Ζιούτη

Όμως μαθητές στη Θεσσαλονίκη αρνούνται πεισματικά το Τεστ για τη διάγνωση του κορονοϊού

Ο όρος τηλεκπαίδευση ή αλλιώς εκπαίδευση από απόσταση φέρνει στο νου μαθητές που διδάσκονται την ύλη από τη φωνή του εκπαιδευτικού, ο οποίος παραδίδει μαθήματα μέσα από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Με άλλα λόγια η διδακτική μεθοδολογία χρησιμοποιεί τις Τεχνολογίες της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών δημιουργώντας εικονικές τάξεις.

Εφαρμογές της διδασκαλίας από απόσταση, συναντάμε ακόμη και στο μακρινό 1937 στην Αμερική, καθώς είχε εμφανιστεί η πανδημία της πολιομυελίτιδας που απειλούσε τους νέους και τις νέες από αναπηρία ή ακόμη και με θάνατο. Έτσι η «τάξη» μεταφέρθηκε στο σπίτι και τη θέση του δάσκαλου πήρε το ραδιόφωνο εκπέμποντας μία σειρά επιμορφωτικών προγραμμάτων αντικαθιστώντας την εκπαιδευτική διαδικασία που κανονικά θα διεξάγονταν στις σχολικές αίθουσες.

Οι μαθητές που παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον τότε αυτά τα προγράμματα ξεπερνούσαν τους 315.000 και η Αμερική με αυτό τον τρόπο μαθησιακής διαδικασίας ξεπερνούσε τον μεγάλο κίνδυνο της πανδημίας με όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες.

Στον σύγχρονο κόσμο μία άλλη πανδημία, αυτή του κορονοϊού, έκλεισε και πάλι μαθητές και εκπαιδευτικούς στο σπίτι. Οι μεν και οι δε συναντιούνται στην επιφάνεια μίας οθόνης, κάνουν ρυθμίσεις και διορθώνουν τον ήχο, χάνουν κάθε επαφή όταν «πέφτει» το ίντερνετ και μπορεί και να φοράνε σαγιονάρες όσο διαρκεί το μάθημα. Δεν θα χτυπήσει το κουδούνι και δεν θα πάνε στο κυλικείο να αγοράσουν τυρόπιτα. Και η είδηση ότι επαναλειτουργούν τα σχολεία θα ηχήσει σαν τις καμπάνες της Ανάστασης στα αυτιά τους.

Και πράγματι αυτά επαναλειτούργησαν έστω για λίγο. Κάποια σχολεία πρόφτασαν κιόλας να υποβάλλουν όλο το ανθρώπινο δυναμικό σε Τεστ για την ανίχνευση των θετικών φορέων του κορονοϊού. Όπως για παράδειγμα σε μία εκπαιδευτική δομή κάπου στα δυτικά της Θεσσαλονίκης. Με πρωτοβουλία της πολύ ικανής Διευθύντριας κλήθηκαν κινητές μονάδες του ΕΟΔΥ που θα έφερναν σε πέρας αυτή την αποστολή. Εξάλλου το να διαγνώσεις έγκαιρα ένα θετικό φορέα του ιού, είναι σαν να κερδίζεις ήδη μία μάχη.

Απογοήτευση είναι όμως η λέξη που ταιριάζει στον αριθμό που συμμετείχαν σε αυτό τον σημαντικό προληπτικό έλεγχο. Σχεδόν οι μισοί μαθητές δεν έλαβαν μέρος ή αρνήθηκαν με διάφορες δικαιολογίες να εξεταστούν αφού το τεστ ήταν προαιρετικό. Δεδομένου ότι ένα σχολείο είναι σημείο συνάντησης και επαφής δεκάδων ατόμων καθημερινά αυτή η αποχή ίσως αντανακλά την αδιαφορία και την έλλειψη προσωπικής ευθύνης. Την αποστασιοποίηση και την αποποίηση ενός προβλήματος που δείχνει να αφορά όλους. Είμαστε οι κρίκοι μίας αλυσίδας και όταν ένας σπάσει απειλείται η συνοχή αυτής της αλυσίδας. Κι αν οι νέοι είναι το μέλλον μίας κοινωνίας, τότε με τι χρώματα θα ζωγραφίσουμε το αύριο; «Το προλαμβάνειν καλύτερο του θεραπεύειν» είχε πει ο Πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης. Τελικά κάποιος πρέπει να διδάξει μέσω τηλεκπαίδευσης έστω. σε αυτούς τους μαθητές τον Ιπποκράτη.

ΤΟ ΕΘΝΟΣ